Agnieszka Łaszkiewicz (PL)

Projekt: "Frauen im Schatten der Guillotine. Polinnen im Gefängnis Plötzensee"[edytuj | edytuj kod][edytuj | edytuj kod]

Beschreibung des Projekts

Beschreibung des Workshops

Autorka: Ewelina Jaworska

Wersja polska

Obraz Anny Krenz, ilustrujący spotkanie Weroniki Augustyniak z uciekinierem sowieckim; W pomocy, jakiej udzieła mu Weronika brały również udział Agnieszka Łaszkiewicz, Marianna Pietrzak i Leokadia Zbierska

ŻYCIE

Agnieszka Łaszkiewicz, rolniczka, urodzila się 10 stycznia 1894 roku we wsi Borki w powiecie konińskim. Miała pięcioro dzieci, w tym najstarszego syna Zenona, który w chwili aresztowania miał 17 lat. Agnieszka udzialała Azarowi schronienia przez trzy dni.

ŚMIERĆ

Tablica pamiątkowa we wsi Borki

Wraz z Weroniką Augustyniak, Leokadią Zbierską oraz Marianną Pietrzak i jej mężem aresztowana została za pomoc udzieloną Fiodorowi Azarowi. Azarow był sowieckim zbiegiem wojennym. Uciekl z transportu kolejowego więźniów i ukrywał się przez około dwa miesiące w Borkach. Został aresztowany w listopadzie 1941 roku (wskutek donosu), co spowodowało represje wśrod lokalnej ludności, która udzielała mu pomocy. Marianna została uznana przez Sąd Ludowy 28 maja 1942 roku winną "szkodzenia dobru Rzeszy i szkodliwego sprzyjania wrogowi".

Agnieszka Łaszkiewicz, metryka śmierci przez ścięcie

Katarzyna Kalin, rysunek dla kobiet ze wsi Borki. Pod gilotynę za kromkę chcleba.

Została stracona 2 września 1942 roku w więzieniu w Plötzensee, w wieku 48 lat. Jej syn Zenon został skazany na trzy lata obozu karnego.

Agnieszka i jej syn zostali upamiętnieni na tablicy pamiątkowej we wsi Borki, ufundowanej przez jednego z mieszkańców tej miejscowości, Janusza Gruberskiego. Pomnik ten upamiętnia również Mieczysława Adamczyka, Józefa Adamczyka, Weronikę Augustyniak, Józefa Augustyniaka, Piotra Kicińskiego, Dominikę Kujawę, Mariannę Pietrzak, Leokadię Zbierską, Kazimierza Różyckiego, Wacława Stasiaka, Władysława Wałowskiego oraz Feliksa Gruberskiego.

Inne upamiętnienia

Podczas warsztatu autorka wpisu Ewelina Jaworska napisała i wyreżyserowała etiudę teatralną nt. Agnieszki Łaszkiewicz i jej syna Zenona; w etiudzie wzięło udział wielu uczestników warsztatów; została ona sfotografowana i sfilmowana przez Marzenę Zajączkowską.

https://drive.google.com/file/d/1P31LuAfpUTHmXVfRFSCHYxNuDZCBvYSK/view

Katarzyna Kalin narysowała obrazek oddający to, jak uczestnicy warsztatów nazywali los czterech kobiet, dwóch mężczyzn i młodego chłopaka ze wsi Borki: za ktomkę chleba pod gilotynę.

Elżbieta Kargol pisze wiersze o Polkach z Plötzensee.

Linki

https://www.gedenkstaette-ploetzensee.de/totenbuch/recherche/person/laszkiewicz-agnieska

Marianna Pietrzak

Leokadia Zbierska

Weronika Augustyniak

Wsparcie finansowe

Wsparcie finansowe EVZ

Wpis i ilustracje oraz performans i jego sfilmowanie powstały dzięki wsparciu finansowemu Fundacji EVZ - POP (Pamięć Odpowiedzialność Przyszłość) podczas warsztatów "Frauen im Schatten der Guillotine. Polinnen im Gefängnis Plötzensee" w dniu 20.01.2024

www.stiftung-evz.de

Niniejsza publikacja nie reprezentuje poglądów Fundacji - za treść wpisu odpowiadają autorki dokumentu.