Irena Mitręga (PL) - Historia wersji

Admin o 14:04, 28 mar 2024

2024-03-28T14:04:22Z

← poprzednia wersja		Wersja z 14:04, 28 mar 2024
Linia 38:		Linia 38:

	Jeśli był to impuls, zły dzień, bylejakość chwili, to cholernie szkoda, że ciebie nikt nie powstrzymał, szkoda, że ten moment był na tyle długi, że spowodował, to co spowodował, a jeśli to był twój wybór, świadomy i przemyślany, to miałaś do tego prawo i muszę to akceptować, bardzo niechętnie i wcale nie chcę tego akceptować. Nie akceptuję, nie przyjmuję.		Jeśli był to impuls, zły dzień, bylejakość chwili, to cholernie szkoda, że ciebie nikt nie powstrzymał, szkoda, że ten moment był na tyle długi, że spowodował, to co spowodował, a jeśli to był twój wybór, świadomy i przemyślany, to miałaś do tego prawo i muszę to akceptować, bardzo niechętnie i wcale nie chcę tego akceptować. Nie akceptuję, nie przyjmuję.
	[[File:Irena1.jpg\|alt=Maski 1\|thumb\|~~Maski1~~]]		[[File:Irena1.jpg\|alt=Maski 1\|thumb\|Maski 1]]
	Było spotkanie z poezją, które prowadziłaś, robiłaś to z klasą profesjonalnego moderatora. Byliśmy zachwyceni. Wtedy dostałam od Ciebie zbiór wierszy Marka Maja i płytę „Sklepu z ptasimi piórami“, a potem przyszłaś na moje urodziny i przyniosłaś ciasto ze śliwkami, śliwkami, z mojego ogrodu, tymi których sąsiad nie chciał.		Było spotkanie z poezją, które prowadziłaś, robiłaś to z klasą profesjonalnego moderatora. Byliśmy zachwyceni. Wtedy dostałam od Ciebie zbiór wierszy Marka Maja i płytę „Sklepu z ptasimi piórami“, a potem przyszłaś na moje urodziny i przyniosłaś ciasto ze śliwkami, śliwkami, z mojego ogrodu, tymi których sąsiad nie chciał.

Linia 83:		Linia 83:

	Kamień zamiast chleba,		Kamień zamiast chleba,
	[[File:Kolorowo.jpg\|alt=Stary cmentarz św. Mateusza\|thumb\|Stary cmentarz św. Mateusza, u jest pochowana Irena]]		[[File:Kolorowo.jpg\|alt=Stary cmentarz św. Mateusza\|thumb\|Stary cmentarz św. Mateusza, tu jest pochowana Irena]]
	Ocet zamiast wody,		Ocet zamiast wody,

Admin o 14:03, 28 mar 2024

2024-03-28T14:03:22Z

← poprzednia wersja		Wersja z 14:03, 28 mar 2024
Linia 2:		Linia 2:

	== Ela Kragol: Wspomnienie ==		== Ela Kragol: Wspomnienie ==
	[[~~Plik~~:IrenaNeu.jpg\|alt=Irena\|~~mały~~\|Irena, zdjęcie z FB]]		[[File:IrenaNeu.jpg\|alt=Irena\|thumb\|Irena, zdjęcie z FB]]


Linia 18:		Linia 18:

	Życie boli. Boli inaczej jak głowa, zwichnięta noga, wyrwany ząb, albo rwa kulszowa. Nie pomoże pigułka. Życie jest lekoodporne.		Życie boli. Boli inaczej jak głowa, zwichnięta noga, wyrwany ząb, albo rwa kulszowa. Nie pomoże pigułka. Życie jest lekoodporne.
	[[~~Plik~~:Irenasliwka2.jpg\|alt=Irena zbiera śliwki\|~~mały~~\|Irena zbiera śliwki]]		[[File:Irenasliwka2.jpg\|alt=Irena zbiera śliwki\|thumb\|Irena zbiera śliwki]]
	Przyjeżdżałaś rowerem do naszego ogrodu, smukła, gibka, wysportowana. Sama jeżdżę rowerem, a więc za ten rower miałaś już u mnie dodatnie punkty i za góry. Zazdrościłam tobie twoich górskich wypraw. Bo ja też miłośniczka gór, ale bardziej w schronisku, przy gitarze i wódeczce. A ty naprawdę przemierzałaś alpejskie i tatrzańskie szlaki. Pamiętasz, jak obiecałyśmy sobie wysłać kartkę z wakacji? Wiem, że od ciebie dostałam, a ja swoją do ciebie wysłałam dopiero z Berlina.		Przyjeżdżałaś rowerem do naszego ogrodu, smukła, gibka, wysportowana. Sama jeżdżę rowerem, a więc za ten rower miałaś już u mnie dodatnie punkty i za góry. Zazdrościłam tobie twoich górskich wypraw. Bo ja też miłośniczka gór, ale bardziej w schronisku, przy gitarze i wódeczce. A ty naprawdę przemierzałaś alpejskie i tatrzańskie szlaki. Pamiętasz, jak obiecałyśmy sobie wysłać kartkę z wakacji? Wiem, że od ciebie dostałam, a ja swoją do ciebie wysłałam dopiero z Berlina.

Linia 24:		Linia 24:

	Znając twoje zamiłowanie do wypieków, zaprosiłam cię na śliwobranie. I ty, jak ta driada, do której porównała cię Ewa, weszłaś na sam czubek drzewa i zerwałaś wszystkie śliwki. Trochę zmuszona. większość zabrałaś, zamroziłaś i piekłaś ciasta.		Znając twoje zamiłowanie do wypieków, zaprosiłam cię na śliwobranie. I ty, jak ta driada, do której porównała cię Ewa, weszłaś na sam czubek drzewa i zerwałaś wszystkie śliwki. Trochę zmuszona. większość zabrałaś, zamroziłaś i piekłaś ciasta.
	[[~~Plik~~:Irena2.jpg\|alt=Balustrada\|~~mały~~\|Balustrada]]		[[File:Irena2.jpg\|alt=Balustrada\|thumb\|Balustrada]]
	Znowu zepsuło się światło w łazience, lodówka za mocno mrozi, tłuszcz z patelni rozlał się na dywan, z urzędu finansowego przyszło drugie upomnienie, z biblioteki pierwsze i wiele innych spraw, które serwuje ci życie.		Znowu zepsuło się światło w łazience, lodówka za mocno mrozi, tłuszcz z patelni rozlał się na dywan, z urzędu finansowego przyszło drugie upomnienie, z biblioteki pierwsze i wiele innych spraw, które serwuje ci życie.

Linia 38:		Linia 38:

	Jeśli był to impuls, zły dzień, bylejakość chwili, to cholernie szkoda, że ciebie nikt nie powstrzymał, szkoda, że ten moment był na tyle długi, że spowodował, to co spowodował, a jeśli to był twój wybór, świadomy i przemyślany, to miałaś do tego prawo i muszę to akceptować, bardzo niechętnie i wcale nie chcę tego akceptować. Nie akceptuję, nie przyjmuję.		Jeśli był to impuls, zły dzień, bylejakość chwili, to cholernie szkoda, że ciebie nikt nie powstrzymał, szkoda, że ten moment był na tyle długi, że spowodował, to co spowodował, a jeśli to był twój wybór, świadomy i przemyślany, to miałaś do tego prawo i muszę to akceptować, bardzo niechętnie i wcale nie chcę tego akceptować. Nie akceptuję, nie przyjmuję.
	[[~~Plik~~:Irena1.jpg\|alt=Maski 1\|~~mały~~\|Maski1]]		[[File:Irena1.jpg\|alt=Maski 1\|thumb\|Maski1]]
	Było spotkanie z poezją, które prowadziłaś, robiłaś to z klasą profesjonalnego moderatora. Byliśmy zachwyceni. Wtedy dostałam od Ciebie zbiór wierszy Marka Maja i płytę „Sklepu z ptasimi piórami“, a potem przyszłaś na moje urodziny i przyniosłaś ciasto ze śliwkami, śliwkami, z mojego ogrodu, tymi których sąsiad nie chciał.		Było spotkanie z poezją, które prowadziłaś, robiłaś to z klasą profesjonalnego moderatora. Byliśmy zachwyceni. Wtedy dostałam od Ciebie zbiór wierszy Marka Maja i płytę „Sklepu z ptasimi piórami“, a potem przyszłaś na moje urodziny i przyniosłaś ciasto ze śliwkami, śliwkami, z mojego ogrodu, tymi których sąsiad nie chciał.

Linia 48:		Linia 48:

	Wycieczki kajakiem z Wenecji do Grecji nie zapomnę nigdy. To był mój kajakowy debiut, a Wenecja była szczecińska, wyspa Grodzka, którą pomyłkowo nazwałam grecką i tak już zostało.		Wycieczki kajakiem z Wenecji do Grecji nie zapomnę nigdy. To był mój kajakowy debiut, a Wenecja była szczecińska, wyspa Grodzka, którą pomyłkowo nazwałam grecką i tak już zostało.
	[[~~Plik~~:Irena3.jpg\|alt=Maski 2\|~~mały~~\|Maski 2]]		[[File:Irena3.jpg\|alt=Maski 2\|thumb\|Maski 2]]
	Potem były wystawy fotograficzne, w tym również moja, w “Starej Rzeźni” w Szczecinie. Byłaś radosna, roześmiana, pomocna, kontaktowa. Nazajutrz obeszliśmy w czwórkę: ty Dorota, Tomek i ja Jezioro Szmaragdowe w Puszczy Bukowej, szukając na próżno szmaragdu na tafli jeziora.		Potem były wystawy fotograficzne, w tym również moja, w “Starej Rzeźni” w Szczecinie. Byłaś radosna, roześmiana, pomocna, kontaktowa. Nazajutrz obeszliśmy w czwórkę: ty Dorota, Tomek i ja Jezioro Szmaragdowe w Puszczy Bukowej, szukając na próżno szmaragdu na tafli jeziora.

Linia 56:		Linia 56:

	Maski. Te maski nie dają mi spokoju.		Maski. Te maski nie dają mi spokoju.
	[[~~Plik~~:Irena-grob2.jpg\|alt=grób\|~~mały~~\|grób 2019]]		[[File:Irena-grob2.jpg\|alt=grób\|thumb\|grób 2019]]

	== Anna Dobrzyńska. Wiersz dla Ireny ==		== Anna Dobrzyńska. Wiersz dla Ireny ==
Linia 83:		Linia 83:

	Kamień zamiast chleba,		Kamień zamiast chleba,
	[[~~Plik~~:Kolorowo.jpg\|alt=Stary cmentarz św. Mateusza\|~~mały~~\|Stary cmentarz św. Mateusza, u jest pochowana Irena]]		[[File:Kolorowo.jpg\|alt=Stary cmentarz św. Mateusza\|thumb\|Stary cmentarz św. Mateusza, u jest pochowana Irena]]
	Ocet zamiast wody,		Ocet zamiast wody,

Linia 99:		Linia 99:

	Zamiast końca Słowo,		Zamiast końca Słowo,
	[[~~Plik~~:Roseirena.jpg\|alt=Grób Ireny\|~~mały~~\|Grób Ireny]]		[[File:Roseirena.jpg\|alt=Grób Ireny\|thumb\|Grób Ireny]]
	Zamiast pustki Droga,		Zamiast pustki Droga,

Admin: Wstawiłam zdjęcie

2024-02-21T22:35:02Z

Wstawiłam zdjęcie

← poprzednia wersja		Wersja z 22:35, 21 lut 2024
Linia 99:		Linia 99:

	Zamiast końca Słowo,		Zamiast końca Słowo,
			[[Plik:Roseirena.jpg\|alt=Grób Ireny\|mały\|Grób Ireny]]
	Zamiast pustki Droga,		Zamiast pustki Droga,

Admin: Wstawiłam zdjęcie

2024-02-21T22:30:14Z

Wstawiłam zdjęcie

← poprzednia wersja		Wersja z 22:30, 21 lut 2024
Linia 83:		Linia 83:

	Kamień zamiast chleba,		Kamień zamiast chleba,
			[[Plik:Kolorowo.jpg\|alt=Stary cmentarz św. Mateusza\|mały\|Stary cmentarz św. Mateusza, u jest pochowana Irena]]
	Ocet zamiast wody,		Ocet zamiast wody,

Admin o 21:54, 21 lut 2024

2024-02-21T21:54:15Z

← poprzednia wersja		Wersja z 21:54, 21 lut 2024
Linia 2:		Linia 2:

	== Ela Kragol: Wspomnienie ==		== Ela Kragol: Wspomnienie ==
			[[Plik:IrenaNeu.jpg\|alt=Irena\|mały\|Irena, zdjęcie z FB]]

Admin o 21:51, 21 lut 2024

2024-02-21T21:51:51Z

← poprzednia wersja		Wersja z 21:51, 21 lut 2024
Linia 2:		Linia 2:

	== Ela Kragol: Wspomnienie ==		== Ela Kragol: Wspomnienie ==
	~~[[Plik:Irena.webp\|mały\|Irena]]~~

Admin: Ilustracje i wiersz

2024-02-21T21:48:49Z

Ilustracje i wiersz

← poprzednia wersja		Wersja z 21:48, 21 lut 2024
Linia 2:		Linia 2:

	== Ela Kragol: Wspomnienie ==		== Ela Kragol: Wspomnienie ==
			[[Plik:Irena.webp\|mały\|Irena]]


Linia 17:		Linia 18:

	Życie boli. Boli inaczej jak głowa, zwichnięta noga, wyrwany ząb, albo rwa kulszowa. Nie pomoże pigułka. Życie jest lekoodporne.		Życie boli. Boli inaczej jak głowa, zwichnięta noga, wyrwany ząb, albo rwa kulszowa. Nie pomoże pigułka. Życie jest lekoodporne.
			[[Plik:Irenasliwka2.jpg\|alt=Irena zbiera śliwki\|mały\|Irena zbiera śliwki]]
	Przyjeżdżałaś rowerem do naszego ogrodu, smukła, gibka, wysportowana. Sama jeżdżę rowerem, a więc za ten rower miałaś już u mnie dodatnie punkty i za góry. Zazdrościłam tobie twoich górskich wypraw. Bo ja też miłośniczka gór, ale bardziej w schronisku, przy gitarze i wódeczce. A ty naprawdę przemierzałaś alpejskie i tatrzańskie szlaki. Pamiętasz, jak obiecałyśmy sobie wysłać kartkę z wakacji? Wiem, że od ciebie dostałam, a ja swoją do ciebie wysłałam dopiero z Berlina.		Przyjeżdżałaś rowerem do naszego ogrodu, smukła, gibka, wysportowana. Sama jeżdżę rowerem, a więc za ten rower miałaś już u mnie dodatnie punkty i za góry. Zazdrościłam tobie twoich górskich wypraw. Bo ja też miłośniczka gór, ale bardziej w schronisku, przy gitarze i wódeczce. A ty naprawdę przemierzałaś alpejskie i tatrzańskie szlaki. Pamiętasz, jak obiecałyśmy sobie wysłać kartkę z wakacji? Wiem, że od ciebie dostałam, a ja swoją do ciebie wysłałam dopiero z Berlina.

Linia 23:		Linia 24:

	Znając twoje zamiłowanie do wypieków, zaprosiłam cię na śliwobranie. I ty, jak ta driada, do której porównała cię Ewa, weszłaś na sam czubek drzewa i zerwałaś wszystkie śliwki. Trochę zmuszona. większość zabrałaś, zamroziłaś i piekłaś ciasta.		Znając twoje zamiłowanie do wypieków, zaprosiłam cię na śliwobranie. I ty, jak ta driada, do której porównała cię Ewa, weszłaś na sam czubek drzewa i zerwałaś wszystkie śliwki. Trochę zmuszona. większość zabrałaś, zamroziłaś i piekłaś ciasta.
			[[Plik:Irena2.jpg\|alt=Balustrada\|mały\|Balustrada]]
	Znowu zepsuło się światło w łazience, lodówka za mocno mrozi, tłuszcz z patelni rozlał się na dywan, z urzędu finansowego przyszło drugie upomnienie, z biblioteki pierwsze i wiele innych spraw, które serwuje ci życie.		Znowu zepsuło się światło w łazience, lodówka za mocno mrozi, tłuszcz z patelni rozlał się na dywan, z urzędu finansowego przyszło drugie upomnienie, z biblioteki pierwsze i wiele innych spraw, które serwuje ci życie.

Linia 37:		Linia 38:

	Jeśli był to impuls, zły dzień, bylejakość chwili, to cholernie szkoda, że ciebie nikt nie powstrzymał, szkoda, że ten moment był na tyle długi, że spowodował, to co spowodował, a jeśli to był twój wybór, świadomy i przemyślany, to miałaś do tego prawo i muszę to akceptować, bardzo niechętnie i wcale nie chcę tego akceptować. Nie akceptuję, nie przyjmuję.		Jeśli był to impuls, zły dzień, bylejakość chwili, to cholernie szkoda, że ciebie nikt nie powstrzymał, szkoda, że ten moment był na tyle długi, że spowodował, to co spowodował, a jeśli to był twój wybór, świadomy i przemyślany, to miałaś do tego prawo i muszę to akceptować, bardzo niechętnie i wcale nie chcę tego akceptować. Nie akceptuję, nie przyjmuję.
			[[Plik:Irena1.jpg\|alt=Maski 1\|mały\|Maski1]]
	Było spotkanie z poezją, które prowadziłaś, robiłaś to z klasą profesjonalnego moderatora. Byliśmy zachwyceni. Wtedy dostałam od Ciebie zbiór wierszy Marka Maja i płytę „Sklepu z ptasimi piórami“, a potem przyszłaś na moje urodziny i przyniosłaś ciasto ze śliwkami, śliwkami, z mojego ogrodu, tymi których sąsiad nie chciał.		Było spotkanie z poezją, które prowadziłaś, robiłaś to z klasą profesjonalnego moderatora. Byliśmy zachwyceni. Wtedy dostałam od Ciebie zbiór wierszy Marka Maja i płytę „Sklepu z ptasimi piórami“, a potem przyszłaś na moje urodziny i przyniosłaś ciasto ze śliwkami, śliwkami, z mojego ogrodu, tymi których sąsiad nie chciał.

	Tego też ci zazdrościłam, tej gospodarności, której u mnie brak, ale ja żyję , jak umiem, leniwie, powoli. Nie dawałaś żadnych znaków, przynajmniej ja ich nie widziałam, nie chciałam widzieć, nie umiałam zobaczyć, zajęta własnym życiem, i jego ciężarem, nie narzucałam się, tłumacząc ciebie i siebie twoim brakiem czasu na projekty, spotkania i inne rzeczy. A może trzeba było inaczej, poznać się na twojej wrażliwości, odgadywać twoje myśli, wejść z butamiw twoje życie.		Tego też ci zazdrościłam, tej gospodarności, której u mnie brak, ale ja żyję , jak umiem, leniwie, powoli. Nie dawałaś żadnych znaków, przynajmniej ja ich nie widziałam, nie chciałam widzieć, nie umiałam zobaczyć, zajęta własnym życiem, i jego ciężarem, nie narzucałam się, tłumacząc ciebie i siebie twoim brakiem czasu na projekty, spotkania i inne rzeczy. A może trzeba było inaczej, poznać się na twojej wrażliwości, odgadywać twoje myśli, wejść z butamiw twoje życie.
Linia 47:		Linia 48:

	Wycieczki kajakiem z Wenecji do Grecji nie zapomnę nigdy. To był mój kajakowy debiut, a Wenecja była szczecińska, wyspa Grodzka, którą pomyłkowo nazwałam grecką i tak już zostało.		Wycieczki kajakiem z Wenecji do Grecji nie zapomnę nigdy. To był mój kajakowy debiut, a Wenecja była szczecińska, wyspa Grodzka, którą pomyłkowo nazwałam grecką i tak już zostało.
			[[Plik:Irena3.jpg\|alt=Maski 2\|mały\|Maski 2]]
	Potem były wystawy fotograficzne, w tym również moja, w “Starej Rzeźni” w Szczecinie. Byłaś radosna, roześmiana, pomocna, kontaktowa. Nazajutrz obeszliśmy w czwórkę: ty Dorota, Tomek i ja Jezioro Szmaragdowe w Puszczy Bukowej, szukając na próżno szmaragdu na tafli jeziora.		Potem były wystawy fotograficzne, w tym również moja, w “Starej Rzeźni” w Szczecinie. Byłaś radosna, roześmiana, pomocna, kontaktowa. Nazajutrz obeszliśmy w czwórkę: ty Dorota, Tomek i ja Jezioro Szmaragdowe w Puszczy Bukowej, szukając na próżno szmaragdu na tafli jeziora.

Linia 55:		Linia 56:

	Maski. Te maski nie dają mi spokoju.		Maski. Te maski nie dają mi spokoju.
			[[Plik:Irena-grob2.jpg\|alt=grób\|mały\|grób 2019]]

	== Anna Dobrzyńska. Wiersz dla Ireny ==		== Anna Dobrzyńska. Wiersz dla Ireny ==

Admin: wstawiłam treść

2024-02-21T21:27:36Z

wstawiłam treść

← poprzednia wersja		Wersja z 21:27, 21 lut 2024
Linia 3:		Linia 3:
	== Ela Kragol: Wspomnienie ==		== Ela Kragol: Wspomnienie ==

	~~Irena – była taka młoda, miała 40 lat, jak odeszła. Zapamiętałam ją, jak w ogrodzie wspięła się na drzewo, żeby zebrać śliwki. Taka była młoda, szczupła, gibka.~~

	~~''Życie boli~~. ~~Boli inaczej jak głowa~~, ~~zwichnięta noga~~, ~~wyrwany ząb~~, ~~albo rwa kulszowa~~. ~~Nie pomoże pigułka~~. ~~Życie jest lekoodporne~~.''		Poznałam ją w „Kater und Goldfisch“, narożnej knajpce na Weddingu. Siedziała z Ewą przy stoliku i tłumaczyły coś żarliwie, z polskiego na niemiecki. Przysiadłam się do nich, bo choć spóźniona, przyszłam na spotkanie, warsztaty transalatorskie w ramach chyba pierwszych Osteuropatage. Ewa i Irena zajmowały się prozą, Dorota z Joanną liryką. Przysłuchiwałam się chwilę jakiejś części tłumaczonego tekstu. Właściwie szło im to sprawnie. Było o dziewczynce w czerwonym płaszczyku, podeszłam do stolika z liryką.

	''Przyjeżdżałaś rowerem do naszego ogrodu, smukła, gibka, wysportowana. Sama jeżdżę rowerem, a więc za ten rower miałaś już u mnie dodatnie punkty i za góry. Zazdrościłam tobie twoich górskich wypraw. Bo ja też miłośniczka gór, ale bardziej w schronisku, przy gitarze i wódeczce. A ty naprawdę przemierzałaś alpejskie i tatrzańskie szlaki. Pamiętasz, jak obiecałyśmy sobie wysłać kartkę z wakacji? Wiem, że od ciebie dostałam, a ja swoją do ciebie wysłałam dopiero z Berlina.''		Nie pamiętam, kiedy było drugi raz. Chyba jakieś szczecińskie spotkanie, czyli w ramach Stowarzyszenia Partnerstwa Miast Szczecin – Berlin. A potem zaczęło się już z ulicą Szczecińską, czyli z naszym projektem „Szczecińska – Berlińska“. Irena mieszkała w pobliżu, na przedłużeniu tej właśnie ulicy. No i powstał projekt, którym miałyśmy obie się zająć i który nas połączył.

			Spotkałyśmy się w ogrodzie. Rozentuzjazmowane opowiadałyśmy o nowym przedsięwzięciu, o tym co można zrobić, z kim nawiązać kontakt, gdzie pojechać, co zobaczyć, co napisać. Irena szybko zabrała się do dzieła, pisząc maile do odpowiednich ludzi, nawiązując kontakty. Ruszyło wszystko jak z bicza strzelił. Aż było mi za szybko. U mnie wszystko dojrzewa wolno, trochę z braku czasu, organizacji i ochoty.

			Zarzuciła mnie wiadomościami. Spotkałyśmy się u niej w domu. Piękne, wypielęgnowane mieszkanie w brzydkim bloku. Na balkonie rósł bób. Przypomniała mi o istnieniu tej rośliny. W tym roku sama kupiłam nasiona bobu.

			Wyszywała, o ile pamiętam, był to kogut. Wtedy jeszcze w trakcie, potem już chyba wisiał u niej na ścianie. Książki wręcz połykała. Nie byłabym nigdy w stanie jej dorównać. Książek, o których rozmawiałyśmy rok temu, nie przeczytałam do dzisiaj, jestem nadal w trakcie.

			To ona nauczyła się wstawiać teksty na blog szczeciński. Ja do tej pory nie opanowałam tej sztuki.

			Życie boli. Boli inaczej jak głowa, zwichnięta noga, wyrwany ząb, albo rwa kulszowa. Nie pomoże pigułka. Życie jest lekoodporne.

			Przyjeżdżałaś rowerem do naszego ogrodu, smukła, gibka, wysportowana. Sama jeżdżę rowerem, a więc za ten rower miałaś już u mnie dodatnie punkty i za góry. Zazdrościłam tobie twoich górskich wypraw. Bo ja też miłośniczka gór, ale bardziej w schronisku, przy gitarze i wódeczce. A ty naprawdę przemierzałaś alpejskie i tatrzańskie szlaki. Pamiętasz, jak obiecałyśmy sobie wysłać kartkę z wakacji? Wiem, że od ciebie dostałam, a ja swoją do ciebie wysłałam dopiero z Berlina.

			W naszym ogrodzie obrodziła śliwa, która w zasadzie rosła u sąsiada, ale sąsiad nie miał do niej dostępu, zresztą chyba nie chciał mieć dostępu. Sąsiad lubi skoszoną trawę i jak najmniej pracy z plonami ziemi. Śliwa mu przeszkadzała, powiedział, że ją zetnie i że możemy sobie zerwać śliwki. Ja, przyznaję się, jestem czasem jak ten sąsiad i też mi się nie chce. Owszem śliwki jedliśmy na bieżąco, obdarowaliśmy wszystkich przyjaciół i znajomych, ale na drzewie, na nie bardzo dostepnej jego koronie było ich nadal zatrzęsienie. Gdy się drzewem potrząsło niektóre spadały, ale nie wszystkie.

			Znając twoje zamiłowanie do wypieków, zaprosiłam cię na śliwobranie. I ty, jak ta driada, do której porównała cię Ewa, weszłaś na sam czubek drzewa i zerwałaś wszystkie śliwki. Trochę zmuszona. większość zabrałaś, zamroziłaś i piekłaś ciasta.

			Znowu zepsuło się światło w łazience, lodówka za mocno mrozi, tłuszcz z patelni rozlał się na dywan, z urzędu finansowego przyszło drugie upomnienie, z biblioteki pierwsze i wiele innych spraw, które serwuje ci życie.

			Życie.

			Błahostki dnia codziennego, którym można zaradzić, które można naprawić, albo i nie, z którymi da się żyć. Żyć.

			Na twojej klatce schodowej są schody z lastrika i pręty balustrady wygięte w serca. I one cię codziennie odprowadzały, gdy wychodziłaś z domu i witały, kiedy wracałaś.

			Nie wiem, czy w tym roku posiałaś bób? Czy zakwitł, czy pojawiły się pierwsze strączki, a potem pęczniały od nasion? Czy porzeczka przezimowała?

			Jak dużą mitregą musiało być twoje życie, Ireno Mitręgo?

			Jeśli był to impuls, zły dzień, bylejakość chwili, to cholernie szkoda, że ciebie nikt nie powstrzymał, szkoda, że ten moment był na tyle długi, że spowodował, to co spowodował, a jeśli to był twój wybór, świadomy i przemyślany, to miałaś do tego prawo i muszę to akceptować, bardzo niechętnie i wcale nie chcę tego akceptować. Nie akceptuję, nie przyjmuję.

			Było spotkanie z poezją, które prowadziłaś, robiłaś to z klasą profesjonalnego moderatora. Byliśmy zachwyceni. Wtedy dostałam od Ciebie zbiór wierszy Marka Maja i płytę „Sklepu z ptasimi piórami“, a potem przyszłaś na moje urodziny i przyniosłaś ciasto ze śliwkami, śliwkami, z mojego ogrodu, tymi których sąsiad nie chciał.

			Tego też ci zazdrościłam, tej gospodarności, której u mnie brak, ale ja żyję , jak umiem, leniwie, powoli. Nie dawałaś żadnych znaków, przynajmniej ja ich nie widziałam, nie chciałam widzieć, nie umiałam zobaczyć, zajęta własnym życiem, i jego ciężarem, nie narzucałam się, tłumacząc ciebie i siebie twoim brakiem czasu na projekty, spotkania i inne rzeczy. A może trzeba było inaczej, poznać się na twojej wrażliwości, odgadywać twoje myśli, wejść z butamiw twoje życie.

			Życie.

			Zapomniałaś kiedyś szalika u mnie w ogrodzie, ale ja go nie mogłam znaleźć. Już się nie dowiem, czy go znalazłaś. Mówiłaś, że był w paski.

			Wycieczki kajakiem z Wenecji do Grecji nie zapomnę nigdy. To był mój kajakowy debiut, a Wenecja była szczecińska, wyspa Grodzka, którą pomyłkowo nazwałam grecką i tak już zostało.

			Potem były wystawy fotograficzne, w tym również moja, w “Starej Rzeźni” w Szczecinie. Byłaś radosna, roześmiana, pomocna, kontaktowa. Nazajutrz obeszliśmy w czwórkę: ty Dorota, Tomek i ja Jezioro Szmaragdowe w Puszczy Bukowej, szukając na próżno szmaragdu na tafli jeziora.

			Później były twoje urodziny, 5 stycznia.

			Przyjechaliśmy punktualnie z Tomkiem, choć punktualność nie była wymagana. Serdeczna balustrada nas powitała. Dzwonek do twoich drzwi, ktoś nam otwiera i naprzeciwko nas stoi twoja siostra z córką, trzymają na patykach maski przed twarzami. Maski z twoją twarzą, twarzą jubilatki. Zaskoczyło mnie to, przez kilka sekund nie wiedziałam jak się zachować, nie jestem szybka w ripostach, ani słownych, ani sytuacyjnych.

			Maski. Te maski nie dają mi spokoju.

	== Anna Dobrzyńska. Wiersz dla Ireny ==		== Anna Dobrzyńska. Wiersz dla Ireny ==

Admin: Dodałam wiersz

2024-02-21T20:57:01Z

Dodałam wiersz

← poprzednia wersja		Wersja z 20:57, 21 lut 2024
Linia 1:		Linia 1:
	~~'''Autorka~~: Ela ~~Kargol'''~~		Irena:5 stycznia 1978 - 24 lipca 2019

			== Ela Kragol: Wspomnienie ==

	Irena – była taka młoda, miała 40 lat, jak odeszła. Zapamiętałam ją, jak w ogrodzie wspięła się na drzewo, żeby zebrać śliwki. Taka była młoda, szczupła, gibka.		Irena – była taka młoda, miała 40 lat, jak odeszła. Zapamiętałam ją, jak w ogrodzie wspięła się na drzewo, żeby zebrać śliwki. Taka była młoda, szczupła, gibka.
Linia 6:		Linia 8:

	''Przyjeżdżałaś rowerem do naszego ogrodu, smukła, gibka, wysportowana. Sama jeżdżę rowerem, a więc za ten rower miałaś już u mnie dodatnie punkty i za góry. Zazdrościłam tobie twoich górskich wypraw. Bo ja też miłośniczka gór, ale bardziej w schronisku, przy gitarze i wódeczce. A ty naprawdę przemierzałaś alpejskie i tatrzańskie szlaki. Pamiętasz, jak obiecałyśmy sobie wysłać kartkę z wakacji? Wiem, że od ciebie dostałam, a ja swoją do ciebie wysłałam dopiero z Berlina.''		''Przyjeżdżałaś rowerem do naszego ogrodu, smukła, gibka, wysportowana. Sama jeżdżę rowerem, a więc za ten rower miałaś już u mnie dodatnie punkty i za góry. Zazdrościłam tobie twoich górskich wypraw. Bo ja też miłośniczka gór, ale bardziej w schronisku, przy gitarze i wódeczce. A ty naprawdę przemierzałaś alpejskie i tatrzańskie szlaki. Pamiętasz, jak obiecałyśmy sobie wysłać kartkę z wakacji? Wiem, że od ciebie dostałam, a ja swoją do ciebie wysłałam dopiero z Berlina.''

			== Anna Dobrzyńska. Wiersz dla Ireny ==


			By nie zmarła nadzieja…

			Puste papierki zamiast cukierków,

			Zwiędła roślina zamiast bukietu,

			Mycie podłogi zamiast wakacji,

			Zamknięte odrzwia zamiast uśmiechu,

			Pustka, bezsilność zamiast zdarzenia,

			Koszta, wydatki zamiast dochodu,

			Wyciąg bankowy zamiast liściku,

			Ruiny, gruzy zamiast ogrodu,

			Podłość zamiast męstwa,

			Kamień zamiast chleba,

			Ocet zamiast wody,

			Piekło zamiast nieba,

			Krzywda zamiast szczęścia,

			Niebyt zamiast bycia,

			Szatan zamiast Boga,

			I śmierć zamiast życia.

			/…/

			Zamiast końca Słowo,

			Zamiast pustki Droga,

			Zamiast kłamstwa Prawda,

			Zamiast śmierci Życie,

			Zamiast grobu Miłość,

			Zamiast mroku Światłość,

			Zamiast klęski Twórczość,

			Wieczne

			serca bicie.

Admin: Utworzyłam stronę

2024-02-21T20:46:53Z

Utworzyłam stronę

Nowa strona

'''Autorka: Ela Kargol'''

Irena – była taka młoda, miała 40 lat, jak odeszła. Zapamiętałam ją, jak w ogrodzie wspięła się na drzewo, żeby zebrać śliwki. Taka była młoda, szczupła, gibka.

''Życie boli. Boli inaczej jak głowa, zwichnięta noga, wyrwany ząb, albo rwa kulszowa. Nie pomoże pigułka. Życie jest lekoodporne.''

''Przyjeżdżałaś rowerem do naszego ogrodu, smukła, gibka, wysportowana. Sama jeżdżę rowerem, a więc za ten rower miałaś już u mnie dodatnie punkty i za góry. Zazdrościłam tobie twoich górskich wypraw. Bo ja też miłośniczka gór, ale bardziej w schronisku, przy gitarze i wódeczce. A ty naprawdę przemierzałaś alpejskie i tatrzańskie szlaki. Pamiętasz, jak obiecałyśmy sobie wysłać kartkę z wakacji? Wiem, że od ciebie dostałam, a ja swoją do ciebie wysłałam dopiero z Berlina.''