Sara Lipska - Historia wersji

Admin o 11:26, 19 maj 2026

2026-05-19T11:26:57Z

← poprzednia wersja		Wersja z 11:26, 19 maj 2026
Linia 1:		Linia 1:
			'''Autorka: Ewa Maria Slaska'''

	<nowiki>*</nowiki> 7 grudnia 1882 w Mławie, † 28 listopada 1973 w Paryżu – polska malarka, rzeźbiarka, projektantka mody i wnętrz, pochodzenia żydowskiego, od 1912 roku przebywająca w Paryżu, gdzie zyskała wielką sławę. W Polsce albo zupełnie nieznana, albo kojarzona najczęściej jako uczennica, muza i partnerka życiowa słynnego rzeźbiarza, Xawerego Dunikowskiego.		<nowiki>*</nowiki> 7 grudnia 1882 w Mławie, † 28 listopada 1973 w Paryżu – polska malarka, rzeźbiarka, projektantka mody i wnętrz, pochodzenia żydowskiego, od 1912 roku przebywająca w Paryżu, gdzie zyskała wielką sławę. W Polsce albo zupełnie nieznana, albo kojarzona najczęściej jako uczennica, muza i partnerka życiowa słynnego rzeźbiarza, Xawerego Dunikowskiego.
	[[File:SaraLipska1904.jpg\|alt=Sara Lipska w Paryżu\|thumb\|Sara Lipska w Paryżu]]		[[File:SaraLipska1904.jpg\|alt=Sara Lipska w Paryżu\|thumb\|Sara Lipska w Paryżu]]

Admin o 14:21, 20 maj 2025

2025-05-20T14:21:34Z

← poprzednia wersja		Wersja z 14:21, 20 maj 2025
Linia 10:		Linia 10:

	=== Emigracja ===		=== Emigracja ===
	Na emigracji nawiązała współpracę z Siergiejem Diagilewem, dla którego rozpoczęła projektowanie kostiumów. W roku 1914 dołączył do niej Dunikowski. Sara Lipska projektowała dla baletu Diagilewa „Ballets Russes” stroje nawiązujące stylem do orientu, a Xawery Dunikowski uwieczniał artystów na swoich obrazach. Towarzyszyli baletowi w tournée po Wielkiej Brytanii do czasu, gdy działania wojnne nie zmusiły ich do powrotu do Paryża. Dunikowski wstąpił do Legii Cudzoziemskiej, a następnie powrócił do Polski, natomiast Lipska pozostała we Francji, mieszkała w Lyonie. Po powrocie do Paryża pracowała w zespole kostiumografa i scenografa Léona Baksta. Na początku lat 20. XX wieku nawiązała współpracę z Jacquesem Rouché, dyrektorem Opéry Garnier. Zaprojektowała scenografię do przedstawienia Arthura Honeggera ''Pieśń nad pieśniami''; sukces opery przełożył się na jej popularność i kolejne zamówienia. W ~~tym okresie Sara Lipska zajęła się projektowaniem mody~~ i tkanin. Jej orientalny styl stał się cechą rozpoznawalną jej mody i zyskał dużą popularność. Pod koniec lat 20. Sara Lipska otworzyła przy rue Belloni 4 w dzielnicy Montparnasse atelier, w którym prezentowała swoje oryginalne projekty, a w roku 1928 otworzyła butik przy Avenue des Champs-Élysées 146.		Na emigracji nawiązała współpracę z Siergiejem Diagilewem, dla którego rozpoczęła projektowanie kostiumów. W roku 1914 dołączył do niej Dunikowski. Sara Lipska projektowała dla baletu Diagilewa „Ballets Russes” stroje nawiązujące stylem do orientu, a Xawery Dunikowski uwieczniał artystów na swoich obrazach. Towarzyszyli baletowi w tournée po Wielkiej Brytanii do czasu, gdy działania wojnne nie zmusiły ich do powrotu do Paryża. Dunikowski wstąpił do Legii Cudzoziemskiej, a następnie powrócił do Polski, natomiast Lipska pozostała we Francji, mieszkała w Lyonie. Po powrocie do Paryża pracowała w zespole kostiumografa i scenografa Léona Baksta. Na początku lat 20. XX wieku nawiązała współpracę z Jacquesem Rouché, dyrektorem Opéry Garnier. Zaprojektowała scenografię do przedstawienia Arthura Honeggera ''Pieśń nad pieśniami''; sukces opery przełożył się na jej popularność i kolejne zamówienia. W 1922 zaprojektowała scenografię i kostiumy do operetki ''Anabella''.

	Projektowała stroje dla pisarki Sidonii-Gabrielle Colette, aktorek Ałły Nazimowej i Cécile Sorel, arystokratki rosyjskiej Natalie Paley, markizy Luisy Casati, sławnej osobistości paryskiej high society. Zaprzyjaźniła się też i bvlisko współpracowała z kilkoma słynnymi osobami polskiego pochodzenia, pieśniarką operową [[Ganna Walska\|Ganną Walską]], założycielką wielkiej firmy kosmetycznej, Heleną Rubinstein oraz słynnym fryzjerem Antonim Cierplikowskim, zw. Antoine. W 1922 zaprojektowała scenografię i kostiumy do operetki ''Anabella''. Dla Heleny Rubinstein projektowała nie tylko stroje, ale też wystawy w jej butikach oraz opakowania, flakony i materiały reklamowe. Przed wybuchem II wojny światowej Sara Lipska zamieszkała w jednej z kamienic należącej do Heleny Rubinstein, a jej córka przez wiele lat była jej osobistą sekretarką.

	Pod koniec lat 20. ~~XX wieku uległa wypadkowi samochodowemu~~, ~~który nadszarpnął jej zdrowie i spowolnił karierę~~.		W tym okresie Sara Lipska zajęła się projektowaniem mody i tkanin. Jej orientalny styl stał się cechą rozpoznawalną jej mody i zyskał dużą popularność. Pod koniec lat 20. Sara Lipska otworzyła przy rue Belloni 4 w dzielnicy Montparnasse atelier, w którym prezentowała swoje oryginalne projekty, a w roku 1928 otworzyła butik przy Avenue des Champs-Élysées 146.

			Projektowała stroje dla pisarki Colette, aktorek Ałły Nazimowej i Cécile Sorel, arystokratki rosyjskiej Natalie Paley, markizy Luisy Casati, sławnej osobistości paryskiej high society. Zaprzyjaźniła się też i blisko współpracowała z kilkoma słynnymi osobami polskiego pochodzenia, pieśniarką operową [[Ganna Walska\|Ganną Walską]], założycielką wielkiej firmy kosmetycznej, Heleną Rubinstein oraz słynnym fryzjerem, Antonim Cierplikowskim, zw. Antoine. Dla Heleny Rubinstein projektowała nie tylko stroje, ale też wystawy w jej butikach oraz opakowania, flakony i materiały reklamowe. Przed wybuchem II wojny światowej Sara Lipska zamieszkała w jednej z kamienic należących do Heleny Rubinstein, a jej córka przez wiele lat była osobistą sekretarką słynnej przedsiębiorczyni.


			Pod koniec lat 20. XX Lipska wieku uległa wypadkowi samochodowemu, który nadszarpnął jej zdrowie i spowolnił karierę.

			[[File:Projekt+haftu,+ok.+1925-1930,+gwasz,+papier,+Musée+de+Poitiers,+nr+inw.+986.9.20+(02)+copy.jpg\|alt=Sara Lipska, projekt haftu,1925-1930\|thumb\|Sara Lipska, projekt haftu,1925-1930]]
	Lipska nie tylko projektowała modę i wnętrza, zajmowała się ilustracją oraz uprawiała dizajn, ale zajmowała się też wolną sztuką: malowała pejzaże i portrety oraz rzeźbiła w drewnie, cemencie i kamieniu. W roku 1953 w Narbonne stanął zaprojektowany przez nią pomnik Léona Bluma.		Lipska nie tylko projektowała modę i wnętrza, zajmowała się ilustracją oraz uprawiała dizajn, ale zajmowała się też wolną sztuką: malowała pejzaże i portrety oraz rzeźbiła w drewnie, cemencie i kamieniu. W roku 1953 w Narbonne stanął zaprojektowany przez nią pomnik Léona Bluma.
	~~[[File:Projekt+haftu,+ok.+1925-1930,+gwasz,+papier,+Musée+de+Poitiers,+nr+inw.+986.9.20+(02)+copy.jpg\|alt=Sara Lipska, projekt haftu 1925-1930\|thumb\|Sara Lipska, projekt haftu 1925-1930]]~~		Polski hafciarz z Londynu, Marceli Klimek podkreśla, że projektowane przez Lipską modernistyczne hafty zrewolucjonizowały sztukę wyszywania, przenosząc ją z obszarów mody ludowej i arystokratycznej w obrąb sztuki nowoczesnej.
	Polski hafciarz z Londynu, Marceli Klimek podkreśla, że projektowane przez Lipską modernistyczne hafty zrewolucjonizowały sztukę wyszywania, przenosząc ją z obszarów mody ludowej i arystokratycznej w obrąb sztuki nowoczesnej.

	W drugiej połowie lat 50. XX wieku skupiła się na motywach ornitologicznych, nawiązała współpracę z Ligą Ochrony Przyrody, dla której tworzyła projekty materiałów promocyjnych. Był to bliski jej motyw - już w roku 1912 namalowała obraz ''Gołębie'' oraz stworzyła z Sergem Lifarem projekty kostiumów do baletu ''Taniec ptaków''.		W drugiej połowie lat 50. XX wieku skupiła się na motywach ornitologicznych, nawiązała współpracę z Ligą Ochrony Przyrody, dla której tworzyła projekty materiałów promocyjnych. Był to bliski jej motyw - już w roku 1912 namalowała obraz ''Gołębie'' oraz stworzyła z Sergem Lifarem projekty kostiumów do baletu ''Taniec ptaków''.

Admin o 14:12, 20 maj 2025

2025-05-20T14:12:27Z

← poprzednia wersja		Wersja z 14:12, 20 maj 2025
Linia 18:		Linia 18:
	Lipska nie tylko projektowała modę i wnętrza, zajmowała się ilustracją oraz uprawiała dizajn, ale zajmowała się też wolną sztuką: malowała pejzaże i portrety oraz rzeźbiła w drewnie, cemencie i kamieniu. W roku 1953 w Narbonne stanął zaprojektowany przez nią pomnik Léona Bluma.		Lipska nie tylko projektowała modę i wnętrza, zajmowała się ilustracją oraz uprawiała dizajn, ale zajmowała się też wolną sztuką: malowała pejzaże i portrety oraz rzeźbiła w drewnie, cemencie i kamieniu. W roku 1953 w Narbonne stanął zaprojektowany przez nią pomnik Léona Bluma.
	[[File:Projekt+haftu,+ok.+1925-1930,+gwasz,+papier,+Musée+de+Poitiers,+nr+inw.+986.9.20+(02)+copy.jpg\|alt=Sara Lipska, projekt haftu 1925-1930\|thumb\|Sara Lipska, projekt haftu 1925-1930]]		[[File:Projekt+haftu,+ok.+1925-1930,+gwasz,+papier,+Musée+de+Poitiers,+nr+inw.+986.9.20+(02)+copy.jpg\|alt=Sara Lipska, projekt haftu 1925-1930\|thumb\|Sara Lipska, projekt haftu 1925-1930]]
	Polski hafciarz z Londynu, Marceli Klimek podkreśla, że projektowane przez Lipską modernistyczne hafty zrewolucjonizowały sztukę wyszywania, przenosząc ją z ~~obszaróww~~ mody ludowej i arystokratycznej w obrąb sztuki nowoczesnej.		Polski hafciarz z Londynu, Marceli Klimek podkreśla, że projektowane przez Lipską modernistyczne hafty zrewolucjonizowały sztukę wyszywania, przenosząc ją z obszarów mody ludowej i arystokratycznej w obrąb sztuki nowoczesnej.

	W drugiej połowie lat 50. XX wieku skupiła się na motywach ornitologicznych, nawiązała współpracę z Ligą Ochrony Przyrody, dla której tworzyła projekty materiałów promocyjnych. Był to bliski jej motyw - już w roku 1912 namalowała obraz ''Gołębie'' oraz stworzyła z Sergem Lifarem projekty kostiumów do baletu ''Taniec ptaków''.		W drugiej połowie lat 50. XX wieku skupiła się na motywach ornitologicznych, nawiązała współpracę z Ligą Ochrony Przyrody, dla której tworzyła projekty materiałów promocyjnych. Był to bliski jej motyw - już w roku 1912 namalowała obraz ''Gołębie'' oraz stworzyła z Sergem Lifarem projekty kostiumów do baletu ''Taniec ptaków''.
Linia 34:		Linia 34:

	https://youtu.be/G_1q9Kkyz8A?si=7PDbYw3E0X9R5qMO		https://youtu.be/G_1q9Kkyz8A?si=7PDbYw3E0X9R5qMO

			https://www.vogue.pl/a/kim-byla-projektantka-sara-lipska

	Anne-Claire Bourget, ''Sarah Lipska. Une artiste de la mondanité de l'entre-deux-guerres'', mémoire de maîtrise en histoire de l’Art. 1998, université de Rennes, Rennes 1998		Anne-Claire Bourget, ''Sarah Lipska. Une artiste de la mondanité de l'entre-deux-guerres'', mémoire de maîtrise en histoire de l’Art. 1998, université de Rennes, Rennes 1998

Admin o 14:10, 20 maj 2025

2025-05-20T14:10:51Z

← poprzednia wersja		Wersja z 14:10, 20 maj 2025
Linia 12:		Linia 12:
	Na emigracji nawiązała współpracę z Siergiejem Diagilewem, dla którego rozpoczęła projektowanie kostiumów. W roku 1914 dołączył do niej Dunikowski. Sara Lipska projektowała dla baletu Diagilewa „Ballets Russes” stroje nawiązujące stylem do orientu, a Xawery Dunikowski uwieczniał artystów na swoich obrazach. Towarzyszyli baletowi w tournée po Wielkiej Brytanii do czasu, gdy działania wojnne nie zmusiły ich do powrotu do Paryża. Dunikowski wstąpił do Legii Cudzoziemskiej, a następnie powrócił do Polski, natomiast Lipska pozostała we Francji, mieszkała w Lyonie. Po powrocie do Paryża pracowała w zespole kostiumografa i scenografa Léona Baksta. Na początku lat 20. XX wieku nawiązała współpracę z Jacquesem Rouché, dyrektorem Opéry Garnier. Zaprojektowała scenografię do przedstawienia Arthura Honeggera ''Pieśń nad pieśniami''; sukces opery przełożył się na jej popularność i kolejne zamówienia. W tym okresie Sara Lipska zajęła się projektowaniem mody i tkanin. Jej orientalny styl stał się cechą rozpoznawalną jej mody i zyskał dużą popularność. Pod koniec lat 20. Sara Lipska otworzyła przy rue Belloni 4 w dzielnicy Montparnasse atelier, w którym prezentowała swoje oryginalne projekty, a w roku 1928 otworzyła butik przy Avenue des Champs-Élysées 146.		Na emigracji nawiązała współpracę z Siergiejem Diagilewem, dla którego rozpoczęła projektowanie kostiumów. W roku 1914 dołączył do niej Dunikowski. Sara Lipska projektowała dla baletu Diagilewa „Ballets Russes” stroje nawiązujące stylem do orientu, a Xawery Dunikowski uwieczniał artystów na swoich obrazach. Towarzyszyli baletowi w tournée po Wielkiej Brytanii do czasu, gdy działania wojnne nie zmusiły ich do powrotu do Paryża. Dunikowski wstąpił do Legii Cudzoziemskiej, a następnie powrócił do Polski, natomiast Lipska pozostała we Francji, mieszkała w Lyonie. Po powrocie do Paryża pracowała w zespole kostiumografa i scenografa Léona Baksta. Na początku lat 20. XX wieku nawiązała współpracę z Jacquesem Rouché, dyrektorem Opéry Garnier. Zaprojektowała scenografię do przedstawienia Arthura Honeggera ''Pieśń nad pieśniami''; sukces opery przełożył się na jej popularność i kolejne zamówienia. W tym okresie Sara Lipska zajęła się projektowaniem mody i tkanin. Jej orientalny styl stał się cechą rozpoznawalną jej mody i zyskał dużą popularność. Pod koniec lat 20. Sara Lipska otworzyła przy rue Belloni 4 w dzielnicy Montparnasse atelier, w którym prezentowała swoje oryginalne projekty, a w roku 1928 otworzyła butik przy Avenue des Champs-Élysées 146.

	Projektowała stroje dla pisarki Sidonii-Gabrielle Colette, aktorek Ałły Nazimowej i Cécile Sorel, arystokratki rosyjskiej Natalie Paley, markizy Luisy Casati, ~~pieśniarki operowej~~ polskiego pochodzenia, [[Ganna Walska\|~~Ganny Walskiej~~]], ~~założycielki~~ wielkiej firmy kosmetycznej, ~~Heleny~~ Rubinstein ~~i słynnego fryzjera Antoniego Cierplikowskiego~~, zw. Antoine. W 1922 zaprojektowała scenografię i kostiumy do operetki ''Anabella''. Dla Heleny Rubinstein projektowała nie tylko stroje, ale też wystawy w jej butikach oraz opakowania, flakony i materiały reklamowe.		Projektowała stroje dla pisarki Sidonii-Gabrielle Colette, aktorek Ałły Nazimowej i Cécile Sorel, arystokratki rosyjskiej Natalie Paley, markizy Luisy Casati, sławnej osobistości paryskiej high society. Zaprzyjaźniła się też i bvlisko współpracowała z kilkoma słynnymi osobami polskiego pochodzenia, pieśniarką operową [[Ganna Walska\|Ganną Walską]], założycielką wielkiej firmy kosmetycznej, Heleną Rubinstein oraz słynnym fryzjerem Antonim Cierplikowskim, zw. Antoine. W 1922 zaprojektowała scenografię i kostiumy do operetki ''Anabella''. Dla Heleny Rubinstein projektowała nie tylko stroje, ale też wystawy w jej butikach oraz opakowania, flakony i materiały reklamowe. Przed wybuchem II wojny światowej Sara Lipska zamieszkała w jednej z kamienic należącej do Heleny Rubinstein, a jej córka przez wiele lat była jej osobistą sekretarką.

	Pod koniec lat 20. XX wieku uległa wypadkowi samochodowemu, który nadszarpnął jej zdrowie i spowolnił karierę.		Pod koniec lat 20. XX wieku uległa wypadkowi samochodowemu, który nadszarpnął jej zdrowie i spowolnił karierę.

	~~Przed wybuchem II wojny światowej Sara Lipska zamieszkała w jednej z kamienic należącej do Heleny Rubinstein, a jej córka przez wiele lat była jej osobistą sekretarką.~~

	Lipska nie tylko projektowała modę i wnętrza, zajmowała się ilustracją oraz uprawiała dizajn, ale zajmowała się też wolną sztuką: malowała pejzaże i portrety oraz rzeźbiła w drewnie, cemencie i kamieniu. W roku 1953 w Narbonne stanął zaprojektowany przez nią pomnik Léona Bluma.		Lipska nie tylko projektowała modę i wnętrza, zajmowała się ilustracją oraz uprawiała dizajn, ale zajmowała się też wolną sztuką: malowała pejzaże i portrety oraz rzeźbiła w drewnie, cemencie i kamieniu. W roku 1953 w Narbonne stanął zaprojektowany przez nią pomnik Léona Bluma.
			[[File:Projekt+haftu,+ok.+1925-1930,+gwasz,+papier,+Musée+de+Poitiers,+nr+inw.+986.9.20+(02)+copy.jpg\|alt=Sara Lipska, projekt haftu 1925-1930\|thumb\|Sara Lipska, projekt haftu 1925-1930]]
			Polski hafciarz z Londynu, Marceli Klimek podkreśla, że projektowane przez Lipską modernistyczne hafty zrewolucjonizowały sztukę wyszywania, przenosząc ją z obszaróww mody ludowej i arystokratycznej w obrąb sztuki nowoczesnej.

	W drugiej połowie lat 50. XX wieku skupiła się na motywach ornitologicznych, nawiązała współpracę z Ligą Ochrony Przyrody, dla której tworzyła projekty materiałów promocyjnych. Był to bliski jej motyw, już w roku 1912 namalowała obraz ''Gołębie'' oraz stworzyła z Sergem Lifarem projekty kostiumów do baletu ''Taniec ptaków''.		W drugiej połowie lat 50. XX wieku skupiła się na motywach ornitologicznych, nawiązała współpracę z Ligą Ochrony Przyrody, dla której tworzyła projekty materiałów promocyjnych. Był to bliski jej motyw - już w roku 1912 namalowała obraz ''Gołębie'' oraz stworzyła z Sergem Lifarem projekty kostiumów do baletu ''Taniec ptaków''.
	[[File:ZdzislawKruszynskiSaraLipska.jpg\|alt=Zdzisław Kruszyński, portret Sary Lipskiej\|thumb\|Zdzisław Kruszyński, portret Sary Lipskiej]]		[[File:ZdzislawKruszynskiSaraLipska.jpg\|alt=Zdzisław Kruszyński, portret Sary Lipskiej\|thumb\|Zdzisław Kruszyński, portret Sary Lipskiej]]
	Mimo kariery i sukcesu, który osiągnęła nad Sekwaną, w Polsce pozostała artystką nieznaną. Xawery Dunikowski, sam bardzo słynny w Polsce, nie sprawił, ~~aby~~ dzieła Sary Lipskiej ~~też zaistniały~~ w ich kraju.		Mimo kariery i sukcesu, który osiągnęła nad Sekwaną, w Polsce pozostała artystką nieznaną. Xawery Dunikowski, sam bardzo słynny w Polsce, nie sprawił, że dzieła Sary Lipskiej zaistniałyby w ich kraju.

	== Linki i literatura ==		== Linki i literatura ==

Admin o 13:15, 20 maj 2025

2025-05-20T13:15:22Z

← poprzednia wersja		Wersja z 13:15, 20 maj 2025
Linia 1:		Linia 1:
	<nowiki>*</nowiki> 7 grudnia 1882 w Mławie, † 28 listopada 1973 w Paryżu – polska malarka, rzeźbiarka, projektantka mody i wnętrz, pochodzenia żydowskiego, od 1912 roku przebywająca w Paryżu.		<nowiki>*</nowiki> 7 grudnia 1882 w Mławie, † 28 listopada 1973 w Paryżu – polska malarka, rzeźbiarka, projektantka mody i wnętrz, pochodzenia żydowskiego, od 1912 roku przebywająca w Paryżu, gdzie zyskała wielką sławę. W Polsce albo zupełnie nieznana, albo kojarzona najczęściej jako uczennica, muza i partnerka życiowa słynnego rzeźbiarza, Xawerego Dunikowskiego.
	[[File:SaraLipska1904.jpg\|alt=Sara Lipska w Paryżu\|thumb\|Sara Lipska w Paryżu]]		[[File:SaraLipska1904.jpg\|alt=Sara Lipska w Paryżu\|thumb\|Sara Lipska w Paryżu]]

Linia 12:		Linia 12:
	Na emigracji nawiązała współpracę z Siergiejem Diagilewem, dla którego rozpoczęła projektowanie kostiumów. W roku 1914 dołączył do niej Dunikowski. Sara Lipska projektowała dla baletu Diagilewa „Ballets Russes” stroje nawiązujące stylem do orientu, a Xawery Dunikowski uwieczniał artystów na swoich obrazach. Towarzyszyli baletowi w tournée po Wielkiej Brytanii do czasu, gdy działania wojnne nie zmusiły ich do powrotu do Paryża. Dunikowski wstąpił do Legii Cudzoziemskiej, a następnie powrócił do Polski, natomiast Lipska pozostała we Francji, mieszkała w Lyonie. Po powrocie do Paryża pracowała w zespole kostiumografa i scenografa Léona Baksta. Na początku lat 20. XX wieku nawiązała współpracę z Jacquesem Rouché, dyrektorem Opéry Garnier. Zaprojektowała scenografię do przedstawienia Arthura Honeggera ''Pieśń nad pieśniami''; sukces opery przełożył się na jej popularność i kolejne zamówienia. W tym okresie Sara Lipska zajęła się projektowaniem mody i tkanin. Jej orientalny styl stał się cechą rozpoznawalną jej mody i zyskał dużą popularność. Pod koniec lat 20. Sara Lipska otworzyła przy rue Belloni 4 w dzielnicy Montparnasse atelier, w którym prezentowała swoje oryginalne projekty, a w roku 1928 otworzyła butik przy Avenue des Champs-Élysées 146.		Na emigracji nawiązała współpracę z Siergiejem Diagilewem, dla którego rozpoczęła projektowanie kostiumów. W roku 1914 dołączył do niej Dunikowski. Sara Lipska projektowała dla baletu Diagilewa „Ballets Russes” stroje nawiązujące stylem do orientu, a Xawery Dunikowski uwieczniał artystów na swoich obrazach. Towarzyszyli baletowi w tournée po Wielkiej Brytanii do czasu, gdy działania wojnne nie zmusiły ich do powrotu do Paryża. Dunikowski wstąpił do Legii Cudzoziemskiej, a następnie powrócił do Polski, natomiast Lipska pozostała we Francji, mieszkała w Lyonie. Po powrocie do Paryża pracowała w zespole kostiumografa i scenografa Léona Baksta. Na początku lat 20. XX wieku nawiązała współpracę z Jacquesem Rouché, dyrektorem Opéry Garnier. Zaprojektowała scenografię do przedstawienia Arthura Honeggera ''Pieśń nad pieśniami''; sukces opery przełożył się na jej popularność i kolejne zamówienia. W tym okresie Sara Lipska zajęła się projektowaniem mody i tkanin. Jej orientalny styl stał się cechą rozpoznawalną jej mody i zyskał dużą popularność. Pod koniec lat 20. Sara Lipska otworzyła przy rue Belloni 4 w dzielnicy Montparnasse atelier, w którym prezentowała swoje oryginalne projekty, a w roku 1928 otworzyła butik przy Avenue des Champs-Élysées 146.

	Projektowała stroje dla pisarki Sidonii-Gabrielle Colette, aktorek Ałły Nazimowej i Cécile Sorel, arystokratki rosyjskiej Natalie Paley, markizy Luisy Casati, ~~piosenkarki~~ polskiego pochodzenia, [[Ganna Walska\|Ganny Walskiej]], założycielki wielkiej firmy kosmetycznej, Heleny Rubinstein i słynnego fryzjera Antoniego Cierplikowskiego, zw. Antoine. W 1922 zaprojektowała scenografię i kostiumy do operetki ''Anabella''. Dla Heleny Rubinstein projektowała nie tylko stroje, ale też wystawy w jej butikach oraz opakowania, flakony i materiały reklamowe.		Projektowała stroje dla pisarki Sidonii-Gabrielle Colette, aktorek Ałły Nazimowej i Cécile Sorel, arystokratki rosyjskiej Natalie Paley, markizy Luisy Casati, pieśniarki operowej polskiego pochodzenia, [[Ganna Walska\|Ganny Walskiej]], założycielki wielkiej firmy kosmetycznej, Heleny Rubinstein i słynnego fryzjera Antoniego Cierplikowskiego, zw. Antoine. W 1922 zaprojektowała scenografię i kostiumy do operetki ''Anabella''. Dla Heleny Rubinstein projektowała nie tylko stroje, ale też wystawy w jej butikach oraz opakowania, flakony i materiały reklamowe.

	Pod koniec lat 20. XX wieku uległa wypadkowi samochodowemu, który nadszarpnął jej zdrowie i spowolnił karierę.		Pod koniec lat 20. XX wieku uległa wypadkowi samochodowemu, który nadszarpnął jej zdrowie i spowolnił karierę.
Linia 30:		Linia 30:

	https://pl.wikipedia.org/wiki/Sara_Lipska		https://pl.wikipedia.org/wiki/Sara_Lipska

			https://jedynka.polskieradio.pl/artykul/3341849,Sara-Lipska---artystka-wszechstronna-W-XX-wieku-w-Pary%C5%BCu-robi%C5%82a-zawrotn%C4%85-karier%C4%99

			https://youtu.be/G_1q9Kkyz8A?si=7PDbYw3E0X9R5qMO

	Anne-Claire Bourget, ''Sarah Lipska. Une artiste de la mondanité de l'entre-deux-guerres'', mémoire de maîtrise en histoire de l’Art. 1998, université de Rennes, Rennes 1998		Anne-Claire Bourget, ''Sarah Lipska. Une artiste de la mondanité de l'entre-deux-guerres'', mémoire de maîtrise en histoire de l’Art. 1998, université de Rennes, Rennes 1998

Admin o 12:25, 20 maj 2025

2025-05-20T12:25:49Z

← poprzednia wersja		Wersja z 12:25, 20 maj 2025
Linia 12:		Linia 12:
	Na emigracji nawiązała współpracę z Siergiejem Diagilewem, dla którego rozpoczęła projektowanie kostiumów. W roku 1914 dołączył do niej Dunikowski. Sara Lipska projektowała dla baletu Diagilewa „Ballets Russes” stroje nawiązujące stylem do orientu, a Xawery Dunikowski uwieczniał artystów na swoich obrazach. Towarzyszyli baletowi w tournée po Wielkiej Brytanii do czasu, gdy działania wojnne nie zmusiły ich do powrotu do Paryża. Dunikowski wstąpił do Legii Cudzoziemskiej, a następnie powrócił do Polski, natomiast Lipska pozostała we Francji, mieszkała w Lyonie. Po powrocie do Paryża pracowała w zespole kostiumografa i scenografa Léona Baksta. Na początku lat 20. XX wieku nawiązała współpracę z Jacquesem Rouché, dyrektorem Opéry Garnier. Zaprojektowała scenografię do przedstawienia Arthura Honeggera ''Pieśń nad pieśniami''; sukces opery przełożył się na jej popularność i kolejne zamówienia. W tym okresie Sara Lipska zajęła się projektowaniem mody i tkanin. Jej orientalny styl stał się cechą rozpoznawalną jej mody i zyskał dużą popularność. Pod koniec lat 20. Sara Lipska otworzyła przy rue Belloni 4 w dzielnicy Montparnasse atelier, w którym prezentowała swoje oryginalne projekty, a w roku 1928 otworzyła butik przy Avenue des Champs-Élysées 146.		Na emigracji nawiązała współpracę z Siergiejem Diagilewem, dla którego rozpoczęła projektowanie kostiumów. W roku 1914 dołączył do niej Dunikowski. Sara Lipska projektowała dla baletu Diagilewa „Ballets Russes” stroje nawiązujące stylem do orientu, a Xawery Dunikowski uwieczniał artystów na swoich obrazach. Towarzyszyli baletowi w tournée po Wielkiej Brytanii do czasu, gdy działania wojnne nie zmusiły ich do powrotu do Paryża. Dunikowski wstąpił do Legii Cudzoziemskiej, a następnie powrócił do Polski, natomiast Lipska pozostała we Francji, mieszkała w Lyonie. Po powrocie do Paryża pracowała w zespole kostiumografa i scenografa Léona Baksta. Na początku lat 20. XX wieku nawiązała współpracę z Jacquesem Rouché, dyrektorem Opéry Garnier. Zaprojektowała scenografię do przedstawienia Arthura Honeggera ''Pieśń nad pieśniami''; sukces opery przełożył się na jej popularność i kolejne zamówienia. W tym okresie Sara Lipska zajęła się projektowaniem mody i tkanin. Jej orientalny styl stał się cechą rozpoznawalną jej mody i zyskał dużą popularność. Pod koniec lat 20. Sara Lipska otworzyła przy rue Belloni 4 w dzielnicy Montparnasse atelier, w którym prezentowała swoje oryginalne projekty, a w roku 1928 otworzyła butik przy Avenue des Champs-Élysées 146.

	Projektowała stroje dla pisarki Sidonii-Gabrielle Colette, aktorek Ałły Nazimowej i Cécile Sorel, arystokratki rosyjskiej Natalie Paley, markizy Luisy Casati, piosenkarki Ganny Walskiej, założycielki wielkiej firmy kosmetycznej, Heleny Rubinstein i słynnego fryzjera Antoniego Cierplikowskiego, zw. Antoine. W 1922 zaprojektowała scenografię i kostiumy do operetki ''Anabella''. Dla Heleny Rubinstein projektowała nie tylko stroje, ale też wystawy w jej butikach oraz opakowania, flakony i materiały reklamowe.		Projektowała stroje dla pisarki Sidonii-Gabrielle Colette, aktorek Ałły Nazimowej i Cécile Sorel, arystokratki rosyjskiej Natalie Paley, markizy Luisy Casati, piosenkarki polskiego pochodzenia, [[Ganna Walska\|Ganny Walskiej]], założycielki wielkiej firmy kosmetycznej, Heleny Rubinstein i słynnego fryzjera Antoniego Cierplikowskiego, zw. Antoine. W 1922 zaprojektowała scenografię i kostiumy do operetki ''Anabella''. Dla Heleny Rubinstein projektowała nie tylko stroje, ale też wystawy w jej butikach oraz opakowania, flakony i materiały reklamowe.

	Pod koniec lat 20. XX wieku uległa wypadkowi samochodowemu, który nadszarpnął jej zdrowie i spowolnił karierę.		Pod koniec lat 20. XX wieku uległa wypadkowi samochodowemu, który nadszarpnął jej zdrowie i spowolnił karierę.

Admin o 12:21, 20 maj 2025

2025-05-20T12:21:56Z

← poprzednia wersja		Wersja z 12:21, 20 maj 2025
Linia 12:		Linia 12:
	Na emigracji nawiązała współpracę z Siergiejem Diagilewem, dla którego rozpoczęła projektowanie kostiumów. W roku 1914 dołączył do niej Dunikowski. Sara Lipska projektowała dla baletu Diagilewa „Ballets Russes” stroje nawiązujące stylem do orientu, a Xawery Dunikowski uwieczniał artystów na swoich obrazach. Towarzyszyli baletowi w tournée po Wielkiej Brytanii do czasu, gdy działania wojnne nie zmusiły ich do powrotu do Paryża. Dunikowski wstąpił do Legii Cudzoziemskiej, a następnie powrócił do Polski, natomiast Lipska pozostała we Francji, mieszkała w Lyonie. Po powrocie do Paryża pracowała w zespole kostiumografa i scenografa Léona Baksta. Na początku lat 20. XX wieku nawiązała współpracę z Jacquesem Rouché, dyrektorem Opéry Garnier. Zaprojektowała scenografię do przedstawienia Arthura Honeggera ''Pieśń nad pieśniami''; sukces opery przełożył się na jej popularność i kolejne zamówienia. W tym okresie Sara Lipska zajęła się projektowaniem mody i tkanin. Jej orientalny styl stał się cechą rozpoznawalną jej mody i zyskał dużą popularność. Pod koniec lat 20. Sara Lipska otworzyła przy rue Belloni 4 w dzielnicy Montparnasse atelier, w którym prezentowała swoje oryginalne projekty, a w roku 1928 otworzyła butik przy Avenue des Champs-Élysées 146.		Na emigracji nawiązała współpracę z Siergiejem Diagilewem, dla którego rozpoczęła projektowanie kostiumów. W roku 1914 dołączył do niej Dunikowski. Sara Lipska projektowała dla baletu Diagilewa „Ballets Russes” stroje nawiązujące stylem do orientu, a Xawery Dunikowski uwieczniał artystów na swoich obrazach. Towarzyszyli baletowi w tournée po Wielkiej Brytanii do czasu, gdy działania wojnne nie zmusiły ich do powrotu do Paryża. Dunikowski wstąpił do Legii Cudzoziemskiej, a następnie powrócił do Polski, natomiast Lipska pozostała we Francji, mieszkała w Lyonie. Po powrocie do Paryża pracowała w zespole kostiumografa i scenografa Léona Baksta. Na początku lat 20. XX wieku nawiązała współpracę z Jacquesem Rouché, dyrektorem Opéry Garnier. Zaprojektowała scenografię do przedstawienia Arthura Honeggera ''Pieśń nad pieśniami''; sukces opery przełożył się na jej popularność i kolejne zamówienia. W tym okresie Sara Lipska zajęła się projektowaniem mody i tkanin. Jej orientalny styl stał się cechą rozpoznawalną jej mody i zyskał dużą popularność. Pod koniec lat 20. Sara Lipska otworzyła przy rue Belloni 4 w dzielnicy Montparnasse atelier, w którym prezentowała swoje oryginalne projekty, a w roku 1928 otworzyła butik przy Avenue des Champs-Élysées 146.

	Projektowała stroje dla pisarki Sidonii-Gabrielle Colette, Ałły Nazimowej, Cécile Sorel, Natalie Paley, markizy Luisy Casati, Ganny Walskiej, założycielki wielkiej firmy kosmetycznej, Heleny Rubinstein i słynnego fryzjera Antoniego Cierplikowskiego, zw. Antoine. W 1922 zaprojektowała scenografię i kostiumy do operetki ''Anabella''. Dla Heleny Rubinstein projektowała nie tylko stroje, ale też wystawy w jej butikach oraz opakowania, flakony i materiały reklamowe.		Projektowała stroje dla pisarki Sidonii-Gabrielle Colette, aktorek Ałły Nazimowej i Cécile Sorel, arystokratki rosyjskiej Natalie Paley, markizy Luisy Casati, piosenkarki Ganny Walskiej, założycielki wielkiej firmy kosmetycznej, Heleny Rubinstein i słynnego fryzjera Antoniego Cierplikowskiego, zw. Antoine. W 1922 zaprojektowała scenografię i kostiumy do operetki ''Anabella''. Dla Heleny Rubinstein projektowała nie tylko stroje, ale też wystawy w jej butikach oraz opakowania, flakony i materiały reklamowe.

	Pod koniec lat 20. XX wieku uległa wypadkowi samochodowemu, który nadszarpnął jej zdrowie i spowolnił karierę.		Pod koniec lat 20. XX wieku uległa wypadkowi samochodowemu, który nadszarpnął jej zdrowie i spowolnił karierę.

Admin o 12:17, 20 maj 2025

2025-05-20T12:17:27Z

← poprzednia wersja		Wersja z 12:17, 20 maj 2025
Linia 18:		Linia 18:
	Przed wybuchem II wojny światowej Sara Lipska zamieszkała w jednej z kamienic należącej do Heleny Rubinstein, a jej córka przez wiele lat była jej osobistą sekretarką.		Przed wybuchem II wojny światowej Sara Lipska zamieszkała w jednej z kamienic należącej do Heleny Rubinstein, a jej córka przez wiele lat była jej osobistą sekretarką.

	Lipska malowała pejzaże i portrety~~, ilustrowała książki i magazyny o modzie; zajmowała się rzeźbą - pracowała~~ w drewnie, cemencie i kamieniu. W roku 1953 w Narbonne stanął zaprojektowany przez nią pomnik Léona Bluma.		Lipska nie tylko projektowała modę i wnętrza, zajmowała się ilustracją oraz uprawiała dizajn, ale zajmowała się też wolną sztuką: malowała pejzaże i portrety oraz rzeźbiła w drewnie, cemencie i kamieniu. W roku 1953 w Narbonne stanął zaprojektowany przez nią pomnik Léona Bluma.

	W drugiej połowie lat 50. XX wieku skupiła się na motywach ornitologicznych, nawiązała współpracę z Ligą Ochrony Przyrody, dla której tworzyła projekty ~~graficzne folderów, plakiet, znaczków i plakatów~~. Był to ~~niejako powrót do początków twórczości we Francji~~, w 1912 ~~roku~~ namalowała obraz ''Gołębie'' oraz stworzyła z Sergem Lifarem projekty kostiumów do baletu ''Taniec ptaków''.		W drugiej połowie lat 50. XX wieku skupiła się na motywach ornitologicznych, nawiązała współpracę z Ligą Ochrony Przyrody, dla której tworzyła projekty materiałów promocyjnych. Był to bliski jej motyw, już w roku 1912 namalowała obraz ''Gołębie'' oraz stworzyła z Sergem Lifarem projekty kostiumów do baletu ''Taniec ptaków''.
			[[File:ZdzislawKruszynskiSaraLipska.jpg\|alt=Zdzisław Kruszyński, portret Sary Lipskiej\|thumb\|Zdzisław Kruszyński, portret Sary Lipskiej]]
	Mimo kariery i sukcesu, który osiągnęła nad Sekwaną, w Polsce pozostała artystką nieznaną. Xawery Dunikowski nie sprawił, aby dzieła Sary Lipskiej zaistniały w ~~Polsce~~		Mimo kariery i sukcesu, który osiągnęła nad Sekwaną, w Polsce pozostała artystką nieznaną. Xawery Dunikowski, sam bardzo słynny w Polsce, nie sprawił, aby dzieła Sary Lipskiej też zaistniały w ich kraju.

	== Linki i literatura ==		== Linki i literatura ==
Linia 31:		Linia 31:
	https://pl.wikipedia.org/wiki/Sara_Lipska		https://pl.wikipedia.org/wiki/Sara_Lipska

	Anne-Claire Bourget, ''Sarah Lipska. Une artiste de la mondanité de l'entre-deux-guerres'', mémoire de maîtrise en histoire de l’Art. 1998, université de Rennes ~~sous la direction de Xavier Deryng~~, Rennes 1998		Anne-Claire Bourget, ''Sarah Lipska. Une artiste de la mondanité de l'entre-deux-guerres'', mémoire de maîtrise en histoire de l’Art. 1998, université de Rennes, Rennes 1998

	Barbara Zaborowska, Sara Lipska, Towarzystwo Miłośników Twórczości Tekli Bądarzewskiej, Mława 2016		Ewa Ziembińska, ''Sara Lipska. Artystka i kobieta wyjątkowa'', w: ''Sara Lipska. W cieniu mistrza'', kat. wystawy 19 sierpnia-4 listopada, Królikarnia, Muzeum Rzeźby im. X. Dunikowskiego, Warszawa 2012

			Barbara Zaborowska, ''Sara Lipska'', Towarzystwo Miłośników Twórczości Tekli Bądarzewskiej, Mława 2016

	Marta Orzeszyna, ''Siostry Lipskie'' w: L'Officiel Polska nr 10/2019, Warszawa 2019		Marta Orzeszyna, ''Siostry Lipskie'' w: L'Officiel Polska nr 10/2019, Warszawa 2019

	Marta Orzeszyna, Antoine de Paris. Polski geniusz światowego fryzjerstwa. Ekscentryk. Milioner. Artysta, Dom Wydawniczy Rebis, Poznań 2019		Marta Orzeszyna, ''Antoine de Paris. Polski geniusz światowego fryzjerstwa. Ekscentryk. Milioner. Artysta'', Dom Wydawniczy Rebis, Poznań 2019

	Ewa Ziembińska, ''Sara Lipska. Artystka i kobieta wyjątkowa'', W: ''Sara Lipska. W cieniu mistrza'', kat. wystawy 19 sierpnia-4 listopada, Królikarnia, Muzeum Rzeźby im. X. Dunikowskiego, Warszawa 2012

Admin o 12:05, 20 maj 2025

2025-05-20T12:05:51Z

← poprzednia wersja		Wersja z 12:05, 20 maj 2025
Linia 30:		Linia 30:

	https://pl.wikipedia.org/wiki/Sara_Lipska		https://pl.wikipedia.org/wiki/Sara_Lipska

			Anne-Claire Bourget, ''Sarah Lipska. Une artiste de la mondanité de l'entre-deux-guerres'', mémoire de maîtrise en histoire de l’Art. 1998, université de Rennes sous la direction de Xavier Deryng, Rennes 1998

			Barbara Zaborowska, Sara Lipska, Towarzystwo Miłośników Twórczości Tekli Bądarzewskiej, Mława 2016

			Marta Orzeszyna, ''Siostry Lipskie'' w: L'Officiel Polska nr 10/2019, Warszawa 2019

			Marta Orzeszyna, Antoine de Paris. Polski geniusz światowego fryzjerstwa. Ekscentryk. Milioner. Artysta, Dom Wydawniczy Rebis, Poznań 2019

			Ewa Ziembińska, ''Sara Lipska. Artystka i kobieta wyjątkowa'', W: ''Sara Lipska. W cieniu mistrza'', kat. wystawy 19 sierpnia-4 listopada, Królikarnia, Muzeum Rzeźby im. X. Dunikowskiego, Warszawa 2012

Admin o 12:03, 20 maj 2025

2025-05-20T12:03:48Z

← poprzednia wersja		Wersja z 12:03, 20 maj 2025
Linia 1:		Linia 1:
	<nowiki>*</nowiki> 7 grudnia 1882 w Mławie, † 28 listopada 1973 w Paryżu – polska malarka, rzeźbiarka, projektantka mody i wnętrz, pochodzenia żydowskiego, od 1912 roku przebywająca w Paryżu.		<nowiki>*</nowiki> 7 grudnia 1882 w Mławie, † 28 listopada 1973 w Paryżu – polska malarka, rzeźbiarka, projektantka mody i wnętrz, pochodzenia żydowskiego, od 1912 roku przebywająca w Paryżu.
			[[File:SaraLipska1904.jpg\|alt=Sara Lipska w Paryżu\|thumb\|Sara Lipska w Paryżu]]

	=== W Polsce ===		=== W Polsce ===
	Pochodziła z zamożnej rodziny chasydzkiej. W 1900 roku w Warszawie wyszła za mąż za Mendla Lipszyca. W 1902 roku urodziła syna. W 1904 roku rozpoczęła studia w Warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, studiowała w pracowni Xawerego Dunikowskiego, gdzie była asystentką ~~profesora~~. Już na studiach nazywana była „muzą Dunikowskiego”. Sara rozwiodła się z mężem, pozostawiając syna pod jego opieką. Z nieformalnego związku z Dunikowskim miała, urodzoną w październiku 1908 w Brukseli, córkę Marię Xawerę.		Pochodziła z zamożnej rodziny chasydzkiej. W 1900 roku w Warszawie wyszła za mąż za Mendla Lipszyca. W 1902 roku urodziła syna. W 1904 roku rozpoczęła studia w Warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, studiowała w pracowni Xawerego Dunikowskiego, gdzie była asystentką i kochanką artysty. Już na studiach nazywana była „muzą Dunikowskiego”. Sara rozwiodła się z mężem, pozostawiając syna pod jego opieką. Z nieformalnego związku z Dunikowskim miała, urodzoną w październiku 1908 w Brukseli, córkę Marię Xawerę.
	W 1911 i w 1912 roku prace Lipskiej były wystawiane w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie. W tym samym czasie wykonała ilustracje do książki Janusza Korczaka ''Mośki, Joski i Srule''. Na stronie tytułowej tej książki, podobnie jak na liście studentów, figuruje pod nazwiskiem ''Lipszyc'', byłego męża.

	W 1912, wraz z córką ~~i prawdopodobnie przyjaciółką Zofią Piramowicz, opuściła Warszawę i~~ wyjechała do Paryża, gdzie spędziła resztę życia.		W 1911 i w 1912 roku prace Lipskiej były wystawiane w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie. W tym samym czasie wykonała ilustracje do książki Janusza Korczaka ''Mośki, Joski i Srule''. Na stronie tytułowej tej książki, podobnie jak na liście studentów, figuruje pod nazwiskiem ''Lipszyc'', byłego męża. Pseudonim artystyczny Lipska jest spolszczeniem jej nazwiska po mężu.

			W 1912 wraz z córką wyjechała do Paryża, gdzie spędziła resztę życia.

	=== Emigracja ===		=== Emigracja ===
	Na emigracji nawiązała współpracę z Siergiejem Diagilewem, dla którego rozpoczęła projektowanie kostiumów. W roku 1914 dołączył do niej Dunikowski. Sara Lipska projektowała dla baletu Diagilewa „Ballets Russes” stroje nawiązujące stylem do orientu, a Xawery Dunikowski uwieczniał artystów na swoich obrazach. Towarzyszyli baletowi w tournée po Wielkiej Brytanii do czasu, gdy działania wojnne nie zmusiły ich do powrotu do Paryża. Dunikowski wstąpił do Legii Cudzoziemskiej, a następnie powrócił do Polski, natomiast Lipska pozostała we Francji, mieszkała w Lyonie. Po powrocie do Paryża pracowała w zespole kostiumografa i scenografa Léona Baksta. Na początku lat 20. XX wieku nawiązała współpracę z Jacquesem Rouché, dyrektorem Opéry Garnier. Zaprojektowała scenografię do przedstawienia Arthura Honeggera ''Pieśń nad pieśniami''; sukces opery przełożył się na jej popularność i kolejne zamówienia. W tym okresie Sara Lipska zajęła się projektowaniem mody i tkanin. Jej orientalny styl stał się cechą rozpoznawalną jej mody i zyskał dużą popularność. Pod koniec lat 20. Sara Lipska otworzyła przy rue Belloni 4 w dzielnicy Montparnasse atelier, w którym prezentowała swoje oryginalne projekty, a w roku 1928 otworzyła butik przy Avenue des Champs-Élysées 146.		Na emigracji nawiązała współpracę z Siergiejem Diagilewem, dla którego rozpoczęła projektowanie kostiumów. W roku 1914 dołączył do niej Dunikowski. Sara Lipska projektowała dla baletu Diagilewa „Ballets Russes” stroje nawiązujące stylem do orientu, a Xawery Dunikowski uwieczniał artystów na swoich obrazach. Towarzyszyli baletowi w tournée po Wielkiej Brytanii do czasu, gdy działania wojnne nie zmusiły ich do powrotu do Paryża. Dunikowski wstąpił do Legii Cudzoziemskiej, a następnie powrócił do Polski, natomiast Lipska pozostała we Francji, mieszkała w Lyonie. Po powrocie do Paryża pracowała w zespole kostiumografa i scenografa Léona Baksta. Na początku lat 20. XX wieku nawiązała współpracę z Jacquesem Rouché, dyrektorem Opéry Garnier. Zaprojektowała scenografię do przedstawienia Arthura Honeggera ''Pieśń nad pieśniami''; sukces opery przełożył się na jej popularność i kolejne zamówienia. W tym okresie Sara Lipska zajęła się projektowaniem mody i tkanin. Jej orientalny styl stał się cechą rozpoznawalną jej mody i zyskał dużą popularność. Pod koniec lat 20. Sara Lipska otworzyła przy rue Belloni 4 w dzielnicy Montparnasse atelier, w którym prezentowała swoje oryginalne projekty, a w roku 1928 otworzyła butik przy Avenue des Champs-Élysées 146.

	Projektowała stroje dla pisarki Sidonii-Gabrielle Colette, Ałły Nazimowej, Cécile Sorel, Natalie Paley, markizy Luisy Casati, Ganny Walskiej, ~~załośżycielki~~ wielkiej firmy kosmetycznej, Heleny Rubinstein i słynnego fryzjera Antoniego Cierplikowskiego, zw. Antoine. W 1922 zaprojektowała scenografię i kostiumy do operetki ''Anabella''. Dla Heleny Rubinstein projektowała nie tylko stroje, ale też wystawy w jej butikach oraz opakowania, flakony i materiały reklamowe.		Projektowała stroje dla pisarki Sidonii-Gabrielle Colette, Ałły Nazimowej, Cécile Sorel, Natalie Paley, markizy Luisy Casati, Ganny Walskiej, założycielki wielkiej firmy kosmetycznej, Heleny Rubinstein i słynnego fryzjera Antoniego Cierplikowskiego, zw. Antoine. W 1922 zaprojektowała scenografię i kostiumy do operetki ''Anabella''. Dla Heleny Rubinstein projektowała nie tylko stroje, ale też wystawy w jej butikach oraz opakowania, flakony i materiały reklamowe.

	Pod koniec lat 20. XX wieku uległa wypadkowi samochodowemu, który nadszarpnął jej zdrowie i spowolnił karierę.		Pod koniec lat 20. XX wieku uległa wypadkowi samochodowemu, który nadszarpnął jej zdrowie i spowolnił karierę.