Anna Pustowójtówna - Historia wersji

Admin o 13:25, 20 maj 2026

2026-05-20T13:25:59Z

← poprzednia wersja		Wersja z 13:25, 20 maj 2026
Linia 1:		Linia 1:
	'''Wpis przygotowała: Ewa Maria Slaska'''Z Facebooka (Meta), 14.02.2026		'''Wpis przygotowała: Ewa Maria Slaska'''


			Z Facebooka (Meta), 14.02.2026

	== Portal Była sobie fotka / Wikipedia ==		== Portal Była sobie fotka / Wikipedia ==

Admin o 13:25, 20 maj 2026

2026-05-20T13:25:30Z

← poprzednia wersja		Wersja z 13:25, 20 maj 2026
Linia 1:		Linia 1:
	Z Facebooka (Meta), 14.02.2026		'''Wpis przygotowała: Ewa Maria Slaska'''Z Facebooka (Meta), 14.02.2026

	== Portal Była sobie fotka / Wikipedia ==		== Portal Była sobie fotka / Wikipedia ==

Admin o 13:59, 16 lut 2026

2026-02-16T13:59:15Z

← poprzednia wersja		Wersja z 13:59, 16 lut 2026
Linia 26:		Linia 26:
	== Jerzy Żuławski ''Dyktator'' ==		== Jerzy Żuławski ''Dyktator'' ==

			O samym dramacie portal Lubimy czytać (recenzentka nocnakukła) pisze: Niezbyt popularny dramat, z którym jednak warto się zapoznać, choćby dlatego, że pokazuje odmienne oblicze "mitycznego" powstania styczniowego.

			<nowiki>***</nowiki>
	O samym dramacie portal Lubimy czytać (recenzentka nocnakukła) pisze: Niezbyt popularny dramat, z którym jednak warto się zapoznać, choćby dlatego, że pokazuje odmienne oblicze "mitycznego" powstania styczniowego.

	Fragmenty aktu II		Fragmenty aktu II
Linia 270:		Linia 270:
	Akt IV		Akt IV

	Pustowójtówna nie odchodzi jednak. ~~Zostaje w wojsku i okazuje pomoc~~ dyktatorowi, gdy ten ponosi klęskę i musi odejć na "hańbę i tułaczkę"		Pustowójtówna nie odchodzi jednak. Okazuje współczucie dyktatorowi, gdy ten ponosi klęskę i musi odejć na "hańbę i tułaczkę".

	[[File:Henryka Lawenhard.jpg\|alt=Grób Anny Henryki Loewenhardt z. domu Pustowójt, cmentarz Montparnasse w Paryżu; podobizna wykonana przez Marcelego Guyskiego\|thumb\|Grób Anny Henryki Loewenhardt z. domu Pustowójt, cmentarz Montparnasse w Paryżu; podobizna wykonana przez Marcelego Guyskiego]]		[[File:Henryka Lawenhard.jpg\|alt=Grób Anny Henryki Loewenhardt z. domu Pustowójt, cmentarz Montparnasse w Paryżu; podobizna wykonana przez Marcelego Guyskiego\|thumb\|Grób Anny Henryki Loewenhardt z. domu Pustowójt, cmentarz Montparnasse w Paryżu; podobizna wykonana przez Marcelego Guyskiego]]

Admin o 13:55, 16 lut 2026

2026-02-16T13:55:10Z

← poprzednia wersja		Wersja z 13:55, 16 lut 2026
Linia 28:		Linia 28:


	O samym dramacie portal Lubimy czytać (recenzentka nocnakukła) pisze: Niezbyt popularny dramat, z którym jednak warto się zapoznać, choćby dlatego, że pokazuje odmienne oblicze "mitycznego" powstania styczniowego.		O samym dramacie portal Lubimy czytać (recenzentka nocnakukła) pisze: Niezbyt popularny dramat, z którym jednak warto się zapoznać, choćby dlatego, że pokazuje odmienne oblicze "mitycznego" powstania styczniowego.

			Fragmenty aktu II

	Fragmenty aktu II~~, scena 13~~

	LANGIEWICZ		LANGIEWICZ
Linia 215:		Linia 213:

	To‎ ‎ja‎ ‎grób‎ ‎kochać‎ ‎będę,‎ ‎krwawą‎ ‎glinę!		To‎ ‎ja‎ ‎grób‎ ‎kochać‎ ‎będę,‎ ‎krwawą‎ ‎glinę!

			jak‎ ‎pies‎ ‎na‎ ‎twoją‎ ‎rzucę‎ ‎się‎ ‎mogiłę,

			gdy‎ ‎bohaterskie‎ ‎w‎ ‎niej‎ ‎odpoczną‎ ‎zwłoki! (...)

			Akt III, gdy jednak Langiewicz zostaje dyktatorem, Putowójtówna odmawia mu miłości; fragmenty:

			LANGIEWICZ

			Ty‎ ‎szydzisz?

			PUSTOWOJTÓWNA‎ ‎nadsłuchuje,‎ ‎następnie‎ ‎wyciąga rękę‎ ‎ku‎ ‎oknom:

			Wnet‎ ‎zaświadczą‎ ‎głosy

			wojska,‎ ‎żeś‎ ‎osiągł‎ ‎cel‎ ‎ambicji‎ ‎szczytnej‎ ‎—

			A‎ ‎brak‎ ‎ci‎ ‎wiary?‎ ‎—‎ ‎Nie‎ ‎mam‎ ‎jej‎ ‎do‎ ‎zbycia!

			LANGIEWICZ

			Bądź‎ ‎tylko‎ ‎ze‎ ‎mną!‎ ‎a‎ ‎dopóki‎ ‎życia...

			PUSTOWOJTÓWNA

			I‎ ‎cóż‎ ‎ci‎ ‎po‎ ‎mnie‎ ‎dziś,‎ ‎panie‎ ‎dostojny‎ ‎?

			Jam‎ ‎jest‎ ‎jak‎ ‎listek,‎ ‎który‎ ‎wicher‎ ‎wojny

			niosąc,‎ ‎na‎ ‎chwilę‎ ‎rzucił‎ ‎na‎ ‎twe‎ ‎czoło;

			dziś‎ ‎dyktatorski‎ ‎się‎ ‎wieniec‎ ‎wokoło

			skroni‎ ‎twych‎ ‎wije,‎ ‎dziś‎ ‎jesteś‎ ‎u‎ ‎celu‎ ‎—

			choć‎ ‎nieskończony‎ ‎jeszcze‎ ‎bój‎ ‎ten‎ ‎krwawy,

			już‎ ‎dostojeństwa‎ ‎jesteś‎ ‎syt‎ ‎i‎ ‎sławy,

			dziś‎ ‎—‎ ‎władca‎ ‎kraju‎ ‎—‎ ‎masz‎ ‎przyjaciół‎ ‎wielu,

			i‎ ‎cóż‎ ‎ci‎ ‎po‎ ‎mnie?‎ ‎szalonej‎ ‎dziewczynie,

			co‎ ‎bohatera‎ ‎pragnęła‎ ‎jedynie

			zobaczyć‎ ‎w‎ ‎tobie!

			LANGIEWICZ

			Widzi?...

			PUSTOWOJTÓWNA

			Dyktatora! (...)

			Akt IV

			Pustowójtówna nie odchodzi jednak. Zostaje w wojsku i okazuje pomoc dyktatorowi, gdy ten ponosi klęskę i musi odejć na "hańbę i tułaczkę"

	[[File:Henryka Lawenhard.jpg\|alt=Grób Anny Henryki Loewenhardt z. domu Pustowójt, cmentarz Montparnasse w Paryżu; podobizna wykonana przez Marcelego Guyskiego\|thumb\|Grób Anny Henryki Loewenhardt z. domu Pustowójt, cmentarz Montparnasse w Paryżu; podobizna wykonana przez Marcelego Guyskiego]]		[[File:Henryka Lawenhard.jpg\|alt=Grób Anny Henryki Loewenhardt z. domu Pustowójt, cmentarz Montparnasse w Paryżu; podobizna wykonana przez Marcelego Guyskiego\|thumb\|Grób Anny Henryki Loewenhardt z. domu Pustowójt, cmentarz Montparnasse w Paryżu; podobizna wykonana przez Marcelego Guyskiego]]

	== ~~Grób~~ ==		== Napis na grobie ==
	<blockquote>1863		<blockquote>1863

Admin o 13:32, 16 lut 2026

2026-02-16T13:32:49Z

← poprzednia wersja		Wersja z 13:32, 16 lut 2026
Linia 25:		Linia 25:

	== Jerzy Żuławski ''Dyktator'' ==		== Jerzy Żuławski ''Dyktator'' ==



Linia 30:		Linia 31:


	Fragmenty aktu II:
			Fragmenty aktu II, scena 13

	LANGIEWICZ		LANGIEWICZ

	‎(...) sam‎ ‎tu‎ ‎jestem.‎ ‎A‎ ‎wszakże‎ ‎nie‎ ‎wiela pragnę:‎ ~~‎jednego‎~~ ‎chciałbym‎ ‎przyjaciela,		‎(...) sam‎ ‎tu‎ ‎jestem.‎ ‎A‎ ‎wszakże‎ ‎nie‎ ‎wiela pragnę:‎ ‎

			jednego‎ ‎chciałbym‎ ‎przyjaciela,

	któryby‎ ‎dzielił‎ ‎drogę‎ ‎mą‎ ‎tułaczą,		któryby‎ ‎dzielił‎ ‎drogę‎ ‎mą‎ ‎tułaczą,
Linia 150:		Linia 154:
	Widno,‎ ‎gienerale,		Widno,‎ ‎gienerale,

	że‎ ‎mnie‎ ‎napróżno‎ ‎ten‎ ‎strój‎ ‎męski‎ ‎zdobi‎ ‎—[[File:Henryka Lawenhard.jpg\|alt=Grób Anny Henryki Loewenhardt z. domu Pustowójt, cmentarz Montparnasse w Paryżu; podobizna wykonana przez Marcelego Guyskiego\|thumb\|Grób Anny Henryki Loewenhardt z. domu Pustowójt, cmentarz Montparnasse w Paryżu; podobizna wykonana przez Marcelego Guyskiego]]		że‎ ‎mnie‎ ‎napróżno‎ ‎ten‎ ‎strój‎ ‎męski‎ ‎zdobi‎ ‎—

			jestem‎ ‎kobietą,‎ ‎choć‎ ‎myślałam‎ ‎sama,

			że‎ ‎starta‎ ‎ze‎ ‎mnie‎ ‎tej‎ ‎słabości‎ ‎plama

			przez‎ ‎krew...

			LANGIEWICZ

			Daj‎ ‎rękę!

			PUSTOWOJTÓWNA

			Duma‎ ‎była‎ ‎płocha!

			Jam‎ ‎dla‎ ‎ojczyzny‎ ‎wdziała‎ ‎strój‎ ‎rycerza,

			ale‎ ‎to‎ ‎trudno:‎ ‎w‎ ‎piersi‎ ‎mej‎ ‎uderza

			serce‎ ‎kobiece...

			LANGIEWICZ

			1‎ ‎to‎ ‎serce...?

			PUSTOWOJTÓWNA‎ ‎po‎ ‎chwili‎ ‎wahania:

			kocha...

			LANGIEWICZ‎ ‎żywo:

			Mnie?

			PUSTOWOJTÓWNA‎ ‎potrząsa‎ ‎głową.

			Bohatera!

			LANGIEWICZ

			A‎ ‎jeśli‎ ‎nim‎ ‎będzie

			Marjan‎ ‎Langiewicz?

			PUSTOWOJTÓWNA‎ ‎zwraca‎ ‎nań‎ ‎oczy‎ ‎—‎ ‎po‎ ‎chwili:

			Pójdę‎ ‎za‎ ‎nim‎ ‎wszędzie:

			w‎ ‎bój!‎ ‎na‎ ‎zwycięstwo!‎ ‎w‎ ‎grób‎ ‎i‎ ‎na‎ ‎wygnanie!

			jeno‎ ‎ty‎ ‎bądź‎ ‎mi‎ ‎bohaterem,‎ ‎panie!

			LANGIEWICZ

			Daj‎ ‎mi‎ ‎swe‎ ‎serce!‎ ‎Nową‎ ‎z‎ ‎niego‎ ‎siłę

			ja‎ ‎czerpać‎ ‎będę,‎ ‎lwiątko‎ ‎ty!‎ ‎Gdy‎ ‎zginę...

			PUSTOWOJTÓWNA‎ ‎podaje‎ ‎mu‎ ‎dłonie.

			To‎ ‎ja‎ ‎grób‎ ‎kochać‎ ‎będę,‎ ‎krwawą‎ ‎glinę!

			[[File:Henryka Lawenhard.jpg\|alt=Grób Anny Henryki Loewenhardt z. domu Pustowójt, cmentarz Montparnasse w Paryżu; podobizna wykonana przez Marcelego Guyskiego\|thumb\|Grób Anny Henryki Loewenhardt z. domu Pustowójt, cmentarz Montparnasse w Paryżu; podobizna wykonana przez Marcelego Guyskiego]]

	== Grób ==		== Grób ==

Admin o 13:30, 16 lut 2026

2026-02-16T13:30:08Z

← poprzednia wersja		Wersja z 13:30, 16 lut 2026
Linia 24:		Linia 24:
	W 2023 powstał o niej film "Panna opętana" w reżyserii Macieja Pawlickiego.		W 2023 powstał o niej film "Panna opętana" w reżyserii Macieja Pawlickiego.

			== Jerzy Żuławski ''Dyktator'' ==

	~~O dramacie Dyktator portal Lubimy czytać (recenzentka nocnakukła) pisze:~~

	Niezbyt popularny dramat, z którym jednak warto się zapoznać, choćby dlatego, że pokazuje odmienne oblicze "mitycznego" powstania styczniowego.		O samym dramacie portal Lubimy czytać (recenzentka nocnakukła) pisze: Niezbyt popularny dramat, z którym jednak warto się zapoznać, choćby dlatego, że pokazuje odmienne oblicze "mitycznego" powstania styczniowego.

	[[File:Henryka Lawenhard.jpg\|alt=Grób Anny Henryki Loewenhardt z. domu Pustowójt, cmentarz Montparnasse w Paryżu; podobizna wykonana przez Marcelego Guyskiego\|thumb\|Grób Anny Henryki Loewenhardt z. domu Pustowójt, cmentarz Montparnasse w Paryżu; podobizna wykonana przez Marcelego Guyskiego]]
			Fragmenty aktu II:

			LANGIEWICZ

			‎(...) sam‎ ‎tu‎ ‎jestem.‎ ‎A‎ ‎wszakże‎ ‎nie‎ ‎wiela pragnę:‎ ‎jednego‎ ‎chciałbym‎ ‎przyjaciela,

			któryby‎ ‎dzielił‎ ‎drogę‎ ‎mą‎ ‎tułaczą,

			rozumiał‎ ‎troski‎ ‎i‎ ‎czasem‎ ‎w‎ ‎zmierzch‎ ‎szary

			rzekł:‎ ‎przyjacielu...‎ ‎Ja‎ ‎zazdroszczę‎ ‎szczerze

			moim‎ ‎żołnierzom,‎ ‎bo‎ ‎moi‎ ‎żołnierze

			mają‎ ‎przyjaciół.‎ ‎—‎ ‎I‎ ‎tamten‎ ‎wódz‎ ‎stary

			ma‎ ‎ich.‎ ‎Ja‎ ‎jeden...

			PUSTOWOJTÓWNA‎ ‎żywo.

			O‎ ‎nie‎ ‎mów‎ ‎tak,‎ ‎panie!

			Gdybyś‎ ‎chciał‎ ‎liczyć,‎ ‎to‎ ‎liczb‎ ‎ci‎ ‎nie‎ ‎stanie,

			tyle‎ ‎serc‎ ‎w‎ ‎kraju‎ ‎bije‎ ‎w‎ ‎piersi‎ ‎raźniej

			na‎ ‎myśl‎ ‎o‎ ‎tobie!‎ ‎Nie‎ ‎brak‎ ‎ci‎ ‎miłości!

			lud‎ ‎ciebie‎ ‎kocha‎ ‎i‎ ‎żołnierze‎ ‎prości,‎ ‎—

			o‎ ‎innych‎ ‎—‎ ‎nie‎ ‎dbaj!

			LANGIEWICZ‎ ‎patrzy‎ ‎jej‎ ‎w‎ ‎oczy,‎ ‎po‎ ‎chwili:

			A‎ ‎ty‎ ‎—‎ ‎czy‎ ‎przyjaźni

			masz‎ ‎iskrę‎ ‎dla‎ ‎mnie?

			PUSTOWOJTÓWNA

			Jestem‎ ‎ci‎ ‎oddana,

			służę‎ ‎ci,‎ ‎panie!

			LANGIEWICZ

			Nic‎ ‎więcej‎ ‎?

			PUSTOWOJTÓWNA

			W‎ ‎mundurze

			jestem‎ ‎żołnierskim,‎ ‎więc‎ ‎ci,‎ ‎panie,‎ ‎służę!

			Cóż‎ ‎więcej‎ ‎?

			LANGIEWICZ‎ ‎po‎ ‎chwili:

			Jesteś‎ ‎kobietą...

			PUSTOWOJTÓWNA

			Dziś‎ ‎zrana,

			przed‎ ‎chwilą‎ ‎nawet,‎ ‎w‎ ‎rozmowie‎ ‎z‎ ‎dziewczyną,

			która‎ ‎pytała,‎ ‎czy‎ ‎miłość‎ ‎zabija,

			jam‎ ‎się‎ ‎wyparła‎ ‎mojej‎ ‎kobiecości.

			Krew‎ ‎mam‎ ‎na‎ ‎rękach,‎ ‎z‎ ‎rąk‎ ‎mych‎ ‎ludzie‎ ‎giną,‎ ‎—

			czy‎ ‎ja‎ ‎kobieta!...

			LANGIEWICZ

			Ale‎ ‎o‎ ‎miłości‎ ‎—

			coś‎ ‎ty‎ ‎jej‎ ‎rzekła?

			PUSTOWOJTÓWNA‎ ‎poważnie:

			Jak‎ ‎jaka‎ ‎i‎ ‎—‎ ‎czyja...

			LANGIEWICZ

			A‎ ‎twoja‎ ‎miłość?

			PUSTOWOJTÓWNA

			To‎ ‎jest‎ ‎ciężar‎ ‎luty!

			Człek‎ ‎obarczony‎ ‎tą‎ ‎miłością‎ ‎—‎ ‎moją,

			jako‎ ‎ze‎ ‎srebra‎ ‎ukowaną‎ ‎zbroją,

			chodzić‎ ‎by‎ ‎musiał‎ ‎w‎ ‎niej‎ ‎jak‎ ‎w‎ ‎stal‎ ‎zakuty,

			w‎ ‎pancerz‎ ‎hussarski,‎ ‎ciężki,‎ ‎choć‎ ‎skrzydlaty

			orlemi‎ ‎pióry!‎ ‎—‎ ‎a‎ ‎głowę‎ ‎mieć‎ ‎w‎ ‎boże

			światło‎ ‎zwróconą!‎ ‎—‎ ‎Ale‎ ‎to‎ ‎są‎ ‎może

			tylko‎ ‎sny‎ ‎moje...

			LANGIEWICZ

			Ogniste‎ ‎ci‎ ‎kwiaty

			na‎ ‎licach‎ ‎kwitną!‎ ‎A‎ ‎choć‎ ‎czoło‎ ‎żłobi

			zmarszczka‎ ‎—‎ ‎twe‎ ‎oczy‎ ‎błyszczą‎ ‎jak‎ ‎opale

			we‎ ‎łzach,‎ ‎—‎ ‎ty‎ ‎płaczesz?

			PUSTOWOJTÓWNA

			Widno,‎ ‎gienerale,

			że‎ ‎mnie‎ ‎napróżno‎ ‎ten‎ ‎strój‎ ‎męski‎ ‎zdobi‎ ‎—[[File:Henryka Lawenhard.jpg\|alt=Grób Anny Henryki Loewenhardt z. domu Pustowójt, cmentarz Montparnasse w Paryżu; podobizna wykonana przez Marcelego Guyskiego\|thumb\|Grób Anny Henryki Loewenhardt z. domu Pustowójt, cmentarz Montparnasse w Paryżu; podobizna wykonana przez Marcelego Guyskiego]]

	== Grób ==		== Grób ==

Admin o 13:04, 16 lut 2026

2026-02-16T13:04:19Z

← poprzednia wersja		Wersja z 13:04, 16 lut 2026
Linia 15:		Linia 15:

	== Anna Pustowójtówna w kulturze ==		== Anna Pustowójtówna w kulturze ==
	W 1903 Jerzy Żuławski opublikował dramat ''Dyktator'' o gen. Marianie Langiewiczu, którego akcja dzieje się podczas powstania styczniowego. Prapremiera ''Dyktatora'' odbyła się 22 stycznia 1903 w 40. rocznicę powstania styczniowego w Teatrze Miejskim we Lwowie. W roli Anny Pustowójtówny wystąpiła Irena Solska, Mariana Langiewicza – Ludwik Solski. Wg autora między gen. Marianem Langiewiczem a jego adiutantem, Anną Pustowójtówną, miał miejsce romans.		[[File:Dyktator.jpg\|alt=Dyktator\|thumb\|Dyktator]]
			W 1903 Jerzy Żuławski opublikował dramat ''Dyktator'' o gen. Marianie Langiewiczu, którego akcja dzieje się podczas powstania styczniowego. Prapremiera ''Dyktatora'' odbyła się 22 stycznia 1903 w 40. rocznicę powstania styczniowego w Teatrze Miejskim we Lwowie.

			W roli Anny Pustowójtówny wystąpiła Irena Solska, Mariana Langiewicza – Ludwik Solski. Wg autora między gen. Marianem Langiewiczem a jego adiutantem, Anną Pustowójtówną, miał miejsce romans.

	Anna Pustowójtówna jest jedną z postaci musicalu „Fidelitas – Suita Lubelska” (2017).		Anna Pustowójtówna jest jedną z postaci musicalu „Fidelitas – Suita Lubelska” (2017).

Admin o 22:21, 15 lut 2026

2026-02-15T22:21:54Z

← poprzednia wersja		Wersja z 22:21, 15 lut 2026
Linia 11:		Linia 11:

	Po klęsce powstania została internowana przez władze austriackie, a następnie udała się na emigrację. Mieszkała kolejno w Czechach, Szwajcarii i we Francji. W Paryżu pracowała jako sanitariuszka podczas wojny francusko-pruskiej i Komuny Paryskiej, niosąc pomoc rannym. W 1873 roku wyszła za mąż za lekarza Stanisława Loewenhardta i poświęciła się życiu rodzinnemu.		Po klęsce powstania została internowana przez władze austriackie, a następnie udała się na emigrację. Mieszkała kolejno w Czechach, Szwajcarii i we Francji. W Paryżu pracowała jako sanitariuszka podczas wojny francusko-pruskiej i Komuny Paryskiej, niosąc pomoc rannym. W 1873 roku wyszła za mąż za lekarza Stanisława Loewenhardta i poświęciła się życiu rodzinnemu.
	[[File:Henryka Lawenhard.jpg\|alt=Grób Anny Henryki Loewenhardt z. domu Pustowójtówna \|thumb\|Grób Anny Henryki Loewenhardt z. domu Pustowójt, cmentarz Montparnasse w Paryżu; podobizna wykonana przez Marcelego Guyskiego]]
	Zmarła 2 maja 1881 roku w Paryżu. Zapisała się w historii jako jedna z najbardziej niezwykłych bohaterek powstania styczniowego – kobieta, która świadomie przyjęła męską tożsamość, by móc walczyć z bronią w ręku o niepodległość Polski.		Zmarła 2 maja 1881 roku w Paryżu. Zapisała się w historii jako jedna z najbardziej niezwykłych bohaterek powstania styczniowego – kobieta, która świadomie przyjęła męską tożsamość, by móc walczyć z bronią w ręku o niepodległość Polski.

Linia 20:		Linia 20:

	W 2023 powstał o niej film "Panna opętana" w reżyserii Macieja Pawlickiego.		W 2023 powstał o niej film "Panna opętana" w reżyserii Macieja Pawlickiego.


			O dramacie Dyktator portal Lubimy czytać (recenzentka nocnakukła) pisze:

			Niezbyt popularny dramat, z którym jednak warto się zapoznać, choćby dlatego, że pokazuje odmienne oblicze "mitycznego" powstania styczniowego.

			[[File:Henryka Lawenhard.jpg\|alt=Grób Anny Henryki Loewenhardt z. domu Pustowójt, cmentarz Montparnasse w Paryżu; podobizna wykonana przez Marcelego Guyskiego\|thumb\|Grób Anny Henryki Loewenhardt z. domu Pustowójt, cmentarz Montparnasse w Paryżu; podobizna wykonana przez Marcelego Guyskiego]]

	== Grób ==		== Grób ==

Admin o 22:13, 15 lut 2026

2026-02-15T22:13:13Z

← poprzednia wersja		Wersja z 22:13, 15 lut 2026
Linia 3:		Linia 3:
	== Portal Była sobie fotka / Wikipedia ==		== Portal Była sobie fotka / Wikipedia ==
	Anna Henryka Pustowójtówna urodziła się 26 lipca 1838 roku w Wierzchowiskach koło Lublina. Była córką polskiej szlachcianki Marianny z Kossakowskich, herbu Ślepowron i rosyjskiego oficera Trofima Pawłowicza Pustowojtowa, majora – dowódcy koporskiego pułku piechoty w rejonie Żytomierza po 1831 – później generała, z pochodzenia Węgra: Teofila Pustaya, uważała się jednak za Polkę. W literaturze rosyjskiej jest nazywana Rosjanką lub rosyjską rewolucjonistką. Miała starsze rodzeństwo: siostrę Julię i brata – kapitana w armii rosyjskiej, w 1863 służącego w twierdzy kijowskiej, surowego dla podwładnych, wrogiego więźniom i nadgorliwego w prześladowaniu Polaków. Jej wychowaniem zajmowała się jednak głównie patriotycznie nastawiona babka Brygida Kossakowska.		Anna Henryka Pustowójtówna urodziła się 26 lipca 1838 roku w Wierzchowiskach koło Lublina. Była córką polskiej szlachcianki Marianny z Kossakowskich, herbu Ślepowron i rosyjskiego oficera Trofima Pawłowicza Pustowojtowa, majora – dowódcy koporskiego pułku piechoty w rejonie Żytomierza po 1831 – później generała, z pochodzenia Węgra: Teofila Pustaya, uważała się jednak za Polkę. W literaturze rosyjskiej jest nazywana Rosjanką lub rosyjską rewolucjonistką. Miała starsze rodzeństwo: siostrę Julię i brata – kapitana w armii rosyjskiej, w 1863 służącego w twierdzy kijowskiej, surowego dla podwładnych, wrogiego więźniom i nadgorliwego w prześladowaniu Polaków. Jej wychowaniem zajmowała się jednak głównie patriotycznie nastawiona babka Brygida Kossakowska.
			[[File:Anna Pustowojtowna 1863.jpg\|alt=Anna Pustowójtówna\|thumb\|Anna Pustowójtówna ]]
	Uczyła się w Lublinie, w Szkole Wyższej Płci Żeńskiej Zgromadzenia Panien Wizytek, a następnie w Aleksandryjskim Instytucie Wychowania Panien w Puławach. Po ukończeniu szkoły przebywała w Lublinie, gdzie angażowała się w działalność religijno-patriotyczną m.in.: demonstracyjne śpiewanie pieśni narodowych w miejscach publicznych, składanie kwiatów pod pomnikiem unii lubelskiej, organizowanie procesji kościelnych z okazji rocznic narodowych. Już jako bardzo młoda osoba angażowała się w działalność patriotyczną i brała udział w manifestacjach przeciwko władzom carskim. W 1861 roku została aresztowana i skierowana do klasztoru prawosławnego, skąd zbiegła za granicę. Po wybuchu powstania styczniowego przedostała się do Królestwa Polskiego i wstąpiła do oddziałów powstańczych.		Uczyła się w Lublinie, w Szkole Wyższej Płci Żeńskiej Zgromadzenia Panien Wizytek, a następnie w Aleksandryjskim Instytucie Wychowania Panien w Puławach. Po ukończeniu szkoły przebywała w Lublinie, gdzie angażowała się w działalność religijno-patriotyczną m.in.: demonstracyjne śpiewanie pieśni narodowych w miejscach publicznych, składanie kwiatów pod pomnikiem unii lubelskiej, organizowanie procesji kościelnych z okazji rocznic narodowych. Już jako bardzo młoda osoba angażowała się w działalność patriotyczną i brała udział w manifestacjach przeciwko władzom carskim. W 1861 roku została aresztowana i skierowana do klasztoru prawosławnego, skąd zbiegła za granicę. Po wybuchu powstania styczniowego przedostała się do Królestwa Polskiego i wstąpiła do oddziałów powstańczych.

Linia 11:		Linia 11:

	Po klęsce powstania została internowana przez władze austriackie, a następnie udała się na emigrację. Mieszkała kolejno w Czechach, Szwajcarii i we Francji. W Paryżu pracowała jako sanitariuszka podczas wojny francusko-pruskiej i Komuny Paryskiej, niosąc pomoc rannym. W 1873 roku wyszła za mąż za lekarza Stanisława Loewenhardta i poświęciła się życiu rodzinnemu.		Po klęsce powstania została internowana przez władze austriackie, a następnie udała się na emigrację. Mieszkała kolejno w Czechach, Szwajcarii i we Francji. W Paryżu pracowała jako sanitariuszka podczas wojny francusko-pruskiej i Komuny Paryskiej, niosąc pomoc rannym. W 1873 roku wyszła za mąż za lekarza Stanisława Loewenhardta i poświęciła się życiu rodzinnemu.
			[[File:Henryka Lawenhard.jpg\|alt=Grób Anny Henryki Loewenhardt z. domu Pustowójtówna \|thumb\|Grób Anny Henryki Loewenhardt z. domu Pustowójt, cmentarz Montparnasse w Paryżu; podobizna wykonana przez Marcelego Guyskiego]]
			Zmarła 2 maja 1881 roku w Paryżu. Zapisała się w historii jako jedna z najbardziej niezwykłych bohaterek powstania styczniowego – kobieta, która świadomie przyjęła męską tożsamość, by móc walczyć z bronią w ręku o niepodległość Polski.

			== Anna Pustowójtówna w kulturze ==
			W 1903 Jerzy Żuławski opublikował dramat ''Dyktator'' o gen. Marianie Langiewiczu, którego akcja dzieje się podczas powstania styczniowego. Prapremiera ''Dyktatora'' odbyła się 22 stycznia 1903 w 40. rocznicę powstania styczniowego w Teatrze Miejskim we Lwowie. W roli Anny Pustowójtówny wystąpiła Irena Solska, Mariana Langiewicza – Ludwik Solski. Wg autora między gen. Marianem Langiewiczem a jego adiutantem, Anną Pustowójtówną, miał miejsce romans.

	~~Zmarła 2 maja 1881 roku w Paryżu. Zapisała się w historii jako jedna~~ z ~~najbardziej niezwykłych bohaterek powstania styczniowego~~ – ~~kobieta, która świadomie przyjęła męską tożsamość, by móc walczyć z bronią~~ w ~~ręku o niepodległość Polski~~.		Anna Pustowójtówna jest jedną z postaci musicalu „Fidelitas – Suita Lubelska” (2017).
	~~[[File:Anna Pustowojtowna~~ 1863~~.jpg\|alt=Anna Pustowójtówna\|center\|thumb\|Anna Pustowójtówna]]~~
			W 2023 powstał o niej film "Panna opętana" w reżyserii Macieja Pawlickiego.

			== Grób ==
			<blockquote>1863

			Henryka LEWENHARD

			z domu

			PUSTAWOJTOW

			Pełna Odwagi Energii Poświęcenia

			w Kraju i na Wygnaniu

			na Polu Bitwy i w Rodzinie

			1843 – 1881</blockquote>

	== Linki: ==		== Linki: ==
	https://pl.wikipedia.org/wiki/Anna_Pustow%C3%B3jt%C3%B3wna#		https://pl.wikipedia.org/wiki/Anna_Pustow%C3%B3jt%C3%B3wna#

Admin: Created page with "Z Facebooka (Meta), 14.02.2026 == Portal Była sobie fotka / Wikipedia == Anna Henryka Pustowójtówna urodziła się 26 lipca 1838 roku w Wierzchowiskach koło Lublina. Był..."

2026-02-15T22:00:01Z

Created page with "Z Facebooka (Meta), 14.02.2026 == Portal Była sobie fotka / Wikipedia == Anna Henryka Pustowójtówna urodziła się 26 lipca 1838 roku w Wierzchowiskach koło Lublina. Był..."

Nowa strona

Z Facebooka (Meta), 14.02.2026

== Portal Była sobie fotka / Wikipedia ==
Anna Henryka Pustowójtówna urodziła się 26 lipca 1838 roku w Wierzchowiskach koło Lublina. Była córką polskiej szlachcianki Marianny z Kossakowskich, herbu Ślepowron i rosyjskiego oficera Trofima Pawłowicza Pustowojtowa, majora – dowódcy koporskiego pułku piechoty w rejonie Żytomierza po 1831 – później generała, z pochodzenia Węgra: Teofila Pustaya, uważała się jednak za Polkę. W literaturze rosyjskiej jest nazywana Rosjanką lub rosyjską rewolucjonistką. Miała starsze rodzeństwo: siostrę Julię i brata – kapitana w armii rosyjskiej, w 1863 służącego w twierdzy kijowskiej, surowego dla podwładnych, wrogiego więźniom i nadgorliwego w prześladowaniu Polaków. Jej wychowaniem zajmowała się jednak głównie patriotycznie nastawiona babka Brygida Kossakowska.

Uczyła się w Lublinie, w Szkole Wyższej Płci Żeńskiej Zgromadzenia Panien Wizytek, a następnie w Aleksandryjskim Instytucie Wychowania Panien w Puławach. Po ukończeniu szkoły przebywała w Lublinie, gdzie angażowała się w działalność religijno-patriotyczną m.in.: demonstracyjne śpiewanie pieśni narodowych w miejscach publicznych, składanie kwiatów pod pomnikiem unii lubelskiej, organizowanie procesji kościelnych z okazji rocznic narodowych. Już jako bardzo młoda osoba angażowała się w działalność patriotyczną i brała udział w manifestacjach przeciwko władzom carskim. W 1861 roku została aresztowana i skierowana do klasztoru prawosławnego, skąd zbiegła za granicę. Po wybuchu powstania styczniowego przedostała się do Królestwa Polskiego i wstąpiła do oddziałów powstańczych.

14 lutego 1861 roku Anna Pustowójtówna dołączyła do oddziału powstańczego Mariana Langiewicza. W męskim mundurze, pod pseudonimem Michał Smok, zgłosiła się do służby jako ochotnik i niemal natychmiast została adiutantką dowództwa. Dla wielu żołnierzy początkowo nie było jasne, że nowy oficer jest kobietą – jej płeć nie była oficjalnie ujawniana, co pozwalało jej pełnić funkcję bojową na równych prawach z mężczyznami.

Jako Michał Smok uczestniczyła w najważniejszych walkach kampanii Langiewicza, m.in. pod Małogoszczem, Chrobrzem i Grochowiskami. Pełniła funkcję adiutantki, przekazywała rozkazy, zajmowała się zaopatrzeniem i tłumaczeniami, a jej odwaga i zdyscyplinowanie zyskały uznanie współtowarzyszy broni. Jej postać szybko stała się znana także poza krajem, trafiając do europejskiej prasy.

Po klęsce powstania została internowana przez władze austriackie, a następnie udała się na emigrację. Mieszkała kolejno w Czechach, Szwajcarii i we Francji. W Paryżu pracowała jako sanitariuszka podczas wojny francusko-pruskiej i Komuny Paryskiej, niosąc pomoc rannym. W 1873 roku wyszła za mąż za lekarza Stanisława Loewenhardta i poświęciła się życiu rodzinnemu.

Zmarła 2 maja 1881 roku w Paryżu. Zapisała się w historii jako jedna z najbardziej niezwykłych bohaterek powstania styczniowego – kobieta, która świadomie przyjęła męską tożsamość, by móc walczyć z bronią w ręku o niepodległość Polski.
[[File:Anna Pustowojtowna 1863.jpg|alt=Anna Pustowójtówna|center|thumb|Anna Pustowójtówna]]

== Linki: ==
https://pl.wikipedia.org/wiki/Anna_Pustow%C3%B3jt%C3%B3wna#