Maria Pawlikowska-Jasnorzewska

z d. Kossak, primo voto Bzowska, secundo voto Pawlikowska, tertio voto Jasnorzewska (ur. 24 listopada 1891 w Krakowie, zm. 9 lipca 1945 w Manchesterze) – polska poetka i dramatopisarka dwudziestolecia międzywojennego.

Przez jakiś czas była wegetarianką, o czym świadczy ten wiersz:

DO MIĘSOŻERCÓW

Dla nich ryby skrzelami pracują w szafliku,

mając na ustach ciszę i krwawiące rany.

Dla nich kuchnia rozbrzmiewa od wrzasku i krzyku

gardzieli podrzynanych i szyj ukręcanych.

Oni to piją grozę z krwią zabitej kaczki

i warzą głowy dzieci: — zadziwionych cieląt.

Wypruwają wnętrzności, krzycząc: flaczki, flaczki,

i jedzą je w niedzielę z rodziną się dzieląc.

Lubią wody na smaku bezradnych piszczeli,

wszechzwierzęce girlandy cynicznej kiełbasy,

krwawe raki z piekielnej wyjęte kąpieli

i baraniego ciała bronzowe atłasy.

Rozsmarowują trupy na niewinnym chlebie,

obwąchują zająca czy aby dość skruszał,

z martwym ozorem w zębach czują się jak w niebie,

i do cudzego mózgu śmieje im się dusza.

Pożerają, dymiący jak nowe cmentarze

te stroskane przystawki, te gorzkie potrawy —

Karki im nabrzmiewają, obwisają twarze,

na których śmieszek hjeny zakwita, trupawy.

Po pięknookiej sarnie nie noszą żałoby,

ale źrą ją na stypie, w dzień pogrzebu radcy,

i zezują miłośnie do gęsiej wątroby

bujni brzuchem jedynie, a łysiną gładcy,

a twardzi tylko sercem — i w całej stolicy

głośni — ale mlaskaniem, smętni biesiadnicy.