Marianna Pietrzak (PL)

Autorki: Katarzyna Kalin & Aleksandra Puciłowska

ŻYCIE

Marianna Pietrzak (z domu Łaszkiewicz) urodzila się 16 maja 1900 roku w Stanisławowie (gmina Wysokie). Prowadzila wraz z mężem, Stanisławem Pietrzakiem (urodzony 12 kwietnia 1897 roku w Pogorzałkach), gospodarstwo rolne. Aresztowana i skazana na śmierc za pomoc radzieckiemu zbiegowi, któremu ofiarowała pomoc w formie chleba i herbaty, o które ją poprosił.

ŚMIERĆ

Wraz z Weroniką Augustyniak, Leokadią Zbierską oraz Agnieszką Łaszkiewicz aresztowana została za pomoc udzieloną zbiegłemu więźniowi Fiodorowi Azarowi. Byl on sowieckim zbiegiem wojennym. Uciekl z transportu kolejowego więźniów i ukrywał się przez około dwa miesiace w powiecie konińskim. Został aresztowany w listopadzie 1941 roku (wskutek donosu), co spowodowało represje wśrod lokalnej ludności, która udzielała mu pomocy.

Za ten sam czyn aresztowano rownież męża Marianny, który podczas procesu zostal jednak uniewinionny. Sąd orzekł, że nie można udowodnić mu tego, że rozpoznał w Fiodorze Azarow sowieckiego więźnia. W przeciwienstwie do Marianny, nie rozmawial z nim i widzial go tylko przez chwilę na podwórzu.

Marianna została uznana przez Sąd Ludowy 28 maja 1942 roku winną "szkodzenia dobru Rzeszy w związku ze szkodliwym sprzyjaniem wrogowi". W uzasadnieniu sąd uznal, że w trakcie rozmowy z Fiodorem musiała rozpoznac w nim zbiegłego więźnia. Miał być ubrany bowiem w radziecki mundur i porozumiewać się z nią po rosyjsku. Sama Marianna nie przyznała się do tego, że rozpoznała w nim Rosjanina.

Została stracona 22 września 1942 roku w więzieniu w Plötzensee w wieku 42 lat.