Mirosława Kocowa (PL)

Mirosława Kocowa, stracona 16 lutego 1943 roku w Berlinie Plötzensee Julia Szenwald

Dobry wieczór,

załączam plik z krótką notką biograficzną o Kocowej i wierszem. Nie jestem do końca zadowolona z wiersza, wydaje mi się, że średnio wyszło, ale zamysł był taki, aby Kocowa, jako podmiot liryczny, zaprezentowana była jako kobieta, która jest oddana sprawie, boi się, ale z podniesioną głową stawia czoła represjom i przede wszystkim do samego końca wierzy w zwycięstwo i słuszność sprawy, za którą walczy.

Pozdrawiam serdecznie,

Julia Szenwald

Mirosława Kocowa – łączniczka Ekspozytury „Z” pomiędzy Berlinem w Warszawą. Znalazła się pośród polskich kobiet, które bezpośrednio współpracowały z polskim podziemiem. Mirosława zaangażowana była w Narodowe Siły Zbrojne, antynazistowskie i antykomunistyczne ugrupowanie. Była częścią centrum wywiadowczego na linii Berlin-Tegel. Z wykształcenia była księgową. Kocowa była posłańcem między Berlinem i centralą w Warszawie. Berlińska grupa została wydana przez kolaborantów, a jej członkinie i członkowie zostali aresztowani 18 II 1942. Skazana na śmierć przez Sąd Wojenny Rzeszy 6 XI 1942, Mirosława została stracona 16 II 1943 w Ploetzensee. Niestety, Kocowa jako postać historyczna istnieje jedynie jako dopełnienie biografii innych mężczyzn, nigdy jako autonomiczna jednostka.

milczenie krajobrazu

odbija się głuchym echem

jest tylko śnieg i połyskujące ostrze

ta chwila zaraz minie, krew splami ręce

bo nie ma już człowieczeństwa

patrzę prosto w twarz udręce

milczenie krajobrazu

odbija się głuchym echem

tafla wody nieubłaganie

pozostaje nieruchoma

wykończy mnie czekanie

lecz moja myśl nigdy nie skona

milczenie krajobrazu

odbija się głuchym echem

z podniesioną głową

stawię czoła niesprawiedliwości

a nazajutrz świat pogrąży się

w bezkresnej wolności