Tamara Łempicka - Historia wersji

Admin o 11:27, 19 maj 2026

2026-05-19T11:27:44Z

← poprzednia wersja		Wersja z 11:27, 19 maj 2026
Linia 1:		Linia 1:
			'''Autorka: Ewa Maria Slaska'''

	Tamara de Lempicka, de domo Górska, *16.06.1894 (lub 1898) w Warszawie lub w Moskwie / †18.03.1980 w Cuernavace, Meksyk; pochodziła z żydowskiej rodziny, która w XIX wieku przeszła na kalwinizm. Polska malarka malująca w stylu art deco.		Tamara de Lempicka, de domo Górska, *16.06.1894 (lub 1898) w Warszawie lub w Moskwie / †18.03.1980 w Cuernavace, Meksyk; pochodziła z żydowskiej rodziny, która w XIX wieku przeszła na kalwinizm. Polska malarka malująca w stylu art deco.

Admin o 14:18, 4 cze 2025

2025-06-04T14:18:02Z

← poprzednia wersja		Wersja z 14:18, 4 cze 2025
Linia 8:		Linia 8:
	Lata trzydzieste, do wybuchu wojny były najlepszym okresem w twórczości Łempickiej. Wyrobiła sobie bardzo charakterystyczny styl, będący interesującym połączeniem kubizmu z malarastwem art dec. Wtedy powstał między innymi jej najsłynniejszy obraz, autoportret ''Tamara w zielonym Bugatti''.		Lata trzydzieste, do wybuchu wojny były najlepszym okresem w twórczości Łempickiej. Wyrobiła sobie bardzo charakterystyczny styl, będący interesującym połączeniem kubizmu z malarastwem art dec. Wtedy powstał między innymi jej najsłynniejszy obraz, autoportret ''Tamara w zielonym Bugatti''.

	W roku 1938 Kuffner, chroniąc majątek przed nazistami, sprzedał wszystko co posiadał. Wyjechali oboje do Kalifornii. Nigdy jednak nie powtórzyła swej sławy z przełomu lat 20 i 30. Styl art deco się przeżył. W 1943 Kuffnerowie przeprowadzili się do Nowego Jorku. Mimo spadku popularności Tamara wciąż malowała, a jej twórczość nabrała cech społecznych, ~~tworząc~~ obrazy o ~~lisachuciekinierów~~. W latach 50 zaczęła malować szpachlą~~, tworzac~~ obrazy monochromatyczne.		W roku 1938 Kuffner, chroniąc majątek przed nazistami, sprzedał wszystko co posiadał. Wyjechali oboje do Kalifornii. Nigdy jednak nie powtórzyła swej sławy z przełomu lat 20 i 30. Styl art deco się przeżył. W 1943 Kuffnerowie przeprowadzili się do Nowego Jorku. Mimo spadku popularności Tamara wciąż malowała, a jej twórczość nabrała cech społecznych, artystka tworzyła m.in. obrazy o losach uciekinierów wojennych. W latach 50 po raz kolejny zmieniła styl, zaczęła malować szpachlą i tworzyła obrazy monochromatyczne.

	Kuffner zmarł w roku 1961~~, a~~ Łempicka przeniosła się do Houston w Teksasie, gdzie mieszkała Kizette. W 1978 roku przeniosła się do Cuernavaca w Meksyku. Zmarła we śnie 18 marca 1980 roku. Jej ciało spalono, a prochy rozsypano z helikoptera nad wulkanem Popocatepetl.		Kuffner zmarł w roku 1961. Po jego śmierci Łempicka przeniosła się do Houston w Teksasie, gdzie mieszkała Kizette. W 1978 roku przeniosła się do Cuernavaca w Meksyku. Zmarła we śnie 18 marca 1980 roku. Jej ciało spalono, a prochy rozsypano z helikoptera nad wulkanem Popocatepetl.

	== Linki ==		== Linki ==

Admin o 14:16, 4 cze 2025

2025-06-04T14:16:02Z

← poprzednia wersja		Wersja z 14:16, 4 cze 2025
Linia 15:		Linia 15:
	https://pl.wikipedia.org/wiki/Tamara_%C5%81empicka		https://pl.wikipedia.org/wiki/Tamara_%C5%81empicka

			Na blogu ewamaria.blog o Łempickiej pisały Karolina Simon-Kot: https://ewamaria.blog/2023/08/13/w-mieszkaniach-u-artystow/ (o mieszkaniu Łempickiejw Paryżu)

			i Monika Wrzosek-Müller: https://ewamaria.blog/2022/03/27/die-frau-unterwegs/ (o wystawie w Lublinie).
	== Varia ==		== Varia ==
	Łempicka jest autorką najdroższych obrazów polskich. W roku 2018 ''La Musicienne'' została sprzedana na aukcji w Nowym Jorku za ponad 9 mln $, w roku 2019 ''La tunique rose'' - za 13,3 mln $, a w roku 2020 ''Portrait de Marjorie Ferry'' uzyskał cenę 16,28 mln £.		Łempicka jest autorką najdroższych obrazów polskich. W roku 2018 ''La Musicienne'' została sprzedana na aukcji w Nowym Jorku za ponad 9 mln $, w roku 2019 ''La tunique rose'' - za 13,3 mln $, a w roku 2020 ''Portrait de Marjorie Ferry'' uzyskał cenę 16,28 mln £.

	Twórczość Łempickiej była po wojnie całkowicie nieznana w Polsce, a ona sama uważana była ze nieinteresującą "kosmpolityczną Żydówkę". Zaczęła zdobywać popularność na przełomie wieków i dziś jest uważana za jedną z najwybitniejszych polskich ~~malarel~~.		Twórczość Łempickiej była po wojnie całkowicie nieznana w Polsce, a ona sama uważana była ze nieinteresującą "kosmpolityczną Żydówkę". Zaczęła zdobywać popularność na przełomie wieków i dziś jest uważana za jedną z najwybitniejszych polskich malarek.
			[[File:AtelierLempickiejParyz.jpg\|alt=Atelier Tamary Łempickiej w Paryżu\|thumb\|Atelier Tamary Łempickiej w Paryżu]]
			W roku 2022 wystawa jej malarstwa w Lublinie stała się sensacją, przyciągającą wielu gości z całej Polski i z zagranicy.

			== Osobiste ==
			'''Karolina Simon-Kot'''

			Wszystko zaczęło się w 1929 roku kiedy Łempicka kupiła mieszkanie-pracownię przy ulicy Méchain, w nowej kamienicy wybudowanej według projektu Roberta Mallet-Stevensa. Ten wizjonerski architekt – pionier francuskiego modernizmu – był już wtedy twórcą kilku ''ateliers d’artiste'' dla paryskiej bohemy. Największą sławę przyniosła mu jednak kubistyczna willa w Heyres, własność nietuzinkowej pary arystokratów de Noailles, którzy w przedwojennej Francji sprawowali mecenat nad awangardowymi ruchami artystycznymi. Przed przeprowadzką na ulicę Méchain, Tamara Łempicka mieszkała w eleganckiej, mieszczańskiej szesnastej dzielnicy. Jej ówczesne mieszkanie – w stylu późnego Haussemanna – posiadało (co dokumentują fotografie Lartigue’a,) wszelkie cechy dziewiętnastowiecznej estetyki: amfiladę, stiuki, boazerie i marmurowe kominki. Z perspektywy czasu przeprowadzka artystki do nowego atelier w budynku Mallet-Stevensa jawi się zatem jako świadomy akt twórczy. Wpisując się w nurt modernizmu Łempicka symbolicznie rozpoczynała nową erę. Wybór miejsca nie był kwestią przypadku. Za ''spiritus movens'' całego przedsięwzięcia możemy uznać siostrę Tamary Adriannę Górską-de Montaut, jedną z pierwszych kobiet architektów we Francji. W 1929 roku wstąpiła ona do nowo założonego Związku Artystów Współczesnych (UAM). Powstanie tego stowarzyszenia była ostrą reakcją na estetykę Art déco, którą twórcy awangardowi, z Mallet-Stevensem na czele, uważali za nazbyt konserwatywną, luksusową i nie potrafiącą sprostać wymogom współczesności. Awangardowe credo UAM głosiło syntezę sztuki i rzemiosła, a jego wyznawcy przedkładali funkcjonalność nad aspekt dekoracyjny. Zaczęto promować formy uproszczone i stosować nowatorskie materiały, wyraźnie nawiązując do niemieckiego Bauhausu czy holenderskiego De Stijl.

			Wystrój wnętrza był logiczną kontynuacją architektonicznej koncepcji i stylu Mallet-Stevensa . Atelier o powierzchni 152 m2 składało się z dwóch poziomów. W czasach Łempickiej na dole znajdowała się wysoka na 6 metrów pracownia, sypialnia-gabinet i dwie łazienki. Na antresoli umieszczono palarnię-bibliotekę, dwie dodatkowe sypialnie, kuchnię oraz dwie kabiny prysznicowe. Mieszkanie posiadało również służbówkę i tarasy o powierzchni 16 i 22 metrów. Ogromne okno pracowni zdobiły geometryczne witraże. Charakterystycznymi elementami wyposażenia były kolumny i piedestały do eksponowania dzieł sztuki, wysokie lustra i specjalnie kinkiety, które grą świateł podkreślały teatralne efekty.

			W wielofunkcyjnej pracowni malarskiej, gdzie urządzono również jadalnię, stał stół i metalowe krzesła „Sandows” autorstwa René Herbsta oraz duża lampa podłogowa (model nr 15) z atelier – powracającego obecnie do mody – Jeana Perzela. W części służącej za buduar stał szklany, okrągły stoliki projektu Djo-Bourjois oraz postumentem z pracowni D.I.M (sygnatura René Jouberta i Philippe’a Petita) naśladujący linie kaloryfera. Na oświetlonej kolumnie królowało dzieło braci Martelów, konstrukcja z cynku będąca repliką ich Lwa z Belfortu. Mieszkanie zdobiły również parawany oraz dzieła innych artystów, w tym rzeźba z brązu Chany Orloff. Na toaletce w sypialni Łempicka eksponowała dekoracyjne przybory toaletowe ze srebra, laki i szylkretu, wyrób modnej pracowni złotniczej Têtard Fr'''è'''res.

			Więcej: https://ewamaria.blog/2023/08/13/w-mieszkaniach-u-artystow/

Admin o 14:01, 4 cze 2025

2025-06-04T14:01:58Z

← poprzednia wersja		Wersja z 14:01, 4 cze 2025
Linia 16:		Linia 16:

	== Varia ==		== Varia ==
	Łempicka jest autorką najdroższych obrazów polskich. W roku 2018 ''La Musicienne'' została sprzedana na aukcji w Nowym Jorku za ponad 9 mln $, w roku 2019 ''La tunique rose'' -za 13,3 mln $, a w roku 2020 ''Portrait de Marjorie Ferry'' uzyskał cenę 16,28 mln £.		Łempicka jest autorką najdroższych obrazów polskich. W roku 2018 ''La Musicienne'' została sprzedana na aukcji w Nowym Jorku za ponad 9 mln $, w roku 2019 ''La tunique rose'' - za 13,3 mln $, a w roku 2020 ''Portrait de Marjorie Ferry'' uzyskał cenę 16,28 mln £.

			Twórczość Łempickiej była po wojnie całkowicie nieznana w Polsce, a ona sama uważana była ze nieinteresującą "kosmpolityczną Żydówkę". Zaczęła zdobywać popularność na przełomie wieków i dziś jest uważana za jedną z najwybitniejszych polskich malarel.

Admin: Created page with "Tamara de Lempicka, de domo Górska, *16.06.1894 (lub 1898) w Warszawie lub w Moskwie / †18.03.1980 w Cuernavace, Meksyk; pochodziła z żydowskiej rodziny, która w XIX wie..."

2025-06-04T13:58:12Z

Created page with "Tamara de Lempicka, de domo Górska, *16.06.1894 (lub 1898) w Warszawie lub w Moskwie / †18.03.1980 w Cuernavace, Meksyk; pochodziła z żydowskiej rodziny, która w XIX wie..."

Nowa strona

Tamara de Lempicka, de domo Górska, *16.06.1894 (lub 1898) w Warszawie lub w Moskwie / †18.03.1980 w Cuernavace, Meksyk; pochodziła z żydowskiej rodziny, która w XIX wieku przeszła na kalwinizm. Polska malarka malująca w stylu art deco.

== Życiorys ==
Ojciec opuścił matkę, gdy Tamara była jeszcze dzieckiem. Rodzina mieszkała w Warszawie, Moskwie i Petersburgu. Tamara uczęszczała do szkoły w Szwajcarii. Dużo podróżowała z babcią; zwiedzała zwłaszcza Włochy, gdzie w muzeach poznawała malarstwo. Pierwsze jej obrazy były malowane w stylu neorenesansu włoskiego.

Tamara poślubiła Tadeusza Łempickiego 30 grudnia 1915 roku w Carskim Siole (dziś Petersburg). 16 września 1916 urodziła córkę, Marie-Christine Łempicką, później znaną jako Kizette. Po wybuchu rewolucji Łempiccy przenieśli się najpierw do Warszawy, potem do Kopenhagi i wreszcie do Paryża. Łempiccy przymierali głodem i legenda głosi, że Łempicka dlatego zaczęła malować. Być może tak było, ale Łempicka na pewno nie była amatorką, Wiadomo, że uczyła się malarstwa w Académie Ranson i Académie de la Grande Chaumiére. Od roku 1922 Tamara zarówno wystawiała jak i sprzedawała swoje obrazy, które podpisywała najpierw Lempitzky, a potem Tamara de Lempicka,co miało przypominać i jej arystokratycznym pochodzeniu. Była to oczywiście kolejna legenda, bo Łempicka wywodziła się z zamożnej burżuazji żydowskiej, a arystokratyczne pochodzenie miał jej mąż. Tamara stawała się sławna, dobrze sprzedawała swoje obrazy, przyjmowała zamówienia na portrety. Prowadziła w Paryżu bardzo swobodne życie, miała dziesiątki romansów tak z mężczynami, jak z kobietami. W roku 1927 Łempicki wystąpił o rozwód i wrócił do Warszawy. Tamara wyjechała na jakiś czas do Sttanów, ale zasadniczo na stałe związała się z Paryżem. Była członkinią ''Société des femmes artistes modernes''. Tamara z dumą podkreślała, że pierwszy milion (franków) zarobiła zanim ukończyła 30 lat. W 1933 roku wyszła drugi raz za mąż, tym razem za zamożnego piwowara austriackiego, też pochodzenia żydowskiego, barona Raoula Kuffnera.
[[File:Tamara in a Green Bugatti.jpg|alt=Tamara in a Green Bugatti|thumb|Tamara in a Green Bugatti (Wikipedia, domena publiczna)]]
Lata trzydzieste, do wybuchu wojny były najlepszym okresem w twórczości Łempickiej. Wyrobiła sobie bardzo charakterystyczny styl, będący interesującym połączeniem kubizmu z malarastwem art dec. Wtedy powstał między innymi jej najsłynniejszy obraz, autoportret ''Tamara w zielonym Bugatti''.

W roku 1938 Kuffner, chroniąc majątek przed nazistami, sprzedał wszystko co posiadał. Wyjechali oboje do Kalifornii. Nigdy jednak nie powtórzyła swej sławy z przełomu lat 20 i 30. Styl art deco się przeżył. W 1943 Kuffnerowie przeprowadzili się do Nowego Jorku. Mimo spadku popularności Tamara wciąż malowała, a jej twórczość nabrała cech społecznych, tworząc obrazy o lisachuciekinierów. W latach 50 zaczęła malować szpachlą, tworzac obrazy monochromatyczne.

Kuffner zmarł w roku 1961, a Łempicka przeniosła się do Houston w Teksasie, gdzie mieszkała Kizette. W 1978 roku przeniosła się do Cuernavaca w Meksyku. Zmarła we śnie 18 marca 1980 roku. Jej ciało spalono, a prochy rozsypano z helikoptera nad wulkanem Popocatepetl.

== Linki ==
https://pl.wikipedia.org/wiki/Tamara_%C5%81empicka

== Varia ==
Łempicka jest autorką najdroższych obrazów polskich. W roku 2018 ''La Musicienne'' została sprzedana na aukcji w Nowym Jorku za ponad 9 mln $, w roku 2019 ''La tunique rose'' -za 13,3 mln $, a w roku 2020 ''Portrait de Marjorie Ferry'' uzyskał cenę 16,28 mln £.