Maria Kurecka (PL): Różnice pomiędzy wersjami
(Wpisałam biografię i twórczość, ale trzeba jeszcze dużo zrobić) |
(Dodałam linki i bibliografię, uzupełniłam życiorys) |
||
| Linia 2: | Linia 2: | ||
== Życiorys == | == Życiorys == | ||
W latach 1921–1939 mieszkała w Gdańsku, gdzie jej ojciec prowadził dobrze prosperujące przedsiębiorstwo spedycyjne. Ukończyła Liceum Sióstr Niepokalanek w Szymanowie, naukę ukończyła zdając w Szymanowie maturę. Po wybuchu wojny rodzina utraciła majątek. Ojciec został osadzony w obozie koncentracyjnym w Dachau i tam zmarł. Kurecka spędziła kilka miesięcy w Berlinie, a we wrześniu 1940 r. przeniosła się do | W latach 1921–1939 mieszkała w Gdańsku, gdzie jej ojciec prowadził dobrze prosperujące przedsiębiorstwo spedycyjne. Ukończyła Liceum Sióstr Niepokalanek w Szymanowie, naukę ukończyła, zdając w Szymanowie maturę. Po wybuchu wojny rodzina utraciła majątek. Ojciec został osadzony w obozie koncentracyjnym w Dachau i tam zmarł. Kurecka spędziła kilka miesięcy w Berlinie, a we wrześniu 1940 r. przeniosła się do Warszawy. Brała udział jako pielęgniarka w powstaniu warszawskim. | ||
W roku 1945 wyszła za mąż za Witolda Wirpszę. W roku 1946 urodziła syna Aleksandra, znanego jako Leszek Szaruga. W latach 1947–1956 Wirpszowie mieszkali w Szczecinie, do roku 1970 w Warszawie; gdy opuścili Polskę | W roku 1945 wyszła za mąż za [https://pl.wikipedia.org/wiki/Witold_Wirpsza Witolda Wirpszę] (1918-1985), już wówczas bardzo znanego poetę. W roku 1946 urodziła syna Aleksandra, znanego jako Leszek Szaruga. W latach 1947–1956 Wirpszowie mieszkali w Szczecinie, do roku 1970 w Warszawie; gdy opuścili Polskę, mieszkali przez jakiś czas w Austrii i Szwajcarii, a potem do śmierci w Berlinie. W Berlinie Kurecka studiowała romanistykę na Wolnym Uniwersytecie. Współpracowała z Rozgłośnią Polską Radia Wolna Europa i z prasą emigracyjną – paryską „Kulturą” i berlińskim „Archipelagiem”. Oboje Wirpszowie zostali pierwotnie pochowani na cmentarzu w berlińskim Ruhleben; w kilka lat po śmierci matki ich syn zadecydował o przeniesieniu grobów rodziców do Polski. Zostali pochowani na nowym cmentarzu na Służewie przy ul. Wałbrzyskiej w Warszawie. | ||
== | == Publikacje == | ||
=== Tłumaczenia (niektóre wraz z mężem) === | |||
Albert Camus, ''Dżuma'', 1948 w czasopiśmie Wiadomości Literackie | |||
Thomas Mann, | Thomas Mann, ''Doktor Faustus: żywot niemieckiego kompozytora Adriana Leverkühna, opowiedziany przez jego przyjaciela'', Czytelnik, Warszawa 1960 | ||
Thomas Mann, ''Opowiadania'', PIW 1963 | |||
Hermann Hesse, '' | Hermann Hesse, ''Gra szklanych paciorków'', Wydawnictwo Poznańskie 1971 | ||
Hermann | Hermann Hesse, ''Demian'', Wydawnictwo Poznańskie 1968 | ||
Hermann Broch, ''Śmierć Wergiliusza'', Czytelnik, Warszawa 1963 | |||
Johannes Bobrowski, ''Młyn Lewina,'' Czytelnik, Warszawa 1967 | |||
Johan Huizinga ''Homo ludens: zabawa jako źródło kultury,'' | |||
Albert Schweitzer ''Jan Sebastian Bach'' | |||
Valerian Tornius ''Wolfgang Amadé: powieść o Mozarcie'' | |||
=== Antologie (wraz z mężem) === | |||
''Z poezji Wietnamu'', 1962 | |||
=== Eseje === | |||
''Diabelne tarapaty'', esej o sztuce przekładu (1970) | ''Diabelne tarapaty'', esej o sztuce przekładu (1970) | ||
| Linia 34: | Linia 41: | ||
=== Wydania pośmiertne === | === Wydania pośmiertne === | ||
Czarodziej. Rzecz o Tomaszu Mannie, wyd. Oficyna Literacka, Kraków 1993 – książka napisana | ''Czarodziej. Rzecz o Tomaszu Mannie'', wyd. Oficyna Literacka, Kraków 1993 – książka napisana w Polsce; wydanie zostało wstrzymane z powodu emigracji autorki | ||
''Trzydzieści wierszy'', wyd. Oficyna Literacka, Kraków 1987 | ''Trzydzieści wierszy'', wyd. Oficyna Literacka, Kraków 1987 | ||
| Linia 40: | Linia 47: | ||
''Niedokończona gawęda (autobiografia)'', wyd. Tower Press, Gdańsk 2000 (<nowiki>ISBN 83-87342-20-3</nowiki>) | ''Niedokończona gawęda (autobiografia)'', wyd. Tower Press, Gdańsk 2000 (<nowiki>ISBN 83-87342-20-3</nowiki>) | ||
=== | == Bibliografia == | ||
Lesław M. Bartelski, ''Polscy pisarze współcześni 1944-1969'', Agencja Autorska, Warszawa 1970 | |||
Maria Kurecka, ''Niedokończona gawęda'', Tower Press, Gdańsk 2000 | |||
Jacek St. Buras: ''Bibliographie deutscher Literatur in polnischer Übersetzung. Vom 16. Jahrhundert bis 1994''. Wiesbaden: Harrassowitz Verlag, 1996, ISBN 3-447-03744-X | |||
== Linki == | |||
https://pl.wikipedia.org/wiki/Witold_Wirpsza | |||
https://pl.wikipedia.org/wiki/Maria_Kurecka | |||
Wersja z 17:41, 5 wrz 2021
Maria Kurecka (Kurecka-Wirpszowa) (urodzona 20 lipca 1920 w Płocku, zmarła 10 stycznia 1989 w Berlinie) – polska pisarka, tłumaczka literatury angielskiej, francuskiej i niemieckiej; żona Witolda Wirpszy, poety, matka Leszka Szarugi, również poety.
Życiorys
W latach 1921–1939 mieszkała w Gdańsku, gdzie jej ojciec prowadził dobrze prosperujące przedsiębiorstwo spedycyjne. Ukończyła Liceum Sióstr Niepokalanek w Szymanowie, naukę ukończyła, zdając w Szymanowie maturę. Po wybuchu wojny rodzina utraciła majątek. Ojciec został osadzony w obozie koncentracyjnym w Dachau i tam zmarł. Kurecka spędziła kilka miesięcy w Berlinie, a we wrześniu 1940 r. przeniosła się do Warszawy. Brała udział jako pielęgniarka w powstaniu warszawskim.
W roku 1945 wyszła za mąż za Witolda Wirpszę (1918-1985), już wówczas bardzo znanego poetę. W roku 1946 urodziła syna Aleksandra, znanego jako Leszek Szaruga. W latach 1947–1956 Wirpszowie mieszkali w Szczecinie, do roku 1970 w Warszawie; gdy opuścili Polskę, mieszkali przez jakiś czas w Austrii i Szwajcarii, a potem do śmierci w Berlinie. W Berlinie Kurecka studiowała romanistykę na Wolnym Uniwersytecie. Współpracowała z Rozgłośnią Polską Radia Wolna Europa i z prasą emigracyjną – paryską „Kulturą” i berlińskim „Archipelagiem”. Oboje Wirpszowie zostali pierwotnie pochowani na cmentarzu w berlińskim Ruhleben; w kilka lat po śmierci matki ich syn zadecydował o przeniesieniu grobów rodziców do Polski. Zostali pochowani na nowym cmentarzu na Służewie przy ul. Wałbrzyskiej w Warszawie.
Publikacje
Tłumaczenia (niektóre wraz z mężem)
Albert Camus, Dżuma, 1948 w czasopiśmie Wiadomości Literackie
Thomas Mann, Doktor Faustus: żywot niemieckiego kompozytora Adriana Leverkühna, opowiedziany przez jego przyjaciela, Czytelnik, Warszawa 1960
Thomas Mann, Opowiadania, PIW 1963
Hermann Hesse, Gra szklanych paciorków, Wydawnictwo Poznańskie 1971
Hermann Hesse, Demian, Wydawnictwo Poznańskie 1968
Hermann Broch, Śmierć Wergiliusza, Czytelnik, Warszawa 1963
Johannes Bobrowski, Młyn Lewina, Czytelnik, Warszawa 1967
Johan Huizinga Homo ludens: zabawa jako źródło kultury,
Albert Schweitzer Jan Sebastian Bach
Valerian Tornius Wolfgang Amadé: powieść o Mozarcie
Antologie (wraz z mężem)
Z poezji Wietnamu, 1962
Eseje
Diabelne tarapaty, esej o sztuce przekładu (1970)
Biografie
Dzieje Jana Sebastiana Bacha (1952)
Jan Chrystian Andersen, opowieść (1965)
Wydania pośmiertne
Czarodziej. Rzecz o Tomaszu Mannie, wyd. Oficyna Literacka, Kraków 1993 – książka napisana w Polsce; wydanie zostało wstrzymane z powodu emigracji autorki
Trzydzieści wierszy, wyd. Oficyna Literacka, Kraków 1987
Niedokończona gawęda (autobiografia), wyd. Tower Press, Gdańsk 2000 (ISBN 83-87342-20-3)
Bibliografia
Lesław M. Bartelski, Polscy pisarze współcześni 1944-1969, Agencja Autorska, Warszawa 1970
Maria Kurecka, Niedokończona gawęda, Tower Press, Gdańsk 2000
Jacek St. Buras: Bibliographie deutscher Literatur in polnischer Übersetzung. Vom 16. Jahrhundert bis 1994. Wiesbaden: Harrassowitz Verlag, 1996, ISBN 3-447-03744-X
