Agnieszka Łaszkiewicz (PL): Różnice pomiędzy wersjami
m |
|||
| (Nie pokazano 21 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
Projekt: "Frauen im Schatten der Guillotine. Polinnen im Gefängnis Plötzensee" | |||
[[Polinnen im Gefängnis Plötzensee|Beschreibung des Projekts]] | |||
[[Polkopedia Workshop 2|Beschreibung des Workshops]] | |||
'''Autorka: Ewelina Jaworska''' | |||
== Życie i śmierć == | |||
[[File:Kobiety ze wsi Borki.jpg|alt=Obraz Anny Krenz|mały|Obraz Anny Krenz, ilustrujący spotkanie Weroniki Augustyniak z uciekinierem sowieckim; W pomocy, jakiej udzieliła mu Weronika, brały również udział Agnieszka Łaszkiewicz, Marianna Pietrzak i Leokadia Zbierska |thumb]]Agnieszka Łaszkiewicz, rolniczka, urodzila się 10 stycznia 1894 roku we wsi Borki w powiecie konińskim. Miała pięcioro dzieci, w tym najstarszego syna Zenona, który w chwili aresztowania miał 17 lat. | |||
[[File:Augustyniak Zbierska Łaszczak Pietrzak.png|alt=Tablica pamiątkowa we wsi Borki|mały|Tablica pamiątkowa we wsi Borki|thumb]]Wraz z Weroniką Augustyniak, Leokadią Zbierską oraz Marianną Pietrzak i jej mężem aresztowana została za pomoc udzieloną Fiodorowi Azarowi. Azarow był sowieckim zbiegiem wojennym. Uciekł z transportu kolejowego więźniów i ukrywał się przez około dwa miesiące w Borkach. Został aresztowany w listopadzie 1941 roku (wskutek donosu), co spowodowało represje wśrod lokalnej ludności, która udzielała mu pomocy. Agnieszka udzialała Azarowi schronienia przez trzy dni. | |||
Agnieszka została uznana przez Sąd Ludowy 28 maja 1942 roku winną "szkodzenia dobru Rzeszy i szkodliwego sprzyjania wrogowi". [[File:Laszkiewicz arolsen.jpg|alt=Agnieszka Łaszkiewicz, metryka śmierci przez ścięcie|mały|Agnieszka Łaszkiewicz, metryka śmierci przez ścięcie|thumb]] | |||
[[File:KanteBrot.jpg|alt=Katarzyna Kalin, rysunek dla kobiet ze wsi Bor|mały|Katarzyna Kalin, rysunek dla kobiet ze wsi Borki. Pod gilotynę za kromkę chleba.|thumb]] | |||
[[File:2 Laszkiewicz by Krenz.jpg|alt=Bild von Anna Krenz|mały|Obraz Anna Krenz, luty 2024|thumb]] | |||
Została stracona 2 września 1942 roku w więzieniu w Plötzensee, w wieku 48 lat. Jej syn Zenon został skazany na trzy lata obozu karnego. | |||
== Upamiętnienia == | |||
Agnieszka i jej syn zostali upamiętnieni na tablicy pamiątkowej we wsi Borki, ufundowanej przez jednego z mieszkańców tej miejscowości, Janusza Gruberskiego. Pomnik ten upamiętnia również Mieczysława Adamczyka, Józefa Adamczyka, Weronikę Augustyniak, Józefa Augustyniaka, Piotra Kicińskiego, Dominikę Kujawę, Mariannę Pietrzak, Leokadię Zbierską, Kazimierza Różyckiego, Wacława Stasiaka, Władysława Wałowskiego oraz Feliksa Gruberskiego. | |||
Podczas warsztatu autorka wpisu Ewelina Jaworska napisała i wyreżyserowała etiudę teatralną nt. Agnieszki Łaszkiewicz i jej syna Zenona; w etiudzie wzięło udział wielu uczestników warsztatów; została ona sfotografowana i sfilmowana przez Marzenę Zajączkowską. | |||
[https://drive.google.com/file/d/1P31LuAfpUTHmXVfRFSCHYxNuDZCBvYSK/view Performance] | |||
Katarzyna Kalin narysowała obrazek oddający to, jak uczestnicy warsztatów nazywali los czterech kobiet, dwóch mężczyzn i młodego chłopaka ze wsi Borki: za ktomkę chleba pod gilotynę. | |||
Elżbieta Kargol pisze wiersze o Polkach z Plötzensee. | |||
== Linki == | |||
https://www.gedenkstaette-ploetzensee.de/totenbuch/recherche/person/laszkiewicz-agnieska | |||
[[Marianna Pietrzak (PL)|Marianna Pietrzak]] | |||
[[Leokadia Zbierska (PL)|Leokadia Zbierska]] | |||
[[Weronika Augustyniak]] | |||
== Wsparcie finansowe == | |||
Wpis i ilustracje powstały dzięki wsparciu finansowemu Fundacji EVZ - POP (Pamięć Odpowiedzialność Przyszłość) podczas warsztatów | |||
"Frauen im Schatten der Guillotine. Polinnen im Gefängnis Plötzensee" w dniach 2.12.2023 oraz 20.01.2024 | |||
[http://www.stiftung-evz.de | [http://www.stiftung-evz.de www.stiftung-evz.de] | ||
Niniejsza publikacja nie reprezentuje | Niniejsza publikacja nie reprezentuje polądów Fundacji - za treść wpisu odpowiadają kierowniczki projektu i Polkopedia | ||
[[File:2024 1 13 Perfo Jaworska Foto Zajaczkowska (1).jpg|alt=Ewelina Jaworska jako Agnieszka Łaszkiewicz w etiudzie teatralnej jej autorstwa. Zdjęcie Marzena Zajączkowska|mały|Ewelina Jaworska jako Agnieszka Łaszkiewicz w etiudzie teatralnej jej autorstwa. Zdjęcie Marzena Zajączkowska|thumb]] | |||
Aktualna wersja na dzień 14:10, 28 mar 2024
Projekt: "Frauen im Schatten der Guillotine. Polinnen im Gefängnis Plötzensee"
Autorka: Ewelina Jaworska
Życie i śmierć
Agnieszka Łaszkiewicz, rolniczka, urodzila się 10 stycznia 1894 roku we wsi Borki w powiecie konińskim. Miała pięcioro dzieci, w tym najstarszego syna Zenona, który w chwili aresztowania miał 17 lat.
Wraz z Weroniką Augustyniak, Leokadią Zbierską oraz Marianną Pietrzak i jej mężem aresztowana została za pomoc udzieloną Fiodorowi Azarowi. Azarow był sowieckim zbiegiem wojennym. Uciekł z transportu kolejowego więźniów i ukrywał się przez około dwa miesiące w Borkach. Został aresztowany w listopadzie 1941 roku (wskutek donosu), co spowodowało represje wśrod lokalnej ludności, która udzielała mu pomocy. Agnieszka udzialała Azarowi schronienia przez trzy dni. Agnieszka została uznana przez Sąd Ludowy 28 maja 1942 roku winną "szkodzenia dobru Rzeszy i szkodliwego sprzyjania wrogowi".
Została stracona 2 września 1942 roku w więzieniu w Plötzensee, w wieku 48 lat. Jej syn Zenon został skazany na trzy lata obozu karnego.
Upamiętnienia
Agnieszka i jej syn zostali upamiętnieni na tablicy pamiątkowej we wsi Borki, ufundowanej przez jednego z mieszkańców tej miejscowości, Janusza Gruberskiego. Pomnik ten upamiętnia również Mieczysława Adamczyka, Józefa Adamczyka, Weronikę Augustyniak, Józefa Augustyniaka, Piotra Kicińskiego, Dominikę Kujawę, Mariannę Pietrzak, Leokadię Zbierską, Kazimierza Różyckiego, Wacława Stasiaka, Władysława Wałowskiego oraz Feliksa Gruberskiego.
Podczas warsztatu autorka wpisu Ewelina Jaworska napisała i wyreżyserowała etiudę teatralną nt. Agnieszki Łaszkiewicz i jej syna Zenona; w etiudzie wzięło udział wielu uczestników warsztatów; została ona sfotografowana i sfilmowana przez Marzenę Zajączkowską.
Katarzyna Kalin narysowała obrazek oddający to, jak uczestnicy warsztatów nazywali los czterech kobiet, dwóch mężczyzn i młodego chłopaka ze wsi Borki: za ktomkę chleba pod gilotynę.
Elżbieta Kargol pisze wiersze o Polkach z Plötzensee.
Linki
https://www.gedenkstaette-ploetzensee.de/totenbuch/recherche/person/laszkiewicz-agnieska
Wsparcie finansowe
Wpis i ilustracje powstały dzięki wsparciu finansowemu Fundacji EVZ - POP (Pamięć Odpowiedzialność Przyszłość) podczas warsztatów
"Frauen im Schatten der Guillotine. Polinnen im Gefängnis Plötzensee" w dniach 2.12.2023 oraz 20.01.2024
Niniejsza publikacja nie reprezentuje polądów Fundacji - za treść wpisu odpowiadają kierowniczki projektu i Polkopedia
.jpg)
