Anka Ptaszkowska - Historia wersji

Admin o 13:17, 20 maj 2026

2026-05-20T13:17:38Z

← poprzednia wersja		Wersja z 13:17, 20 maj 2026
Linia 1:		Linia 1:
			'''Autorka: Ewa Maria Slaska'''

	'''Hanna''' ('''Anka''') '''Ptaszkowska''' (ur. 1935 w Warszawie, zm. w listopadzie 2025) – polska krytyczka sztuki i dziennikarka.		'''Hanna''' ('''Anka''') '''Ptaszkowska''' (ur. 1935 w Warszawie, zm. w listopadzie 2025) – polska krytyczka sztuki i dziennikarka.

Admin o 17:08, 10 lis 2025

2025-11-10T17:08:49Z

← poprzednia wersja		Wersja z 17:08, 10 lis 2025
Linia 24:		Linia 24:
	Eksperyment i przygodę ceniła bardziej niż praktyczne cele. Jej niechęć do sztywnych ról społecznych i konwencji odpowiadała za ulotny charakter podejmowanych przez nią inicjatyw. Z tą nieciągłością w życiu zawodowym kontrastowało jej wieloletnie i całkowite zaangażowanie w twórczość bliskich jej artystek i artystów. Potrafiła włączać innych w najbardziej nieprawdopodobne przedsięwzięcia. Wśród wspieranych przez nią twórców byli artyści znani z historii sztuki, jak i postacie, których związki ze sztuką były krótkotrwałe lub „wolne”. A więc także artyści funkcjonujący na marginesie – zarówno społecznym, jak i świata sztuki – jak Krzysztof Niemczyk czy André du Colombier. Ich bezwarunkowe dążenie do wolności było bliskie anarchistycznemu usposobieniu Ptaszkowskiej.		Eksperyment i przygodę ceniła bardziej niż praktyczne cele. Jej niechęć do sztywnych ról społecznych i konwencji odpowiadała za ulotny charakter podejmowanych przez nią inicjatyw. Z tą nieciągłością w życiu zawodowym kontrastowało jej wieloletnie i całkowite zaangażowanie w twórczość bliskich jej artystek i artystów. Potrafiła włączać innych w najbardziej nieprawdopodobne przedsięwzięcia. Wśród wspieranych przez nią twórców byli artyści znani z historii sztuki, jak i postacie, których związki ze sztuką były krótkotrwałe lub „wolne”. A więc także artyści funkcjonujący na marginesie – zarówno społecznym, jak i świata sztuki – jak Krzysztof Niemczyk czy André du Colombier. Ich bezwarunkowe dążenie do wolności było bliskie anarchistycznemu usposobieniu Ptaszkowskiej.

	== [https://~~www~~.~~facebook.com~~/~~plugins~~/video.php?height=314&href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2FMuzeumSztukiNowoczesnej%2Fvideos%2F912796016570243%2F&show_text=false&width=560&t=0" width="560" height="314" style="border:none;overflow:hidden" scrolling="no" frameborder="0" allowfullscreen="true" allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" Film] ==		== Film ==
			https://fb.watch/DhRm3UX227/

	== Linki i książki ==		== Linki i książki ==

Admin o 17:05, 10 lis 2025

2025-11-10T17:05:56Z

← poprzednia wersja		Wersja z 17:05, 10 lis 2025
Linia 24:		Linia 24:
	Eksperyment i przygodę ceniła bardziej niż praktyczne cele. Jej niechęć do sztywnych ról społecznych i konwencji odpowiadała za ulotny charakter podejmowanych przez nią inicjatyw. Z tą nieciągłością w życiu zawodowym kontrastowało jej wieloletnie i całkowite zaangażowanie w twórczość bliskich jej artystek i artystów. Potrafiła włączać innych w najbardziej nieprawdopodobne przedsięwzięcia. Wśród wspieranych przez nią twórców byli artyści znani z historii sztuki, jak i postacie, których związki ze sztuką były krótkotrwałe lub „wolne”. A więc także artyści funkcjonujący na marginesie – zarówno społecznym, jak i świata sztuki – jak Krzysztof Niemczyk czy André du Colombier. Ich bezwarunkowe dążenie do wolności było bliskie anarchistycznemu usposobieniu Ptaszkowskiej.		Eksperyment i przygodę ceniła bardziej niż praktyczne cele. Jej niechęć do sztywnych ról społecznych i konwencji odpowiadała za ulotny charakter podejmowanych przez nią inicjatyw. Z tą nieciągłością w życiu zawodowym kontrastowało jej wieloletnie i całkowite zaangażowanie w twórczość bliskich jej artystek i artystów. Potrafiła włączać innych w najbardziej nieprawdopodobne przedsięwzięcia. Wśród wspieranych przez nią twórców byli artyści znani z historii sztuki, jak i postacie, których związki ze sztuką były krótkotrwałe lub „wolne”. A więc także artyści funkcjonujący na marginesie – zarówno społecznym, jak i świata sztuki – jak Krzysztof Niemczyk czy André du Colombier. Ich bezwarunkowe dążenie do wolności było bliskie anarchistycznemu usposobieniu Ptaszkowskiej.

	== ~~Film ==~~		== [https://www.facebook.com/plugins/video.php?height=314&href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2FMuzeumSztukiNowoczesnej%2Fvideos%2F912796016570243%2F&show_text=false&width=560&t=0" width="560" height="314" style="border:none;overflow:hidden" scrolling="no" frameborder="0" allowfullscreen="true" allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" Film] ==
	~~<iframe src="~~https://www.facebook.com/plugins/video.php?height=314&href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2FMuzeumSztukiNowoczesnej%2Fvideos%2F912796016570243%2F&show_text=false&width=560&t=0" width="560" height="314" style="border:none;overflow:hidden" scrolling="no" frameborder="0" allowfullscreen="true" allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share~~" allowFullScreen~~=~~"true"></iframe>~~

	== Linki i książki ==		== Linki i książki ==

Admin o 17:00, 10 lis 2025

2025-11-10T17:00:30Z

← poprzednia wersja		Wersja z 17:00, 10 lis 2025
Linia 1:		Linia 1:
	~~[[File:Ptaszkowska.jpg\|alt=Anka Ptaszkowska\|thumb\|~~Anka Ptaszkowska (~~z archiwum Eustachego Kossakowskiego~~)]]		'''Hanna''' ('''Anka''') '''Ptaszkowska''' (ur. 1935 w Warszawie, zm. w listopadzie 2025) – polska krytyczka sztuki i dziennikarka.
	~~„Nie jestem artystką~~ i ~~jest to ostatnia rzecz, której bym sobie, dla siebie, życzyła”~~

			Założycielka Galerii Foksal razem z Włodzimierzem Borowskim i Mariuszem Tchorkiem.

			== Życiorys ==
			Studiowała historię na Uniwersytecie Warszawskim, została usunięta ze studiów w okresie stalinizmu. Następnie studiowała historię sztuki na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Jej praca magisterska z historii sztuki, pisana pod kierunkiem Jacka Woźniakowskiego, była poświęcona twórczości Tadeusza Kantora. Działała w lubelskim środowisku Grupy Zamek. Przeprowadziła się do Warszawy pod koniec lat 50. XX wieku i związała się tamże z Galerią Krzywego Koła (zob. Klub Krzywego Koła). Poślubiła rzeźbiarza Edwarda Krasińskiego, z którym ma córkę Paulinę Krasińską. Mieszkała z mężem w domu zbudowanym przez jej matkę w Zalesiu od 1962 roku.

			Założyła Galerię Foksal w Warszawie z Włodzimierzem Borowskim i Mariuszem Tchorkiem w 1966 roku. Współprowadziła tę galerię do 1970 roku, a następnie przeprowadziła się na stałe do Paryża, gdzie mieszkała z drugim mężem, fotografem Eustachym Kossakowskim. Była kuratorką jego wystawy ''6 mètres avant Paris'' (''6 metrów przed Paryżem''). We Francji założyła galerię konceptualną, współpracowała z polskim emigracyjnym środowiskiem artystycznym i z francuskimi artystami.

			Po 1989 roku działała w zakresie organizacji i krytyki w Polsce. Dzięki jej zaangażowaniu Muzeum Sztuki w Łodzi pozyskało zbiór prac amerykańskich artystów.

			Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie zorganizowało w 2023 roku wystawę pt. ''Anka Ptaszkowska. Przypadkiem'', na której zaprezentowano prace artystów, z którymi współpracowała i przyjaźniła się. Kuratorkami wystawy były Maria Matuszkiewicz i Agnieszka Tatasiuk-Sutryk.

			Anna Molska nakręciła o niej film dokumentalny pt. ''Wyobraźcie sobie, że istnieje prawda w sztuce''.

			Zmarła w listopadzie 2025.

			== Dorobek ==
			Początkowo publikowała w lubelskich „Strukturach”, wkładce do „Kameny”. Jej pierwszy artykuł z 1959 roku pt. ''Klasyka czy awangarda?'' omawiał twórczość Henryka Stażewskiego. Po przeprowadzce do Warszawy publikowała w dodatku „itd” do „Wiadomości Plastycznych”. Interesowała ją sztuka eksperymentalna i odwołująca się do radykalnej awangardy. Jej zdaniem sztuka winna być radykalna, zaangażowana i zmieniać świat, swoje podejście przedstawiła w tekście pt. Czy istnieje w Polsce ruch artystyczny?, który powstał w 1968 roku. Sama nie uważała się za artystkę.[[File:Ptaszkowska.jpg\|alt=Anka Ptaszkowska\|thumb\|Anka Ptaszkowska (z archiwum Eustachego Kossakowskiego)]]
	Anka Ptaszkowska działała jednocześnie jako krytyczka, galerzystka, organizatorka wystaw. W 1966 roku wraz z grupą krytyków i artystów założyła Galerię Foksal, której program współtworzyła do 1970 roku. Pisała manifesty, blisko współpracowała i przyjaźniła się z artystami i artystkami. Intensywne życie towarzyskie i artystyczne tej grupy przyjaciół toczyło się także w pracowni Henryka Stażewskiego i Mewy Łunkiewicz-Rogoyskiej, którzy są łącznikami między młodszym pokoleniem a sztuką przedwojennej awangardy, oraz w domu Anki Ptaszkowskiej i Edwarda Krasińskiego w Zalesiu Górnym.		Anka Ptaszkowska działała jednocześnie jako krytyczka, galerzystka, organizatorka wystaw. W 1966 roku wraz z grupą krytyków i artystów założyła Galerię Foksal, której program współtworzyła do 1970 roku. Pisała manifesty, blisko współpracowała i przyjaźniła się z artystami i artystkami. Intensywne życie towarzyskie i artystyczne tej grupy przyjaciół toczyło się także w pracowni Henryka Stażewskiego i Mewy Łunkiewicz-Rogoyskiej, którzy są łącznikami między młodszym pokoleniem a sztuką przedwojennej awangardy, oraz w domu Anki Ptaszkowskiej i Edwarda Krasińskiego w Zalesiu Górnym.

Linia 8:		Linia 24:
	Eksperyment i przygodę ceniła bardziej niż praktyczne cele. Jej niechęć do sztywnych ról społecznych i konwencji odpowiadała za ulotny charakter podejmowanych przez nią inicjatyw. Z tą nieciągłością w życiu zawodowym kontrastowało jej wieloletnie i całkowite zaangażowanie w twórczość bliskich jej artystek i artystów. Potrafiła włączać innych w najbardziej nieprawdopodobne przedsięwzięcia. Wśród wspieranych przez nią twórców byli artyści znani z historii sztuki, jak i postacie, których związki ze sztuką były krótkotrwałe lub „wolne”. A więc także artyści funkcjonujący na marginesie – zarówno społecznym, jak i świata sztuki – jak Krzysztof Niemczyk czy André du Colombier. Ich bezwarunkowe dążenie do wolności było bliskie anarchistycznemu usposobieniu Ptaszkowskiej.		Eksperyment i przygodę ceniła bardziej niż praktyczne cele. Jej niechęć do sztywnych ról społecznych i konwencji odpowiadała za ulotny charakter podejmowanych przez nią inicjatyw. Z tą nieciągłością w życiu zawodowym kontrastowało jej wieloletnie i całkowite zaangażowanie w twórczość bliskich jej artystek i artystów. Potrafiła włączać innych w najbardziej nieprawdopodobne przedsięwzięcia. Wśród wspieranych przez nią twórców byli artyści znani z historii sztuki, jak i postacie, których związki ze sztuką były krótkotrwałe lub „wolne”. A więc także artyści funkcjonujący na marginesie – zarówno społecznym, jak i świata sztuki – jak Krzysztof Niemczyk czy André du Colombier. Ich bezwarunkowe dążenie do wolności było bliskie anarchistycznemu usposobieniu Ptaszkowskiej.

			== Film ==
			<iframe src="https://www.facebook.com/plugins/video.php?height=314&href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2FMuzeumSztukiNowoczesnej%2Fvideos%2F912796016570243%2F&show_text=false&width=560&t=0" width="560" height="314" style="border:none;overflow:hidden" scrolling="no" frameborder="0" allowfullscreen="true" allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" allowFullScreen="true"></iframe>

			== Linki i książki ==
			https://artmuseum.pl/aktualnosci/zegnamy-anke-ptaszkowska

			https://pl.wikipedia.org/wiki/Anka_Ptaszkowska

			Publikacje książkowe:

	~~Linki: https:~~//~~artmuseum.pl/aktualnosci/zegnamy-anke-ptaszkowska~~		* ''Wierzę w wolność, ale nie nazywam się Beethoven'' (Słowo/obraz terytoria, 2010)
			* ''Dom w Zalesiu i jego pobocza'' (2023) <br />

Admin: Created page with "Anka Ptaszkowska (z archiwum Eustachego Kossakowskiego) „Nie jestem artystką i jest to ostatnia rzecz, której bym sobie..."

2025-11-10T16:48:52Z

Created page with "alt=Anka Ptaszkowska|thumb|Anka Ptaszkowska (z archiwum Eustachego Kossakowskiego) „Nie jestem artystką i jest to ostatnia rzecz, której bym sobie..."

Nowa strona

[[File:Ptaszkowska.jpg|alt=Anka Ptaszkowska|thumb|Anka Ptaszkowska (z archiwum Eustachego Kossakowskiego)]]
„Nie jestem artystką i jest to ostatnia rzecz, której bym sobie, dla siebie, życzyła”

Anka Ptaszkowska działała jednocześnie jako krytyczka, galerzystka, organizatorka wystaw. W 1966 roku wraz z grupą krytyków i artystów założyła Galerię Foksal, której program współtworzyła do 1970 roku. Pisała manifesty, blisko współpracowała i przyjaźniła się z artystami i artystkami. Intensywne życie towarzyskie i artystyczne tej grupy przyjaciół toczyło się także w pracowni Henryka Stażewskiego i Mewy Łunkiewicz-Rogoyskiej, którzy są łącznikami między młodszym pokoleniem a sztuką przedwojennej awangardy, oraz w domu Anki Ptaszkowskiej i Edwarda Krasińskiego w Zalesiu Górnym.

Na początku lat 70. Anka Ptaszkowska razem z fotografem Eustachym Kossakowskim przeniosła się do Paryża, gdzie zaprzyjaźniła się z Danielem Burenem i krytykiem Michelem Claurą. Wspólnie założyli dwie eksperymentalne instytucje: konceptualną Galerię 1–36 i alternatywne miejsce Vitrine pour l'Art Actuel, które składa się z baru i księgarni specjalizującej się w książkach artystów. Zainicjowała też szeroko zakrojony projekt „Wymiana między artystami 1931–1982 Polska/USA. Doświadczenie muzeograficzne”, którego rezultatem jest przekazanie w darze prac amerykańskich artystów do Muzeum Sztuki w Łodzi, oraz prac polskich twórców do kolekcji sztuki Museum of Contemporary Art w Los Angeles. Organizowała w swoim paryskim i warszawskich mieszkaniach artystyczne spotkania i wystawy.

Eksperyment i przygodę ceniła bardziej niż praktyczne cele. Jej niechęć do sztywnych ról społecznych i konwencji odpowiadała za ulotny charakter podejmowanych przez nią inicjatyw. Z tą nieciągłością w życiu zawodowym kontrastowało jej wieloletnie i całkowite zaangażowanie w twórczość bliskich jej artystek i artystów. Potrafiła włączać innych w najbardziej nieprawdopodobne przedsięwzięcia. Wśród wspieranych przez nią twórców byli artyści znani z historii sztuki, jak i postacie, których związki ze sztuką były krótkotrwałe lub „wolne”. A więc także artyści funkcjonujący na marginesie – zarówno społecznym, jak i świata sztuki – jak Krzysztof Niemczyk czy André du Colombier. Ich bezwarunkowe dążenie do wolności było bliskie anarchistycznemu usposobieniu Ptaszkowskiej.

Linki: https://artmuseum.pl/aktualnosci/zegnamy-anke-ptaszkowska