Agnieszka Łaszkiewicz (PL): Różnice pomiędzy wersjami
m |
(Wstawiłam ilustracje) |
||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
[[Plik: | [[Plik:Kobiety ze wsi Borki.jpg|alt=Obraz Anny Krenz|mały|Obraz Anny Krenz, ilustrujący spotkanie Weroniki Augustyniak z uciekinierem sowieckim; W pomocy, jakiej udzieła mu Weronika brały również udział Agnieszka Łaszkiewicz, Marianna Pietrzak i Leokadia Zbierska]] | ||
'''Autorka: Ewelina Jaworska''' | '''Autorka: Ewelina Jaworska''' | ||
| Linia 6: | Linia 6: | ||
=== ŚMIERĆ === | === ŚMIERĆ === | ||
[[Plik:Augustyniak Zbierska Łaszczak Pietrzak.png|alt=Tablica pamiątkowa we wsi Borki|mały|Tablica pamiątkowa we wsi Borki]]Wraz z Weroniką Augustyniak, Leokadią Zbierską oraz Marianną Pietrzak i jej mężem aresztowana została za pomoc udzieloną Fiodorowi Azarowi. Azarow był sowieckim zbiegiem wojennym. Uciekl z transportu kolejowego więźniów i ukrywał się przez około dwa miesiące w Borkach. Został aresztowany w listopadzie 1941 roku (wskutek donosu), co spowodowało represje wśrod lokalnej ludności, która udzielała mu pomocy. | [[Plik:Augustyniak Zbierska Łaszczak Pietrzak.png|alt=Tablica pamiątkowa we wsi Borki|mały|Tablica pamiątkowa we wsi Borki]]Wraz z Weroniką Augustyniak, Leokadią Zbierską oraz Marianną Pietrzak i jej mężem aresztowana została za pomoc udzieloną Fiodorowi Azarowi. Azarow był sowieckim zbiegiem wojennym. Uciekl z transportu kolejowego więźniów i ukrywał się przez około dwa miesiące w Borkach. Został aresztowany w listopadzie 1941 roku (wskutek donosu), co spowodowało represje wśrod lokalnej ludności, która udzielała mu pomocy. | ||
Marianna została uznana przez Sąd Ludowy 28 maja 1942 roku winną "szkodzenia dobru Rzeszy i szkodliwego sprzyjania wrogowi". [[Plik:Laszkiewicz arolsen.jpg|alt=Agnieszka Łaszkiewicz, metryka śmierci przez ścięcie|mały|Agnieszka Łaszkiewicz, metryka śmierci przez ścięcie]] | Marianna została uznana przez Sąd Ludowy 28 maja 1942 roku winną "szkodzenia dobru Rzeszy i szkodliwego sprzyjania wrogowi". [[Plik:Laszkiewicz arolsen.jpg|alt=Agnieszka Łaszkiewicz, metryka śmierci przez ścięcie|mały|Agnieszka Łaszkiewicz, metryka śmierci przez ścięcie]] | ||
Została stracona 2 września 1942 roku w więzieniu w Plötzensee, w wieku 48 lat. Jej syn Zenon został skazany na trzy lata obozu karnego. | [[Plik:KanteBrot.jpg|alt=Katarzyna Kalin, rysunek dla kobiet ze wsi Bor|mały|Katarzyna Kalin, rysunek dla kobiet ze wsi Borki. Pod gilotynę za kromkę chcleba.]] | ||
Została stracona 2 września 1942 roku w więzieniu w Plötzensee, w wieku 48 lat. Jej syn Zenon został skazany na trzy lata obozu karnego. | |||
Agnieszka i jej syn zostali upamiętnieni na tablicy pamiątkowej we wsi Borki, ufundowanej przez jednego z mieszkańców tej miejscowości, Janusza Gruberskiego. Pomnik ten upamiętnia również Mieczysława Adamczyka, Józefa Adamczyka, Weronikę Augustyniak, Józefa Augustyniaka, Piotra Kicińskiego, Dominikę Kujawę, Mariannę Pietrzak , Leokadię Zbierską, Kazimierza Różyckiego, Wacława Stasiaka, Władysława Wałowskiego oraz Feliksa Gruberskiego. | Agnieszka i jej syn zostali upamiętnieni na tablicy pamiątkowej we wsi Borki, ufundowanej przez jednego z mieszkańców tej miejscowości, Janusza Gruberskiego. Pomnik ten upamiętnia również Mieczysława Adamczyka, Józefa Adamczyka, Weronikę Augustyniak, Józefa Augustyniaka, Piotra Kicińskiego, Dominikę Kujawę, Mariannę Pietrzak , Leokadię Zbierską, Kazimierza Różyckiego, Wacława Stasiaka, Władysława Wałowskiego oraz Feliksa Gruberskiego. | ||
Wersja z 09:38, 24 sty 2024
Autorka: Ewelina Jaworska
ŻYCIE
Agnieszka Łaszkiewicz, rolniczka, urodzila się 10 stycznia 1894 roku we wsi Borki w powiecie konińskim. Miała pięcioro dzieci, w tym najstarszego syna Zenona, który w chwili aresztowania miał 17 lat. Agnieszka udzialała Azarowi schronienia przez trzy dni.
ŚMIERĆ
Wraz z Weroniką Augustyniak, Leokadią Zbierską oraz Marianną Pietrzak i jej mężem aresztowana została za pomoc udzieloną Fiodorowi Azarowi. Azarow był sowieckim zbiegiem wojennym. Uciekl z transportu kolejowego więźniów i ukrywał się przez około dwa miesiące w Borkach. Został aresztowany w listopadzie 1941 roku (wskutek donosu), co spowodowało represje wśrod lokalnej ludności, która udzielała mu pomocy. Marianna została uznana przez Sąd Ludowy 28 maja 1942 roku winną "szkodzenia dobru Rzeszy i szkodliwego sprzyjania wrogowi".
Została stracona 2 września 1942 roku w więzieniu w Plötzensee, w wieku 48 lat. Jej syn Zenon został skazany na trzy lata obozu karnego.
Agnieszka i jej syn zostali upamiętnieni na tablicy pamiątkowej we wsi Borki, ufundowanej przez jednego z mieszkańców tej miejscowości, Janusza Gruberskiego. Pomnik ten upamiętnia również Mieczysława Adamczyka, Józefa Adamczyka, Weronikę Augustyniak, Józefa Augustyniaka, Piotra Kicińskiego, Dominikę Kujawę, Mariannę Pietrzak , Leokadię Zbierską, Kazimierza Różyckiego, Wacława Stasiaka, Władysława Wałowskiego oraz Feliksa Gruberskiego.
Linki
https://www.gedenkstaette-ploetzensee.de/totenbuch/recherche/person/laszkiewicz-agnieska
Wsparcie finansowe
Wpis i ilustracje oraz performans i jego sfilmowanie powstały dzięki wsparciu finansowemu Fundacji EVZ - POP (Pamięć Odpowiedzialność Przyszłość) podczas warsztatów "Frauen im Schatten der Guillotine. Polinnen im Gefängnis Plötzensee" w dniu 20.01.2024
Niniejsza publikacja nie reprezentuje poglądów Fundacji - za treść wpisu odpowiadają autorki dokumentu.
