Difference between revisions of "Katarzyna Kobro"
| (One intermediate revision by the same user not shown) | |||
| Line 1: | Line 1: | ||
Polska rzeźbiarka I teoretyczka sztuki | Rosjanka, naturalizowana Polka. Polska rzeźbiarka I teoretyczka sztuki | ||
[[File:Mural Katarzyna Kobro.jpg|alt=Cybularny (pseud.), Mural na murze śmietnika, na skrzyżowaniu ulic Esperanto i Pawiej w Warszawie|thumb|Katarzyna Kobro, Cybularny (pseud.), Mural na murze śmietnika, na skrzyżowaniu ulic Esperanto i Pawiej w Warszawie]] | |||
'''Na podstawie wpisu dr Małgorzaty Micuła, Dział Rzeźby, Muzeum Narodowe we Wrocławiu na FB z dn. 21.02.2026''' | |||
Latest revision as of 23:58, 22 February 2026
Rosjanka, naturalizowana Polka. Polska rzeźbiarka I teoretyczka sztuki
Na podstawie wpisu dr Małgorzaty Micuła, Dział Rzeźby, Muzeum Narodowe we Wrocławiu na FB z dn. 21.02.2026
Kobro była jedną z najwybitniejszych awangardowych rzeźbiarek w Polsce.
Urodziła się 1898 r. w Moskwie, zmarła w roku 1951 w Łodzi. Dorastała w Rydze w rodzinie o korzeniach rosyjsko-niemieckich. W 1917 r. rozpoczęła studia w Szkole Malarstwa, Rzeźby i Architektury w Moskwie. Tu poznała Władysława Strzemińskiego i (1893–1952), tak jak ona, teoretyka sztuki I malarza. Pobrali się i w latach 20. XX w uciekając przed prześladowaniami, wyjechali do Polski. W roku 1924 Katarzyna uzyskała polskie obywatelstwo.
Należała do awangardowych ugrupowań polskich - Blok, Praesens, „a.r.”.
Kobro, Strzemiński i Henryk Stażewski zainicjowali stworzenie Międzynarodowej Kolekcji Sztuki Nowoczesnej, które dziś są założycielską kolekcją zbiorów Muzeum Sztuki w Łodzi, utworzonego w 1930 r.
Kobro zrewolucjonowała rzeźbę, odchodząc od koncepcji bryły na rzecz przestrzeni i relacji obiektu z otoczeniem. Jej rzeźby były otwartą przestrzenią kompozycyjną.
Była skrajnie nowoczesna. Działała korzystając z osiągnięć suprematyzmu, neoplastycyzmu i konstruktywizmu, kładła nacisk na analityczność i funkcjonalizm, sprzeciwiała się estetyzacji i kontemplacji sztuki. Wiele jej dzieł zaginęło i musiało zostać odtworzonych.
Jej najsłynniejsze dzieła to "Tos 75 – Struktura", konstrukcja utworzona ze stopionych ze sobą odmiennych materiałów, metalu, drewna, szkła i korka. Najczęstszym tytułem jej rzeźb była "Kompozycja Przestrzenna".
