Pola Negri (PL)

Uwaga: jest to jeden z wpisów, które nie mają sensu informacyjnego - jest wiele innych portali, które piszą o słynnej polskiej aktorce. Po prostu zaznaczamy, że również my, redaktorzy portalu Polkopedia - Polki za granicą - wiemy, że Pola Negri istniała. Podobnie jak we wpisach o Marii Skłodowskiej-Curie czy Róży Luksemburg, zaznaczamy tę naszą wiedzę, odsyłamy linkami w inne miejsca, wybieramy przykładowo jeden artykuł o tej osobie i piszemy ewentualnie jakieś nieważne teksty o nieważnych skojarzeniach osobistych. Te osobiste skojarzenia są dla nas bardzo ważne, bo właśnie one odróżniają nas od wszystkich innych portaliu, śmiemy wręcz dodać, że na świecie.

Wpis przygotowała: Ewa Maria Slaska

Pola Negri (Apolonia Chałupiec)

1924, Pola Negri, fot. Ernst Sandau (Wikipedia, domena publiczna)

1917, Pola Negri, fot. Ernst Sandau (Wikipedia, domena publiczna)

Z Wikipedii: (ur. 22 grudnia 1896/3 stycznia 1897 w Lipnie, zm. 1 sierpnia 1987 w San Antonio) – polska aktorka teatralna i filmowa, międzynarodowa gwiazda kina niemego.

Debiutowała w teatrze 1 września 1912 rolą Klary w Ślubach panieńskich w warszawskim Teatrze Małym, jako aktorka filmowa - w filmie Niewolnica zmysłów w 1914 roku.

W 1917 wyjechała do Berlina, gdzie występowała u Maxa Reinhardta i poznała Ernsta Lubitscha. Film Oczy mumii Ma (1918) był pierwszą z kilku ich wspólnych produkcji i przyniósł aktorce światową sławę. Dalsze ich wspólne filmy to Carmen (1918), Madame Du Barry (1919) czy Sumurun (1920).

W 1923 wyjechała do Hollywood; wystąpiła w filmach: Hiszpańska tancerka, Cesarzowa, Hotel Imperial, Miłość aktorki.

Była wielką gwiazdą kina niemego i symbolem seksu, do czego przyczyniły się jej romanse z Charlie Chaplinem i Rudolphem Valentino oraz plotki o jej lesbijskim związku z Margaret West.

Portal lubimy czytać pisze, że była największą gwiazdą pochodzenia polskiego, która podbiła Hollywood. Zrobiła oszałamiającą karierę i utorowała drogę gwiazd europejskich do "fabryki snów". Negri zagrała w 63 filmach, w Polsce - tylko w 8; większość nakręciła w Niemczech i Stanach Zjednoczonych.

Negri nie odniosła w USA sukcesu w amerykańskich filmach dźwiękowych z powodu silnego akcentu i niskiego głosu. Powróciła do Niemiec, gdzie kontynuowała karierę. Po dojściu do władzy nazistów Goebbels zakazał angażowania jej do filmów z powodu rzekomo żydowskiego pochodzenia. W wyniku osobistej interwencji Adolfa Hitlera, który był jej wielbicielem, zagrała ponownie w filmach Mazurka (Mazurek, 1935), Moskau-Shanghai (Moskwa-Szanghaj, 1936), Madame Bovary (1937), Tango Notturno (1937), Die fromme Lüge (Pobożne kłamstwo, 1938) i Die Nacht der Entscheidung (Decydująca noc, 1938).

Przed wybuchem II wojny światowej powróciła do Stanów Zjednoczonych. Po wojnie popadła w zapomnienie, ale dzięki swojej firmie maklerskiej żyła w dostatku. Mieszkała w San Antonio w Teksasie. W 1970 opublikowała wspomnienia Pamiętnik gwiazdy (wydanie polskie 1976). Zmarła w wieku 90 lat. Została pochowana na Calvary Cemetery w East Los Angeles.

Polka z Teksau o Poli Negri

Joanna Sokołowska-Gwizdka (Austin, Teksas)

Śladami Poli Negri w San Antonio

Żyła jak gwiazda filmowa, zmarła jak gwiazda filmowa – napisał R. Byrne w gazecie „San Antonio Highlights”, po śmierci Poli Negri. – W srebrnej trumnie wyglądała w każdym calu jak legendarny wamp – pisał dalej.

Ubrano ją w długą suknię z żółtego jedwabiu, biały turban zakrywał kruczoczarne włosy, miała uszminkowane usta, biżuterię na palcach, paznokcie pomalowane jaskrawoczerwonym lakierem. Jej dłonie oplatał różaniec. Obok trumny umieszczono różę i pawie pióro.

Pola Negri zmarła w San Antonio 1 sierpnia 1987 roku w wieku 90 lat. Od dwóch lat cierpiała na nieoperacyjnego guza mózgu, prawie straciła wzrok, jednak bezpośrednią przyczyną śmierci było zapalenie płuc. Opiekowały się nią polskie siostry zakonne, ze Zgromadzenia Sióstr Serafitek, które osiedliły się w San Antonio w latach 70. Pola Negri pomogła im zorganizować Dom Zakonny, a one odwdzięczały się pomocą, gotowaniem polskich potraw, opieką w chorobie. Wyjednały jej nawet audiencję u papieża Jana Pawła II, który miał przyjechać do San Antonio we wrześniu 1987 roku, ale niestety, Pola Negri nie zdążyła się z nim spotkać.

W kościele w San Antonio odbyło się nabożeństwo różańcowe z udziałem chóru. Potem trumnę przewieziono do Los Angeles, gdzie złożono ją na cmentarzu Calvary obok matki, Eleonory Chałupiec, zmarłej w 1954 r.

Osobiste

Pola Negri w Berlinie. Zdjęcie z portalu Porta Polonica.

Ewa Maria Slaska:

Nie miałabym żadnych osobistych asocjacji z Polą Negri, gdyby nie fakt, że podobnie jak ona, również i ja zostałam umieszczona na portalu Porta Polonica. Od tego czasu zdarza się bardzo często, że jak ktoś szuka w sieci informacji o mnie i trafi na Portę Polonicę, czyli polski (niejako) oficjalny portal w Niemczech, oficjalny, bo finansowany z niemieckich funduszy państwowych, wyskakuje mu zdjęcie Poli Negri w Berlinie. To zdjęcie, które reprodukujemy obok po prawej stronie. Zostało zrobione w roku 1937 przed hotelem Adlon w Berlinie.

Wciąż się muszę z tego tłumaczyć, że nie mam kapelusika i futra, nie wsiadam do staroświeckiego samochodu, czy ogólnie rzecz biorąc - to nie ja. Kiedyś poskarżyłam się w redakcji portalu, długo nic się nie działo, ale teraz wreszcie widzę, że moje skargi odniosły skutek. Już się nie pojawiam jako Pola Negri.

Zresztą czy ja wiem, może nawet to nie portal to zdziałał tylko słynny algorytm google'a, bo nie pojawiam się już też jako "Biblioteka Slaska" ani kielbasa slaska. Kiedyś algorytm zrozumiał, że moje nazwisko nie jest przymiotnikiem oznaczającym, że coś jest śląskie i że jestem osobą.