Ewelina Hańska
czyli ukochana Balzaca! Wszyscy ją znamy, nikt z nas jej nie zna. Wiemy tylko, że Hańska, aaa! Balzac!
Potwierdza to Sztuczna Inteligencja, która osobie szukającej informacji o księżnej od razu podsuwa krótką informację. A pod spodem maleńki dopisek - to Sztuczna Inteligencja. Może kłamać!
A więc:
Ewelina Hańska, z domu Rzewuska (* 6 stycznia ok. 1805, † 11 kwietnia 1882), była polską arystokratką, znaną przede wszystkim jako żona francuskiego pisarza Honoré de Balzaca. (To SI zrobiła tę żółtą podmalówkę!)
Urodziła się w majątku Wierzchownia na Wołyniu (obecnie Ukraina). Wyszła za mąż za właściciela ziemskiego, Wacława Hańskiego, w młodym wieku. Interesowała się mistycyzmem i literaturą francuską, w tym twórczością Balzaca, do którego napisała list w 1832 roku. List ten zapoczątkował ich korespondencję, która przerodziła się w romans.
Wikipedia:
Ewelina z Rzewuskich Hańska (ur. 25 grudnia 1804/6 stycznia 1805 na zamku w Pohrebyszczu, zm. 10 kwietnia 1882 w Paryżu) – polska szlachcianka, wieloletnia przyjaciółka, a następnie żona Honoré de Balzaca.
Życiorys
Pochodziła z rodziny Rzewuskich herbu Krzywda. Była córką Adama Wawrzyńca Rzewuskiego. Miała trzech braci i trzy siostry; w tym pisarza Henryka Rzewuskiego, propagatora klasycznej powieści historycznej w stylu Waltera Scotta w Polsce, Karolinę Sobańską, hrabinę i carską agentkę, i Adama Rzewuskiego, generała wojsk rosyjskich. W 1820 roku wyszła za mąż za ponad dwadzieścia lat od niej starszego Wacława Hańskiego, bogatego właściciela ziemskiego, z którym miała kilkoro dzieci (wieku dorosłego dożyła jedna córka). Przebywając w majątku męża, w Wierzchowni na Ukrainie, zainteresowała się mistycyzmem i czytała sporo literatury francuskiej.
Czytała m.in. dzieła Balzaca, którego stała się zagorzałą wielbicielką. W 1832 roku napisała do niego list wyrażający podziw dla jego twórczości, od którego rozpoczęła się ich bogata, wieloletnia korespondencja. Po raz pierwszy spotkali się w 1833 roku nad jeziorem Lac de Neuchâtel, później jeszcze kilkakrotnie, zostając kochankami. W 1841 roku zmarł Wacław Hański, a w 1843 Balzac udał się na spotkanie z Hańską do Petersburga. Wspólnie podróżowali również po Europie (m.in. Włochy, Belgia, Niemcy), a w 1848 Balzac udał się do Paryża, aby rok później powrócić na Ukrainę. Mimo swego wdowieństwa Hańska długo wahała się z przyjęciem oświadczyn Balzaca. Poślubiła go dopiero 14 marca 1850 roku w Berdyczowie, pięć miesięcy przed jego śmiercią (pisarz był już ciężko chory).
Po śmierci Balzaca i uregulowaniu spraw spadkowych (pisarz pozostawił po sobie długi) Hańska mieszkała w Paryżu. Kochankiem jej na krótko został młodszy o 20 lat pisarz Jules Champfleury, zaś od 1852 aż do śmierci żyła w jawnym związku z malarzem-portrecistą Jeanem Gigoux.
Osobiste
Ewa Maria Slaska, z domu Bogucka:
Przygotowując ten wpis dowiedziałam się, że hrabina Hańska, z domu Rzewuska była herbu Krzywda. To tak jak ja, mój ojciec, Dariusz Bogucki też pieczętował się tym herbem. Takim samym (bo czasem mogą się różnić, w zależności od rodziny lub kraju - herb Krzywda w Austrii jest nieco inny) - półtora krzyża, cały w podkowie, pół nad podkową. Opis herbu
W polu błękitnym podkowa srebrna ocelami w dół zwrócona. W środku niej krzyż kawalerski złoty. Na niej umieszczony krzyż kawalerski złoty bez prawego ramienia. W klejnocie nad hełmem w koronie trzy pióra strusie.
Herb nawiązuje do rodowej legendy mówiącej o tym jak jeden z Lubiczów brata przy podziale ojcowizny zabił lub skrzywdził. Co zpstało jednak podważone przez heraldyków:
Że ten herb od herbu Lubicza wziął swoje początki, wszystka symetryja tego herbu zgadzająca się z Lubiczem pokazuje, tylko się tem jeden od drugiego różni, że w Lubiczu cały krzyż na wierzchu podkowy, tu tylko połowa. Podanie, że ta odmiana nastąpiła wskutek krzywdy, uczynionej przy podziale dóbr między braćmi, nie odpowiada dawnym zwyczajom; działy majątków dopełniane były przy pomocy compositores (dzielców), lub arbitrów obieranych przez strony, a więc o krzywdach mowy być nie może, zmieniać herb tylko król lub książę miał prawo za karę winowajcy, sprawy zaś sporów rodzinnych były tak częste i powszechne, że tylko pokrzywdzony mógł odmienić swe godło, nie chcąc mieć nic wspólnego z występnymi.
Lista rodzin herbowych herbu Krzywda zawiera 111 nazwisk.
