Agnieszka Łaszkiewicz (DE)
Agnieszka Łaszkiewicz, geb. 10. Januar 1894., hingerichtet am 2. September 1942 in Berlin Plötzensee
Autorin: Ewelina Jaworska
Projekt: "Frauen im Schatten der Guillotine. Polinnen im Gefängnis Plötzensee"
Obraz Anny Krenz, ilustrujący spotkanie Weroniki Augustyniak z uciekinierem sowieckim; W pomocy, jakiej udzieła mu Weronika brały również udział Agnieszka Łaszkiewicz, Marianna Pietrzak i Leokadia Zbierska
ŻYCIE[edytuj | edytuj kod]
Agnieszka Łaszkiewicz, rolniczka, urodzila się 10 stycznia 1894 roku we wsi Borki w powiecie konińskim. Miała pięcioro dzieci, w tym najstarszego syna Zenona, który w chwili aresztowania miał 17 lat.
ŚMIERĆ[edytuj | edytuj kod]
Tablica pamiątkowa we wsi Borki Wraz z Weroniką Augustyniak, Leokadią Zbierską oraz Marianną Pietrzak i jej mężem aresztowana została za pomoc udzieloną Fiodorowi Azarowi. Azarow był sowieckim zbiegiem wojennym. Uciekł z transportu kolejowego więźniów i ukrywał się przez około dwa miesiące w Borkach. Został aresztowany w listopadzie 1941 roku (wskutek donosu), co spowodowało represje wśrod lokalnej ludności, która udzielała mu pomocy. Agnieszka udzialała Azarowi schronienia przez trzy dni. Agnieszka została uznana przez Sąd Ludowy 28 maja 1942 roku winną "szkodzenia dobru Rzeszy i szkodliwego sprzyjania wrogowi". Agnieszka Łaszkiewicz, metryka śmierci przez ścięcie Katarzyna Kalin, rysunek dla kobiet ze wsi Borki. Pod gilotynę za kromkę chcleba.
Została stracona 2 września 1942 roku w więzieniu w Plötzensee, w wieku 48 lat. Jej syn Zenon został skazany na trzy lata obozu karnego.
Agnieszka i jej syn zostali upamiętnieni na tablicy pamiątkowej we wsi Borki, ufundowanej przez jednego z mieszkańców tej miejscowości, Janusza Gruberskiego. Pomnik ten upamiętnia również Mieczysława Adamczyka, Józefa Adamczyka, Weronikę Augustyniak, Józefa Augustyniaka, Piotra Kicińskiego, Dominikę Kujawę, Mariannę Pietrzak, Leokadię Zbierską, Kazimierza Różyckiego, Wacława Stasiaka, Władysława Wałowskiego oraz Feliksa Gruberskiego.
Inne upamiętnienia
Podczas warsztatu autorka wpisu Ewelina Jaworska napisała i wyreżyserowała etiudę teatralną nt. Agnieszki Łaszkiewicz i jej syna Zenona; w etiudzie wzięło udział wielu uczestników warsztatów; została ona sfotografowana i sfilmowana przez Marzenę Zajączkowską.
Performance
Katarzyna Kalin narysowała obrazek oddający to, jak uczestnicy warsztatów nazywali los czterech kobiet, dwóch mężczyzn i młodego chłopaka ze wsi Borki: za ktomkę chleba pod gilotynę.
Elżbieta Kargol pisze wiersze o Polkach z Plötzensee.
Links
https://www.gedenkstaette-ploetzensee.de/totenbuch/recherche/person/laszkiewicz-agnieska
Wsparcie finansowe[edytuj | edytuj kod][edytuj | edytuj kod]
Wpis i ilustracje powstały dzięki wsparciu finansowemu Fundacji EVZ - POP (Pamięć Odpowiedzialność Przyszłość) podczas warsztatów
"Frauen im Schatten der Guillotine. Polinnen im Gefängnis Plötzensee" w dniach 2.12.2023 oraz 20.01.2024
www.stiftung-evz.de
Niniejsza publikacja nie reprezentuje polądów Fundacji - za treść wpisu odpowiadają autorka dokumentu i Polkopedia
