Leokadia Zbierska (PL)

Autorki: Katarzyna Kalin & Aleksandra Puciłowska

LEOKADIA ZBIERSKA

ZYCIE

Leokadia Zbierska (z domu Stasiak) urodzila sie 22 lipca 1917 roku w Gabelfeld. Mieszkala we wsi Borki (powiat Konin). Zostala aresztowana 29 listopada 1941 roku za udzielenie pomocy radzieckiemu zbiegowi, 26-letniemu Fiodorowi Azarowi. Skazana na smierc za sprzyjanie wrogowi Niemiec. Stracona 22 sierpnia 1942 roku w wiezieniu w Ploetzensee. Zostala upamietniona na tablicy pamiatkowej we wsi Borki, ktora ufundowal jeden z mieszkancow miejscowosci, Janusz Gruberski. Pomnik ten upamietnia rowniez Mieczys³awa Adamczyka, Józefa Adamczyka, Weronike Augustyniak, Józefa Augustyniaka, Piotra Kiciñskiego, Dominike Kujawe, Agnieszke £aszkiewicz, Zenona £aszkiewicza, Marianne Pietrzak, Kazimierza Ró¿yckiego, Wac³awa Stasiaka, W³adys³awa Wa³owskiego, Leokadie Zbierska oraz Feliska Gruberskiego.

SMIERC

Podczas procesu oskarzono ja o udzielenie pomocy wrogowi Niemiec. Wina polegala na tym, ze poczestowala go chlebem i udzielia schronienia. Sama oskarzona prosila pisemnie o zlagodzenie wyroku ze wzgledu na to, ze ma piecielotnia corke oraz chorego meza. Tlumaczyla rowniez, ze nie byla swiadoma ze jej dzialania uderzaja w narod niemiecki. Wspolczula po prostu mezczyznie i dala mu kawalek chleba. Utrzymywala rowniez, ze nie byla swiadoma ze zbieg spal w ich szopie. Sad nie uwzglednil jej prosby i skazal ja na smierc wyrokiem z dnia 27 maja 1942 roku.

Wyrok wykonano w dniu 22 sierpnia 1942 roku w wiezieniu w Ploetzensee. Leokadia miala wowczas 25 lat.