Mirosława Kocowa (PL)
Mirosława Kocowa, urodzona 31 stycznia 1908 roku, mieszkała w Warszawie, stracona 16 lutego 1943 roku w Berlinie Plötzensee
Autorka: Julia Szenwald
Projekt "Frauen im Schatten der Guillotine. Polinnen im Gefängnis Plötzensee"
Uwaga osobista
Dobry wieczór, załączam plik z krótką notką biograficzną o Mirosöawie Kocowej i wierszem. Nie jestem do końca zadowolona z wiersza, wydaje mi się, że nie do końca wyszło, ale zamysł był taki, aby Mirosława Kocowa jako podmiot liryczny, zaprezentowana była jako kobieta, która jest oddana sprawie, boi się, ale z podniesioną głową stawia czoła represjom i przede wszystkim do samego końca wierzy w zwycięstwo i słuszność sprawy, za którą walczy.
Pozdrawiam serdecznie,
Julia Szenwald
Biografia
Mirosława Kocowa, z wykształcenia była księgową – łączniczka Ekspozytury „Z” pomiędzy Berlinem w Warszawą. Znalazła się pośród polskich kobiet, które bezpośrednio współpracowały z polskim podziemiem. Mirosława zaangażowana była w Narodowe Siły Zbrojne, antynazistowskie i antykomunistyczne ugrupowanie. Była częścią centrum wywiadowczego na linii Berlin-Warszawa. Berlińska grupa została wydana przez kolaborantów, a jej członkinie i członkowie zostali aresztowani 18 lutego 1942 roku. Kocowa została skazana na śmierć przez Sąd Wojenny Rzeszy 6 września 1942, została stracona 16 lutego 1943 w Plötzensee.
Niestety, Kocowa jako postać historyczna istnieje jedynie jako dopełnienie biografii innych ludzi, mężczyzn, nigdy jako autonomiczna jednostka.
Wiersz
milczenie krajobrazu
odbija się głuchym echem
jest tylko śnieg i połyskujące ostrze
ta chwila zaraz minie, krew splami ręce
bo nie ma już człowieczeństwa
patrzę prosto w twarz udręce
milczenie krajobrazu
odbija się głuchym echem
tafla wody nieubłaganie
pozostaje nieruchoma
wykończy mnie czekanie
lecz moja myśl nigdy nie skona
milczenie krajobrazu
odbija się głuchym echem
z podniesioną głową
stawię czoła niesprawiedliwości
a nazajutrz świat pogrąży się
w bezkresnej wolności
